Οι Ταλιμπάν της Κύπρου

 

Ομάδες των Ταλιμπάν και υπερσυντηρητικοί μουλάδες στο Πακιστάν διατείνονται πως το εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας είναι ξένη συνωμοσία για να στειρωθούν οι μουσουλμάνοι και ότι οι εργαζόμενοι στην εκστρατεία εμβολιασμού είναι κατάσκοποι δυτικών μυστικών υπηρεσιών. Κάνουν επιθέσεις στους γιατρούς και τους αστυνομικούς που τους συνοδεύουν κατά τη διάρκεια των εμβολιασμών. Σε ορισμένες συγκρούσεις υπήρξαν και νεκροί γιατροί.

Οι απόψεις κάποιων δικών μας -ευτυχώς λίγων- στη Δύση δεν διαφέρουν πολύ από τις  παράλογες απόψεις των Ταλιμπάν. Για παράδειγμα, κάποιοι Mητροπολίτες, όπως ο Μητροπολίτης Κυθήρων, παρότρυναν τον κόσμο να μην εμβολιαστεί γιατί το εμβόλιο «παράγεται από έμβρυα εκτρώσεων». Επίσης, αυτοί που έβαλαν βόμβα στο Δημοτικό Σχολείο Ζακακίου, όπως και αυτοί που έκαψαν το Δημοτικό της Δευτεράς, χρησιμοποιούν τη βία ως μέσο επιβολής της άποψής τους, στο ίδιο μήκος κύματος με τους σκοταδιστές μουλάδες του Πακιστάν. Οι ίδιοι μπορεί να νομίζουν ότι είναι ανώτερα όντα και ότι διαφέρουν από τους μουσουλμάνους εξτρεμιστές, αλλά είναι καθ' όλα όμοιοι. Ευτυχώς είναι πιο λίγοι στις δικές μας κοινωνίες, γιατί είχαμε άλλη ιστορική πορεία, αλλά παραμένουν τρομερά επικίνδυνοι.

Το δημόσιο σχολείο, ως ένα κατεξοχήν δημοκρατικό επίτευγμα, χρειάζεται συνεχή υπεράσπιση. Οι βόμβες σε δημόσια κτήρια είναι βόμβες στα θεμέλια του κράτους δικαίου. Οι ευκατάστατοι έχουν τα μέσα για να μορφώσουν τα παιδιά τους. Είναι τα παιδιά των ασθενέστερων οικονομικά οικογενειών, που δεν έχουν άλλη διέξοδο. Το πιθανότερο είναι ότι αυτοί που έβαλαν τη βόμβα δεν μπορούν να κάνουν την απλή λογική σκέψη ότι πηγαίνουν εναντίον των συμφερόντων των ίδιων τους των παιδιών. Μια μητέρα που είδα πριν λίγες μέρες να απειλεί έξω από το σχολείο των παιδιών της ότι θα το κάψει, δεν έχει την επιλογή να τα στείλει οπουδήποτε αλλού σχολείο. Προφανώς, δεν γνωρίζει ότι εάν υλοποιούσε τις απειλές της, τα παιδιά της θα έμεναν χωρίς εκπαίδευση και ότι όλοι θα πληρώναμε τις ζημιές τη «μαγκιά» της μέσω των φόρων μας. Δεν συζητώ καν τις ψυχολογικές επιπτώσεις πάνω στα ίδια τα παιδιά.

Γιατί όμως συνέβηκε κάτι τόσο ακραίο στην Κύπρο; Πώς φτιάχτηκε αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ για να γίνουμε η πρώτη χώρα της Ευρώπης, όπου αντιεμβολιαστές βάζουν βόμβες σε δημόσια κτήρια; Υπάρχει ένα ισχυρό υπόστρωμα εθνικισμού λόγω του ανοιχτού Κυπριακού, που συνδέεται με τις σκληρές αντρικές ταυτότητες και την ισχυρή πλέον ρώσικη αντιδυτική συνωμοσιολογική επιρροή στο νησί. Οι εκκλησίες της Κύπρου αποτελούν δίαυλο επικοινωνίας τέτοιων μηνυμάτων. Σε αυτούς τους παράγοντες οφείλουμε να προσθέσουμε την ατιμωρησία και την έλλειψη εκτίμησης προς τους κρατικούς θεσμούς και το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Η ακροδεξιά είναι ο πολιτικός χώρος, ο οποίος αναπαράγει, ενδυναμώνει και κεφαλοποιεί τέτοιες αντιδραστικές πρακτικές.

Πρέπει όμως να επιμείνουμε σε κάποιες βασικές αξίες. Στις δημοκρατίες δεν αποδεχόμαστε τη βία. Και αυτό το απλό αξίωμα διαχωρίζει τους δημοκράτες (όλων των πολιτικών χώρων και απόψεων, είτε είναι υπέρ του εμβολιασμού είτε εναντίον) από τα απασφαλισμένα φασισταριά.

Σκέφτομαι τα παιδιά στο Ζακάκι και τη Δευτερά που είδαν το σχολείο τους σε αυτό το χάλι. Την ανασφάλεια και την απελπισία που θα ένιωσαν οι δασκάλοι αλλά και οι γονείς τους. Η βία πάντα αφήνει πίσω της έναν διάχυτο φόβο. Ωστόσο, δεν πρέπει να φοβηθούμε. Δεν πρέπει ούτε στιγμή αυτοί που έβαλαν τη βόμβα να χαρούν ότι κατάφεραν να κλείσουν έστω και ένα σχολείο. Και το κράτος μας εάν είναι σοβαρό πρέπει να βρει και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους τραμπούκους.