Πόσο πάει μια κακοποίηση;

Ο δρ Ευθύμιος Τσιβιτανίδης ελέγχεται από χθες μαζί με τον πατέρα του βρέφους για κακοποίηση. Η διοικητική έρευνα που διέταξε ο υπουργός Υγείας έχει ως αντικείμενο τη βιαστική δήλωση ενός εκ των επικεφαλής της Παιδοχειρουργικής Κλινικής στο Μακάρειο Νοσοκομείο ότι το περιστατικό που καταγγέλθηκε αναφορικά με τη σεξουαλική κακοποίηση βρέφους αφορούσε βιασμό. Ο δρ Τσιβιτανίδης επικαλέστηκε προς τούτο την 32χρονη εμπειρία του, η οποία εμπειρία δεν τον δίδαξε να μην βγάζει τη γλώσσα του περίπατο όταν ο ίδιος δεν είναι ανάμεσα στους γιατρούς που εξέτασαν ένα περιστατικό. Η καταγωγή των γονιών του βρέφους που δεν είναι ελληνοκυπριακή και το χρώμα τους που είναι μαύρο δεν μπορούν να μην αξιολογηθούν ως παράγοντες που επηρέασαν την κρίση αρχικά των γιατρών και έπειτα των δημοσιογράφων.

Πρώτη ανάμεσά τους, η παιδίατρος που υποδέχθηκε τη μητέρα και το βρέφος στις 19 Φεβρουαρίου στο Μακάρειο. Με μόνη ένδειξη μία εκδορά στην ευαίσθητη περιοχή του βρέφους, η παιδίατρος κάλεσε ιατροσυμβούλιο, το οποίο ακολούθως διαπίστωσε τη ρήξη του παρθενικού υμένα στο βρέφος. Μέχρι τον βιασμό, ο οποίος θα προκαλούσε ζημιά σε όργανα πέραν των γεννητικών, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Και αυτήν την απόσταση φρόντισε να καλύψει ο δρ Τσιβιτανίδης προχθές, απαντώντας «συγκλονισμένος» σε ερώτηση της Μαρίνας Χατζηκώστα στο Sigma αν μπορεί η ρήξη του παρθενικού υμένα να προέλθει και από άλλους παράγοντες. Σύμφωνα με τον δρα Τσιβιτανίδη, «οι γιατροί που εξέτασαν το βρέφος διαπίστωσαν ευρήματα που συνάδουν με βιασμό. Τώρα, αν έγινε με ένα αντικείμενο ή με άλλο τρόπο, αυτά είναι νομικίστικα κόλπα», είπε ο δρ Τσιβιτανίδης, προφανώς αδιαφορώντας για τον νομικό ορισμό του βιασμού, και αποκλείοντας όλα τα υπόλοιπα ενδεχόμενα για τη ρήξη του παρθενικού υμένα στο κοριτσάκι.
Την αδιαφορία του δρος Τσιβιτανίδη για τα πραγματικά περιστατικά γύρω από την «κακοποίηση» του βρέφους μοιράστηκαν μέχρι χθες όλα τα ΜΜΕ και όλοι οι ανθρωποφάγοι των social media. Όσοι έσπευσαν να ζητήσουν μέσω διαδικτύου τη θανάτωση του ύποπτου πατέρα, είναι οι ίδιοι που δεν θα ξόδευαν ούτε ένα βλέμμα στην είδηση ότι η οικογένεια του πεντάμηνου βρέφους ζει, σύμφωνα με την ΚΙΣΑ, τους τελευταίους μήνες με 280 ευρώ μηνιαίως, χωρίς ρεύμα. Τα 280 ευρώ της οικονομικής συνδρομής του κράτους σε πολιτικούς πρόσφυγες με ένα βρέφος πέντε μηνών δεν θα κάλυπταν ποτέ κανένα πρωτοσέλιδο, όσο πραγματικά και αν είναι.

Ακόμα και αυτά τα 280 ευρώ όμως δεν λένε τίποτε μπροστά στα δεινά της οικογένειας του βρέφους για μια κατηγορία που διατυπώνεται δημόσια, ωστόσο, όπως προκύπτει, δεν στοιχειοθετείται. Η στοχοποίηση της οικογένειας καθιστά σχεδόν αδύνατη τη συνέχιση της ζωής τους στο χωριό όπου ζούσαν μέχρι προχθές. Πόσο πάει λοιπόν μια κακοποίηση; Όσο ο κύκλος εργασιών των ΜΜΕ για έξι ώρες; Όσο μια υπερωριακή απασχόληση στο Μακάρειο; Όσο χρειάζεται για να εκτονωθεί ο ελληνοκυπριακός ρατσισμός μας στον επόμενο μαύρο που θα απασχολήσει τη δημόσια επικοινωνία μας;