Η πικρή αλήθεια είναι ότι η νέα χρόνια, που μπήκε μόλις προχθές, δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Οι ενδείξεις κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικές είναι. Και δεν είναι ενθαρρυντικές καθολικά, συνολικά, σε όλες τις σφαίρες της δημόσιας ζωής. Σε τι μπορούμε βάσιμα να ελπίζουμε, τι μπορούμε τεκμηριωμένα να προσδοκούμε;
Το Κυπριακό έχει βαλτώσει και δεν διαφαίνεται καμιά προοπτική επανέναρξης ουσιαστικών διαπραγματεύσεων. Η πανδημία αντί υποχώρησης καταγράφει νέα έξαρση, πιο μεταδοτική και πιο απειλητική. Η δημόσια υγεία, όπως όλα δείχνουν, θα συνεχίσει να δοκιμάζεται με τις αντοχές της ολοένα να λιγοστεύουν. Η αγορά εργασίας δεν φαίνεται να βγαίνει από την κρίση και οι εργασιακές σχέσεις θα κλονιστούν ακόμα περισσότερο. Οι δίδυμες αδελφές, διαφθορά και διαπλοκή, θα συνεχίσουν και φέτος να τη βγάζουν καθαρή, χωρίς να ιδρώνει το αφτάκι τους.
Τι πρέπει να κάνουμε; Να υψώσουμε λευκή σημαία; Να παραδοθούμε; Να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά; Ασφαλέστατα όχι. Θέλει πολλή δουλειά έστω και για να αχνοχαράξει η ελπίδα, η προσδοκία, η προοπτική. Ως κοινωνία των πολιτών δεν πρέπει να αφήνουμε τους κρατούντες και τους ιθύνοντες σε χλωρό κλαρί. Να νιώθουν συνεχώς την πίεση και την ανάγκη να κάνουν κάτι για να αλλάξουν τα πράγματα, να διαφοροποιηθούν οι συνθήκες, να δημιουργηθούν ευοίωνες προϋποθέσεις, για το Κυπριακό, για την υγεία, για την οικονομία και τους εργαζόμενους. Δεν είμαστε μοιρολάτρες, είμαστε μαχητές. Και μαχητές γινόμαστε όταν είμαστε ενωμένοι και σε συνεχή εγρήγορση. Όχι στους καναπέδες και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η οργή δεν ξεθυμαίνει μέσα στα σπίτια μας. Ξεθυμαίνει μέσα στους δρόμους.
Η κοινωνία των πολιτών, όποτε οι κρατούντες, οι εκάστοτε κρατούντες, όποτε οι αρμόδιοι, οι ιθύνοντες, αποδεικνύονται λειψοί, ανεπαρκείς και ανάξιοι, οφείλει να το υποδεικνύει και να το καταγγέλλει. Για το Κυπριακό φέρει ευθύνη και η δική μας απραξία, η δική μας ατολμία, η δική μας υστεροβουλία. Για την πανδημία τα ίδια, ας μην τα φορτώνουμε όλα στην ατομική ευθύνη του κάθε πολίτη χωριστά. Πόσους και πόσους ατυχείς ή ελλίπεις χειρισμούς δεν έκαναν οι αρμόδιοι; Πολλούς. Τα πράγματα σαφώς και μπορούσαν να είναι καλύτερα. Τέλος, και για την αγορά εργασίας τα δεδομένα θα μπορούσαν να είναι καλύτερα. Πόση ασυδοσία, πόση εκμετάλλευση των μισθοσυντήρητων;
Μπορεί να είναι αμυδρές οι προσδοκίες μας και λιγοστές οι ελπίδες μας για τη νέα χρονιά που καλωσορίσαμε μόλις το Σάββατο. Υπάρχει τρόπος, όμως, να τις γιγαντώσουμε. Κι αυτός ο τρόπος πηγάζει μέσα από τη συλλογική ευθύνη και λέγεται συλλογικός αγώνας.
Η οργή ξεθυμαίνει στους δρόμους, όχι μέσα στα σπίτια μας

Μπορεί να είναι αμυδρές οι προσδοκίες μας και λιγοστές οι ελπίδες μας για τη νέα χρονιά που καλωσορίσαμε μόλις το Σάββατο. Υπάρχει τρόπος, όμως, να τις γιγαντώσουμε.
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







