Ολίγον τι απ' όλα (Του Γιώργου Κακούρη)

Αδιάφορος ήταν χθες ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στην ομιλία του στο Στρασβούργο, και δεν το λέμε μόνο εμείς – το ακούσαμε και από πάρα έξω.
Πάνω - κάτω ο Πρόεδρος έπιασε όλα τα θεωρητικά σημεία μιας καλής ομιλίας για το μέλλον της Ευρώπης, με ολίγη από Κυπριακό (για όποιον Ευρωπαίο δεν σταμάτησε να διαβάζει για το Κυπριακό μετά το Κραν Μοντανά και ξέρει τι σημαίνει «όροι αναφοράς»).
Είχε ολίγον από «ψηφιακή εποχή», ολίγον από «αειφόρο ανάπτυξη», ολίγον από «αμυντική συνεργασία» (που κέρδισε μερικά χειροκροτήματα), έπιασε και μια τζούρα «κλιματική αλλαγή» (για την οποία ετοιμάζουμε πρωτοβουλία) και λίγο από «πρόκληση της μετανάστευσης» (όπου αν δεν μας έκανε τατσιλλίκκια η Τουρκία είμαι βέβαιος πως θα το διαχειριζόμασταν εξαιρετικά) και φυσικά Brexit (στο πλαίσιο του οποίου διαβεβαιώσαμε τους ευρωβουλευτές από την Ιρλανδία, τη Γερμανία και την Εσθονία, διασφαλίσαμε τους κατοίκους των Βάσεων, ας μην ανησυχούν).
Κάτι έπιασε το αφτί μας και για «κυκλική οικονομία», η οποία φοριέται πολύ τελευταία στην Ευρώπη. Είναι επίσης πολύ κακό πράγμα η αναβίωση του εθνικισμού και η έξαρση του λαϊκισμού, αν κατάλαβα καλά, κακό πράγμα το οποίο ευτυχώς η κυβέρνησή μας αποφεύγει.
Το περισσότερο ενδιαφέρον το είχε η ερώτηση ευρωβουλευτή των Σοσιαλιστών για τα «χρυσά διαβατήρια», το οποίο ο Πρόεδρος αντιμετώπισε με το επιχείρημα πως η Κύπρος ως μικρή χώρα αδικείται από την κριτική. Και πως από εδώ και το εξής θα έχουμε κριτήρια.
Αξιοπρεπής όμως η παρουσία, αν και δεν είχε κάτι να προσθέσει. Ανάλογες ήταν και οι χθεσινές ατέρμονες ομιλίες των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή με αφορμή τον κρατικό προϋπολογισμό.
Ο καθένας με τις δικές του παθογένειες. Επικολυρικές μακρόσυρτες εξάρσεις, ξύλινος λόγος, λαϊκισμός της (κάποιος τους είπε και το πίστεψαν) πιασάρικης ατάκας. Με τις όποιες φρέσκιες προθέσεις να χάνονται σε μια σούπα βερμπαλισμού και χιλιοπαιγμένων θέσεων.
Τουλάχιστον ο Πρόεδρος μίλησε στρωτά, συντεταγμένα και δεν βαρεθήκαμε.
Μετά τα χθεσινά καταλαβαίνω πλήρως τον μέσο πολίτη που αδιαφορεί πλήρως για την πολιτική. Δεν συμφωνώ. Αλλά δεν ξέρω ποια είναι τα επιχειρήματά μου για να τον ή την πείσω. Πάντως, δεν θα του ή της έδειχνα την ομιλία του Προέδρου.