Γιώτα Αυξεντίου-Ιωαννίδου Υποψήφια Βουλεύτρια Αμμοχώστου Αριθμός 1 - Volt Κύπρος
Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2026, πολλοί θα μιλήσουν για την Αμμόχωστο. Κυρίως οι υποψήφιοι με καταγωγή την κατεχόμενη πόλη. Για εμάς, η πόλη μας δεν είναι ένα προεκλογικό σύνθημα, ούτε μια ανάμνηση κλεισμένη σε κάδρο. Για εμένα προσωπικά είναι η ίδια μου η ύπαρξη. Είμαι πρόσφυγας από την Αμμόχωστο και κουβαλώ μέσα μου την απώλεια, τις σιωπές και τις διαψεύσεις μιας ολόκληρης γενιάς. Και αρνούμαι την παραίτηση. Γιατί ο πρόσφυγας δεν είναι κάτι απρόσωπο ούτε κάτι ξεπερασμένο αλλά η ίδια η ταυτότητα αυτού του τόπου, η ραχοκοκαλιά της συνείδησής μας.
Σήμερα, ο κόσμος είναι απογοητευμένος. Η εμπιστοσύνη προς τα κόμματα έχει διαρραγεί και η άνοδος των άκρων μας υπενθυμίζει τον φανατισμό που πληρώσαμε ακριβά. Ο πραγματικός κίνδυνος το 2026 είναι η «θυμωμένη ψήφος». Αλλά η Κύπρος δεν χρειάζεται άλλη οργή. Χρειάζεται υπεύθυνες φωνές που θα μετατρέψουν τον θυμό σε συστηματική διεκδίκηση.
Ως η πρώτη εκλεγμένη αξιωματούχος του Volt (Δημοτική Σύμβουλος Αμμοχώστου από το 2023), έθεσα από την πρώτη στιγμή ένα στοίχημα: ο ρόλος μας να μην είναι συμβολικός. Είναι αδιανόητο να αποδεχόμαστε ότι οι κατεχόμενοι Δήμοι μας θα παραμείνουν «αδειανά πουκάμισα». Για μένα, η Αμμόχωστος είναι μια ζωντανή, διαρκής πολιτική προτεραιότητα. Οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα απέτυχαν να καταστήσουν αντιληπτή τη σημασία της πόλης μας στις νέες γενιές. Η Αμμόχωστος και το προσφυγικό ζήτημα δεν υπάρχουν στις συζητήσεις των νέων, λες και αφορούν κάποιον άλλον. Ασφαλώς έχουμε όλοι ευθύνη για αυτό και είναι κάτι που πρέπει να σταματήσει.
Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος. Οι μνήμες ξεθωριάζουν, αλλά η διεκδίκηση δεν μπορεί να παγώσει. Πιστεύω βαθιά σε μια πόλη που θα ξαναγεννηθεί μέσα από τη συνύπαρξη και το κοινό όραμα με τους Τουρκοκύπριους συμπολίτες μας. Η λύση απαιτεί σχέδιο και πολιτικό θάρρος, όχι απλώς νοσταλγία. Η Πολιτεία έχει χρέος να προστατεύσει τα δικαιώματα και τις περιουσίες μας και να στηρίζει έμπρακτα τους εγκλωβισμένους μας, που είναι ο τελευταίος κρίκος της ιστορικής μας συνέχειας.
Η ανάγκη για δικαιοσύνη διαπερνά και την κοινωνική μου πρόταση. Η κοινωνική πολιτική δεν είναι «ευεργεσία», είναι δικαίωμα. Διεκδικώ μια οικονομία που δεν αφήνει τις γυναίκες στο περιθώριο, γιατί μια οικονομία που αποκλείει τη μισή κοινωνία, είναι μια οικονομία μισή. Διεκδικώ μια Παιδεία-ασπίδα για τα παιδιά μας, με σχολεία που καλλιεργούν την κριτική σκέψη και τις δεξιότητες του μέλλοντος, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, μακριά από τον φόβο του εκφοβισμού.
Κατεβαίνω υποψήφια γιατί δεν αφήνω την απογοήτευση να γράψει το τέλος της ιστορίας μας. Σας καλώ να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο. Να χτίσουμε μια πατρίδα που αναγνωρίζει το τραύμα της και το θεραπεύει με αξιοκρατία και σθένος.
Η Αμμόχωστος είναι προορισμός. Και το μέλλον της είμαστε εμείς – όλοι.
