Άνδρες στη μάχη κατά της γυάλινης οροφής

Ας μην εκληφθεί ούτε ως παράπονο, ούτε ως σχόλιο φυλετικό. Είναι μια τεκμηριωμένη, επιστημονικά, διαπίστωση την οποία το ανδρικό φύλο αν δει με θετικότητα και προβληματιστεί στοχεύοντας στην αναζήτηση λύσεων, μπορεί η κατάσταση σε σχέση με την ισότητα των φύλων στη χώρα μας και γενικότερα στον δυτικό κόσμο να βελτιωθεί σημαντικά. Η συμμετοχή των ανδρών στον αγώνα που οι γυναίκες κάνουν συλλογικά και ατομικά για να κερδίσουν την ισότητα, σαφώς και θα έδινε την απαιτούμενη ώθηση για να βάλουμε έναν φραγμό στα αόρατα εμπόδια που περιορίζουν την επαγγελματική ανέλιξη των γυναικών.

Εδώ που φτάσαμε, έχοντας ήδη πάνω από έναν αιώνα μάχης για την ισότητα των φύλων, ένας αγώνας που σμίκρυνε αισθητά το χάσμα που χωρίζει την πραγματική ζωή, όχι μόνο με τα ίσα πολιτικά δικαιώματα (π.χ. δικαίωμα ψήφου) αλλά και με τη λεγόμενη γυάλινη οροφή, η συμμετοχή των ανδρών σε αυτό τον αγώνα θα ήταν ένα ριζοσπαστικό μέτρο που θα λειτουργούσε καταλυτικά στην προώθηση της ισότητας των φύλων.

Σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, λοιπόν, οι άνδρες στις πλείστες των περιπτώσεων δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι οι γυναίκες στον χώρο εργασίας τους δαπανούν πολύ περισσότερες δυνάμεις για να πείσουν ότι αξίζουν το ίδιο με αυτούς και ότι έχουν το δικαίωμα να πάρουν μια προαγωγή ή έναν διορισμό ή και να αμείβονται το ίδιο με αυτούς. Ότι μπορούν να διεκδικήσουν επάξια ένα αξίωμα πολιτικό, μια θέση ανώτερη διευθυντική, μια οποιαδήποτε ανώτερη θέση, δίνοντας μάλιστα μια γυναικεία χροιά στον καθαρά δοκιμασμένο ανδρικό λόγο και τρόπο συμπεριφοράς.

Η γυναίκα βρίσκεται ακόμη σε δυσμενή θέση στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, παρά τους αγώνες που έγιναν από την εποχή των σουφραζέτων στις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι και την εμφάνιση του φεμινιστικού κινήματος τη δεκαετία του ‘60, μέχρι και στις μέρες μας που ο αγώνας αυτός σηματοδοτείται κυρίως από τις ατομικές διεκδικήσεις. Ακόμα όμως δεν φτάσαμε στο επιθυμητό επίπεδο. Ακόμα οι γυναίκες νιώθουν αόρατες όταν βρίσκονται σε ένα διοικητικό συμβούλιο, ακόμη βρίσκονται αντιμέτωπες με αποκλεισμούς, ακόμη αντιμετωπίζουν εμπόδια και βάζουν περισσότερη δύναμη για να μπορέσουν να πείσουν, ακόμα υποαμοίβονται.
Για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις μία κατάσταση πρέπει να τη δεις σφαιρικά, να ταυτιστείς και να κατανοήσεις. Ζητούμε από τους άνδρες να μπουν στη θέση μας. Να μην πετάξουν το μπαλάκι της αλλαγής αλλού. Να βοηθήσουν να πέσουν τα κάστρα. Έχουν μάνες. Δεν βγήκαν από το εξώστ της μηχανής. Έχουν κόρες. Ας μπουν στη θέση τους και να διερωτηθούν ποιο μέλλον θέλουν για εκείνες. Η αλλαγή θέλει χρόνο. Θέλει συγκρούσεις. Ζήσαμε τις συγκρούσεις. Μήπως είναι η ώρα της συνεργασίας και της κατανόησης;