Μιλά από μόνη της η «ένοχη σιωπή» των αρμοδίων για την κατάσταση στα οδοφράγματα

Οι πολίτες που χρησιμοποιούν τα οδοφράγματα για διακινήσεις προς και από τα κατεχόμενα διαμαρτύρονται έντονα για την ταλαιπωρία που υφίστανται εξαιτίας της κωλυσιεργίας και των προσκομμάτων που αντιμετωπίζουν κάθε φορά που επιχειρούν να μεταβούν ή να γυρίσουν από τα κατεχόμενα. Ιδιαίτερα δε έντονο είναι το πρόβλημα στα σημεία διέλευσης οχημάτων και κυρίως στα οδοφράγματα Αγίου Δομετίου και Δερύνειας, όπου υπάρχει αυξημένη διακίνηση.

Και σύμφωνα με τις καταγγελίες και τις μαρτυρίες τους το πρόβλημα οφείλεται στις δικές μας αρχές και όχι στις τουρκοκυπριακές, οι οποίες από την πλευρά τους κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να διεκπεραιώνουν την όλη διαδικασία το συντομότερο.

Σχεδόν έναν μήνα μετά την επαναλειτουργία των οδοφραγμάτων είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα στα οδοφράγματα δεν είναι ούτε πρακτικό, ούτε οργανωτικό αλλά καθαρά θέμα φιλοσοφίας και πολιτικής και ό,τι συμβαίνει στα οδοφράγματα συμβαίνει επί σκοπού και με «άνωθεν» οδηγίες.

Το ότι κάποιοι «ενοχλούνται» από την ομαλοποίηση της επικοινωνίας και της επαφής ανάμεσα στις δύο κοινότητες είναι γνωστό. Το ότι όμως η «ενόχληση» αυτή έχει γίνει πλέον επίσημη πολιτική, το βιώνουμε και το βλέπουμε τώρα.

Και η απόδειξη αυτού η «ένοχη σιωπή» όλων των αρμόδιων και εμπλεκόμενων υπουργείων και υπηρεσιών (Υπ. Εσωτερικών, Υπ. Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, Αστυνομία, τελωνεία κ.λπ.) στις αλλεπάλληλες καταγγελίες και επισημάνσεις των πολιτών αλλά και στα συνεχή δημοσιεύματα που καμώνονται ότι δεν βλέπουν.

Από τις πρώτες μέρες έχει επισημανθεί ότι και η επάνδρωση των σημείων ελέγχου είναι ελλιπής –ιδιαίτερα στις μέρες και ώρες αυξημένης κίνησης– αλλά και οι νέες οδηγίες που δόθηκαν είναι και παράλογες και παραβιάζουν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες αλλά κυρίως «διχοτομικής φιλοσοφίας», αφού μετατρέπουν στην ουσία τα σημεία διέλευσης σε «σκληρό σύνορο» και όμως ουδείς αρμόδιος συγκινείται, αντιδρά και αποτολμά να βγει και να απαντήσει.

Ας βγει επιτέλους κάποιος από την κυβέρνηση να μας εξηγήσει γιατί όταν ταξιδεύουμε για παράδειγμα από τη Λευκωσία στη Λεμεσό δεν μας σταματά η Αστυνομία για να καταγράψει τα στοιχεία μας αλλά όταν ταξιδεύουμε από τη Λευκωσία στην Κερύνεια καταγράφει αριθμούς ταυτοτήτων και πινακίδες οχημάτων; Η Κερύνεια βρίσκεται σε άλλο κράτος και όχι στα αναγνωρισμένα από όλο τον κόσμο εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας; Ας βγει επιτέλους κάποιος από την κυβέρνηση και ας μας εξηγήσει γιατί στα οδοφράγματα γίνεται ο ίδιος έλεγχος για οφειλόμενα πρόστιμα στο Δημόσιο που γίνεται (κατ' ακρίβειαν πλέον δεν γίνεται) στις πύλες εξόδου της χώρας. Η απέναντι όχθη είναι εξωτερικό και θα διαφύγει κάποιος για να γλυτώσει ένα πρόστιμο 200-300 ευρώ;

Αν η κυβέρνηση αποφάσισε ότι θεωρεί τα σημεία διέλευσης «σύνορο», ας βγει να το πει καθαρά και με τόλμη και να αναλάβει και την πολιτική ευθύνη της απόφασής της αυτής.

Αν δεν πήρε και δεν έχει τέτοια απόφαση και προσέγγιση ας μας απαντήσει ποιος κάνει κουμάντο στα οδοφράγματα. Μήπως το «αναβαπτισμένο» με τις ευλογίες της σε θεματοφύλακα του δημογραφικού και μεταναστευτικού προβλήματος ΕΛΑΜ;