Το έγγραφο για τα πεπραγμένα του ΑΚΕΛ αναφορικά με την απελθούσα εκλογική αναμέτρηση θα τεθεί προς συζήτηση στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, η οποία θα συνέλθει το Σάββατο 3 Μαρτίου. Ήδη το Πολιτικό Γραφείο άρχισε την ενδελεχή ανάλυση των αποτελεσμάτων, αλλά και το πώς οδηγήθηκε το κόμμα στις εκλογές, τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο γύρο. Το Πολιτικό Γραφείο επιχειρεί να αποτυπώσει «με νηφαλιότητα όλες τις πτυχές που αφορούν τη δράση του κόμματος στην προεκλογική περίοδο». Η συζήτηση και ο προβληματισμός αφορά, όπως ο «Π» αντιλαμβάνεται, όλα τα δεδομένα που έχουν προκύψει πολύ πριν την απόφαση για την υποψηφιότητα Σταύρου Μαλά . Συνθήκες που αντανακλούσαν στα πεπραγμένα της πενταετίας Χριστόφια, την απώλεια του επικοινωνιακής εικόνας εκείνης της πενταετούς διακυβέρνησης, η οποία «φορτώθηκε» όλες τις κακοδαιμονίες που επισυνέβησαν το 2011 και 2012.
Ένα από τα πρώτα στοιχεία του προβληματισμού στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος είναι ότι η μάχη που έδωσε το ΑΚΕΛ αυτή την περίοδο έχει μικρή και μεγάλη εικόνα. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι μέσα από την εκλογική μάχη το κόμμα δεν βγήκε τραυματισμένο εσωτερικά, δεν απώλεσε τη συνοχή του και δεν μπήκε με ταχύτητα στην εσωστρέφεια. Μια κατάσταση πραγμάτων η οποία αποτελούσε πιθανό εφιάλτη για ένα κόμμα με τη δομή, τα λειτουργικά χαρακτηριστικά και τα διαφαινόμενα σε δυναμική χρόνου οργανωτικά προβλήματα του, κυρίως την τελευταία επταετία. Προβλήματα που αναποφεύκτως οδήγησαν το κόμμα και σε σοβαρές παθογένειες που άγγιζαν και τη δράση στελεχών του.
Αποθέματα
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ με επικεφαλής τον Άντρο Κυπριανού ήταν καθολικώς αποδεκτό ότι έπρεπε να επιδείξει τεράστια αποθέματα επιμονής και αντοχής για να εξέλθει από μια δύσκολη πορεία την οποία το κόμμα οδηγείτο με μαθηματική ακρίβεια στην προεκλογική περίοδο. Το κόμμα, υπό την καθοδήγηση του γενικού του γραμματέα, αξιολόγησε και στην πορεία δικαιώθηκε, πως η μονοσήμαντη για ένα διάστημα ενασχόλησή του με την πορεία και τις εξελίξεις στο Κυπριακό ήταν μονόδρομος. Ανεξάρτητα από την κατάληξη των συνομιλιών, η στάση του κόμματος κρατήθηκε με συνέπεια και σε όλη την προεκλογική περίοδο, όταν ο Νίκος Αναστασιάδης επιχειρούσε με διάφορα τεχνάσματα να εξοστρακίσει τη διαδικασία πριν τη διάσκεψη του Κραν Μοντανά, αλλά και όταν ακόμη στο παρά ένα ο Πρόεδρος εγκατέλειψε τις συνομιλίες καλυπτόμενος πίσω από τις εμμονές της Άγκυρας. Όταν στην ουσία ο ίδιος ο Αναστασιάδης δεν επιχείρησε να διατηρήσει τη συγκυρία, συμμορφούμενος με τα «ευρήματα» των επικοινωνιολόγων του, που για μήνες πριν την κατάρρευση των συνομιλιών πλειοδοτούσαν στην αποφυγή συμφωνίας γιατί «δεν θα γινόταν αποδεκτή από την κοινωνία».
Οι επιλογές
Όπως εκτιμά το κόμμα, υπήρχε και άλλη όψη του νομίσματος που αφορούσε το εσωτερικό μέτωπο και κυρίως την οικονομία, η οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση και του εκλογικού αποτελέσματος. Μέσα από τις συζητήσεις καθίσταται ξεκάθαρο πως
Α) Κανείς υποψήφιος από τον χώρο της Αριστεράς δεν ήταν σε θέση να κερδίσει τον Νίκο Αναστασιάδη (είναι ένα από τα συμπεράσματα των συζητήσεων σε ανώτερο επίπεδο στο ΑΚΕΛ).
Β) Υπήρξε εγγενής αδυναμία αναζήτησης προσώπου το οποίο θα μπορούσε να συγκεράσει τις δύο σχολές στο Κυπριακό, με αποτέλεσμα να θεωρείται εντελώς «απίθανο σενάριο να πληγεί η υποψηφιότητα Αναστασιάδη»
Γ) Η λύση αναζήτησης διεξόδου προς τον Σταύρο Μαλά ήταν μια σωτήρια κίνηση για το ΑΚΕΛ, γιατί μέσα από έναν συνδυασμό θετικών στοιχείων, όπως η ορθολογιστική, συνεπής στάση του κόμματος στο Κυπριακό και στα κοινωνικά θέματα έδωσε το συγκριτικό πλεονέκτημα στον πρώτο γύρο, που ήταν το πρωταρχικό ζητούμενο στο κόμμα.
Δείγματα γραφής
Ο Άντρος Κυπριανού και οι συνεργάτες του έχουν στείλει τα πρώτα δείγματα γραφής για το πώς φαντάζονται το κόμμα στη νέα πενταετία αντιπολίτευσης που εισήλθαν. Η ένταση της αντιπολιτευτικής πρακτικής του κόμματος είναι, όπως όλα δείχνουν, μονόδρομος. Ήδη στο Πολιτικό Γραφείο μπήκαν στα βαθιά και σε αυτό το ζήτημα καταγράφοντας τη γενική εκτίμηση της πλειοψηφίας ότι αυτή η αντιπολιτευτική πρακτική θα πρέπει να γίνει προγραμματισμένα, μελετημένα, χωρίς δημαγωγικές εξάρσεις, αλλά και χωρίς εκπτώσεις. Τα πρώτα δείγματα έχουν καταγραφεί και μέσα από την κριτική που ασκήθηκε για το νέο κυβερνητικό σχήμα, το οποίο θεωρείται ένα σαφές κομματικό σχήμα με «μικρές δόσεις καρυκευμάτων», όπως χαρακτηριστικά έλεγε στο «Π» στέλεχος της αντιπολίτευσης.
Το Υπουργικό Συμβούλιο
Οι εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ κρατούν, όπως ο «Π» αντιλαμβάνεται, σε χαμηλούς τόνους την κριτική του ΑΚΕΛ για τη σύνθεση του κυβερνητικού σχήματος, για το οποίο ο Νίκος Αναστασιάδης υποσχέθηκε πολλά στην κοινωνία, αλλά μάλλον έδωσε πολύ λίγα. Κυρίως για τους ακροβατισμούς του κομματικού συναγερμικού κατεστημένου από το οποίο ο Πρόεδρος δεν είχε το θάρρος να ξεφύγει και να ακολουθήσει, τουλάχιστον, τις γενικόλογες υποσχέσεις του. Η πρώτη ανάγνωση του κυβερνητικού σχήματος είναι πως ο Πρόεδρος ποσώς στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων για να δώσει ένα Υπουργικό Συμβούλιο αντάξιο της υποστήριξης που έτυχε από το 56% της κοινωνίας στον δεύτερο γύρο. Το κυβερνητικό σχήμα ήταν αποτέλεσμα της κουλτούρας σκέψης και του τρόπου αντίληψης που διαχέεται, τόσο στη τακτική Αναστασιάδη όσο και στα στενά κομματικά συμφέροντα. Η προηγούμενη προεδρική θητεία ανέδειξε μια εγγενή δυστοκία και απουσία τόλμης και αποφασιστικότητας από μέρους του Νίκου Αναστασιάδη για αλλαγή υπουργών ακόμη και σε κραυγαλέες περιπτώσεις, και μάλιστα σε επίπεδο καθολικής απαίτησης της κοινωνίας, αλλά και ως πολιτική αναγκαιότητα. Το σημερινό σχήμα ήταν τελικά μια σύνθεση των προσωπικών φιλοδοξιών αλλά και των μικρών-μικρών συνομωσιών για τη διεκδίκηση τους ενός ή του άλλου υπουργικού θώκου, κάτι που δίνει την εντύπωση πως ορισμένοι πλειοδοτούν στις φατρίες και στην ενίσχυση προσωπικών σχέσεων. Ας το κάνουν αυτό στις παρέες τους, αλλά όχι να μετατρέπουν το κυβερνητικό σχήμα σε όμιλο σωματειακών προτιμήσεων ή και συνδέσμου αποφοίτων συγκεκριμένου σχολείου.
