Ως εισαγωγή στα δημόσια οικονομικά συνήθως τίθεται το ερώτημα «Guns or Butter» –όπλα ή βούτυρο– για να αναδείξει τις πολιτικές προτεραιότητες αυτών που έχουν την ευθύνη της απόφασης για την κατανομή των πόρων στην κοινωνία. Το ερώτημα αυτό αποτυπώνει τους κοινωνικοοικονομικούς προσανατολισμούς της εκάστοτε κυβέρνησης και αναδεικνύει ταυτόχρονα δύο σημαντικές πολιτικές παραμέτρους. Την ταξική ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των πλουτοκρατών και μη προνομιούχων και μια πολιτισμική, με την ευρεία έννοια του όρου. Δηλαδή σε ποιον βαθμό και σε ποια έκταση τα μη προνομιούχα στρώματα, στα οποία εντάσσω και τη μεσαία τάξη, μπορούν και δύνανται να εκφράσουν συλλογικά, πέρα των ατομικών και ιδιωτικών τους συμφερόντων, τα ειδικά και δύσκολα προβλήματα που μια ομάδα του πληθυσμού μπορεί να αντιμετωπίζει. Π.χ., καρκινοπαθείς, νεφροπαθείς, άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας, με ειδικές ανάγκες και με κινητικά προβλήματα, τυφλοί κ.ο.κ. Κατά την άποψή μου, η οποία στηρίζεται στην εμπειρική μαρτυρία και τεκμηριώνεται και με τα υφιστάμενα στατιστικά δεδομένα, τα καθημερινά βιώματα των μη προνομιούχων στην κυπριακή πολιτεία είναι βασανιστικά όταν προκύπτουν σοβαρά προβλήματα υγείας.
Θα σταθώ στους νεφροπαθείς και ιδιαίτερα του διαμερίσματος Πιτσιλιάς, στα προβλήματα που οι άνθρωποι αυτοί καλούνται να αντιμετωπίζουν μέρα παρά μέρα, τη βασανιστική αιμοκάθαρση από όλες τις απόψεις για να κρατηθούν στη ζωή. Ακούγοντας τους ανθρώπους αυτούς από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, επιβεβαιώθηκε για ακόμη μία φορά η αναλγησία αυτού του κράτους αλλά ιδιαίτερα η ανήθικη - εγκληματική πολιτική ανευθυνότητα των δύο πολιτικών, των κυρίων Αβέρωφ Νεοφύτου και Νικόλα Παπαδόπουλο, που τα τελευταία 10-15 χρόνια διαδραματίζουν τον κυρίαρχο και καθοριστικό ρόλο ως προς τις πολιτικές τους προτεραιότητες και την κατανομή των πόρων για τις ανάγκες της κοινωνίας. Το πλαίσιο της πολιτικής τους συμπεριφοράς θεμελιώνεται στα εξής:
- Θεσμική διατήρηση της πολιτικής φύσης του κυπριακού κράτους ως μιας εξαιρετικά σκληρής δομής για τους αδύνατους σε αντιδιαστολή με μια εξαιρετικά ήπια, μαλακή και υπηρεσιακή στάση απέναντι στους ολίγους πλουτοκράτες.
- Θεσμική προστασία της άξεστης εν γένει πλουτοκρατίας. Η πολιτική τους πρακτική ως προς τους πλουτοκράτες και η προσαρμογή των αριθμών στις ανάγκες τους.
Δηλαδή για να είμαι σαφής. Αρχίζω από το πιο πρόσφατο. Απώλεια για τα δημόσια έσοδα 15 εκατ. ευρώ με την πρόσφατη κατάργηση των τελών κυκλοφορίας και του φόρου κατανάλωσης για να μπορεί ο κάθε άξεστος πλουτοκράτης καθώς και τα τέκνα του να επιδεικνύονται με λιγότερο κόστος, αφού το κόστος αυτό το επωμίζεται ευρύτερα η κοινωνία διά της στέρησης των εσόδων αυτών αφού τα πολυτελή αυτοκίνητα έχουν μείωση μέχρι και 40.000 ευρώ. Ταυτόχρονα με τις 40.000, επιδοτούμε και τη δωρεάν απόκτηση δύο πολυτελών μικρομεσαίων οχημάτων για τα τέκνα τους αξίας 20.000 το κάθε ένα. Ενισχύουν επίσης τους μεγαλοεισαγωγείς για καινούργια αυτοκίνητα εις βάρος του καλού και προσιτού μεταχειρισμένου και ενισχύουν και τη σταδιακή αποψίλωση των μηχανικών συνεργείων προς όφελος των μεγαλοεισαγωγέων και πάλι.
Ποιους εξυπηρετούν;
Απόλυτα ίδια και ταυτόσημη πολιτική πρακτική και με τη μοναδική στο είδος της στην ΕΕ κατάργηση του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας. Χαρίστηκαν γύρω στα 80.000.000 εκατ. στους μεγαλοϊδιοκτήτες, ξενοδόχους και ντιβέλοπερ τα οποία ήταν επαναλαμβανόμενα έσοδα. Δηλαδή το Δημόσιο από την 1/1/2017 μέχρι την 31/12/2019 δωρίζει στους πλουτοκράτες σωρευτικά μόνο στο διάστημα αυτό 240.000.000 εκατ. ευρώ. Το χειρότερο όμως από όλα, είναι ότι δόθηκε η ευκαιρία στους πλουτοκράτες να νομιμοποιήσουν και να αποκρύψουν τις φορολογικές τους ατασθαλίες μέσω των ακινήτων τους. Δεν θα αναφερθώ στον Συνεργατισμό και στην τελευταία κατά κεφαλήν επιπλέον επιβάρυνση με 9.000 ευρώ πέραν του μνημονιακού βάρους, που μας επέβαλαν με τις αποφάσεις τους για να σώσουν τις τράπεζες, ούτε στο Ταμείο Αλληλεγγύης για να στηρίξουν την κατά πλειοψηφία έμμεση τοκογλυφία των τραπεζών επί των υπολοίπων ώστε να στηρίξουν τα υψηλά επιτόκια των αξιογράφων. Όλα αυτά, πολιτικά και νομικά προϊόντα των κυρίων Νεοφύτου και Παπαδόπουλου.
Οι νεφροπαθείς
Και έρχομαι τώρα στους νεφροπαθείς. «Ας μας ρίξουν στον Καιάδα», είπε ο νεφροπαθής Σάββας Ξενοφώντος ενώπιον της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας.
Μιλώντας εκ μέρους της Ομάδας Πρωτοβουλίας για αιμοκάθαρση στο Νοσοκομείο Κυπερούντας, και εκπροσωπώντας τους 30 νεφροπαθείς της περιοχής, ανέφερε ότι αναγκάζονται να ξυπνούν στις 3 τα ξημερώματα. «Λόγω του ψύχους που επικρατεί, πρέπει ζεστάνεις τη μηχανή του αυτοκινήτου σου», πρόσθεσε, «και να πας στη στάση του λεωφορείου. Από εκεί πρέπει να αλλάξουμε τρία λεωφορεία, για να φτάσουμε στις 6 το πρωί στο Νοσοκομείο Λευκωσίας για την αιμοκάθαρση, η οποία διαρκεί τέσσερις ώρες». Αυτή η διαδικασία, είπε, πρέπει να γίνεται τρεις φορές την εβδομάδα.
Όπως επεσήμανε, ακολούθως χρειάζεται να πάρει άλλα τρία λεωφορεία για να επιστρέψει στο σπίτι του γύρω στις τέσσερις το απόγευμα, τονίζοντας ότι το μαρτύριο αυτό το περνάει μέρα παρά μέρα.
«Το Υπουργείο Υγείας», είπε, «ενημέρωσε τους ασθενείς ότι κάθε αιμοκάθαρση στοιχίζει 300 ευρώ και είναι αδύνατον να δημιουργηθεί μονάδα στην Κυπερούντα. Ας μας ρίξουν στον Καιάδα, όπως έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες».
Στην περίπτωση των πραγματικών αναγκών των ανθρώπων αυτές προσαρμόζονται στους αριθμούς, ενώ στην περίπτωση των πλουτοκρατών, στο πι και φι και στο πλαίσιου του προσωπικού καπρίτσιου και όχι στο διακύβευμα της ζωής χαρίζεται ή σπαταλάται δημόσιο χρήμα εκατομμυρίων ευρώ. Οι αριθμοί προσαρμόζονται στα καπρίτσια της άξεστης πλουτοκρατίας.
Φυσικά, υπάρχει και η λύση να αποταθούν στους κ.κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και Νικόλα Παπαδόπουλο για να τους πουν κατά πόσο το κόστος των 300 ευρώ είναι στο πλαίσιο των δημοσιονομικών αντοχών της οικονομίας και δεν κινδυνεύουμε με εκτροχιασμό.Αυτή είναι η πολιτισμική και πολιτική μας κατάντια. Αυτοί οι δύο να καθορίζουν την προοπτική και την τύχη μας.
Παρέμβαση
O αποτυχημένος επίτροπος Αποκρατικοποιήσεων που τον διόρισε ο Χαράκης -ο φίλος του- ως εκτελεστικό σύμβουλο στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου με απολαβές 144.000 ευρώ, τον στέλνουν για επαγγελματική εκπαίδευση στην Ευρώπη για να διεκδικήσει τη θέση του διοικητή στην ΚΤΚ. Ο τότε διορισμός του έγινε σε αντάλλαγμα του διορισμού του αργόσχολου στελέχους του ΑΚΕΛ Σταύρου Ευαγόρου ως μη εκτελεστικού συμβούλου με μισθό 30.000 ευρώ. Βλέπετε οι Κύπριοι αριστεροί είναι ψιλικατζήδες. Ακόμη ένα αστεράκι στην καμπούρα μας. Η πλάκα της υπόθεσης είναι ότι διαφημίζουν την πείρα στην επενδυτική πρακτική όταν το κύριο μέλημα της ΕΚΤ κατ' εντολή των Γερμανών είναι ο χαμηλός πληθωρισμός και η σταθερότητα των τιμών για να καθηλώνονται οι μισθοί. Ο Χαράκης με τον πολιτικό λεκέ παραμένει για να «σάσει» τον φίλο του. Άσε που στους διαδρόμους της ΚΤΚ η συζήτηση για την ανεπάρκεια του κ. Ηροδότου είναι στην ημερησία διάταξη.
