Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

 

Το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις! Η επιλογή μας να εστιάζουμε στη μία ή στην άλλη όψη ενός νομίσματος σχετίζεται πλήρως με το τι εξυπηρετεί η κάθε όψη για εμάς. Πάρτε για παράδειγμα το επενδυτικό πρόγραμμα, η κυβέρνηση θέλησε να περάσει στην κοινωνία τη μία όψη. Αυτή, δηλαδή, που δείχνει την Κύπρο και την κοινωνία να ευημερεί εξαιτίας των εκατομμυρίων από την πώληση «λερωμένων» διαβατηρίων. Η άλλη όψη είναι αυτή που δείχνει ότι τελικά από αυτό το πρόγραμμα επωφελήθηκαν συγκεκριμένες οικογένειες, δικηγορικά γραφεία, λογιστικά γραφεία και συγκεκριμένα κτηματομεσιτικά και ο μέσος Κύπριος παλεύει για να βγάλει τον μήνα. Ας πάρουμε το νόμισμα που ονομάζεται Κυπριακό. Η μία όψη του νομίσματος έδειχνε μέχρι το 2016 έναν Αναστασιάδη ευρωπαϊστή, που ήταν έτοιμος να λάβει το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Ακκιντζί για την επίλυση του Κυπριακού. Η άλλη όψη του νομίσματος έδειχνε έναν χυδαίο Αναστασιάδη να βρίζει κατόπιν μέθης και να τινάζει την ευκαιρία επίλυσης του Κυπριακού, σερβίροντας στην Τουρκία τα δύο κράτη στο Κραν Μοντανά και στην Κύπρο την αδιαλλαξία της Τουρκίας.

Ο τρόπος που επιλέγουμε να βλέπουμε τα πράγματα στην καθημερινότητά μας, αλλά και ο τρόπος που επεξεργαζόμαστε τα συναισθήματά μας σε μία κατάσταση μπορεί να μας ρίξει σε κατάθλιψη ή μπορεί να μας ανεβάσει στην κορυφή. Το ίδιο νόμισμα έχει δύο όψεις. Σε ποια θα επιλέξουμε να εστιάσουμε σχετίζεται καθαρά με τον τρόπο που μάθαμε να σκεφτόμαστε. Ας πάρουμε όλα τα κακά που ταλανίζουν τη χώρα μας από την εποχή της ανεξαρτησίας μας. Θα δείτε ότι ο τρόπος που ερμηνεύαμε τα γεγονότα και το πού στρέφαμε την προσοχή μας έφερε τις καταστροφές μας. Όπως το Κυπριακό πρόβλημα και το ότι θέλαμε να απαλλαχτούμε από τους Τουρκοκύπριους και, τελικά, τι καταφέραμε; Να χάσουμε το 36% του εδάφους μας και να φορτωθούμε έναν τούρκικο στρατό ανάσα από τις ζωές μας. Η άλλη όψη θα ήταν να δούμε πως βελτιώνουμε το Σύνταγμα για να συνυπάρχουμε αρμονικά, χωρίς να θέλουμε να εξαφανίσουμε κανέναν. Απλά, έχουμε μία ιστορία αυτοκαταστροφικών σκέψεων και συμπεριφορών. Ας πάρουμε τότε τη φούσκα του χρηματιστηρίου και τον εύκολο δανεισμό από τις τράπεζες. Τι καταφέραμε τελικά; Ερμηνεύσαμε την κατάσταση σε ένα πρόσκαιρο πλαίσιο, χωρίς να κοιτάξουμε καν τα ρίσκα ή τις συνέπειες από κάτι τέτοιο. Ας πάρουμε το ΚΕΠ (Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα), που δίναμε διαβατήρια και την ενωσιακή ιθαγένεια σε κάθε εγκληματία γιατί ερμηνεύσαμε αυτή την κατάσταση ως μία ευκαιρία γρήγορου πλουτισμού. Τι καταφέραμε τελικά; Να μαυροπινακιστούμε στην Ευρώπη, να μην θεωρούμαστε σοβαροί εταίροι, ο Πρόεδρός μας να μοστράρει σε όλα τα ΜΜΕ ως ο «offshore president». Κάποιοι έμειναν με τα χρέη και τις άδειες επαύλεις που έχτισαν και οι υπόλοιποι πολίτες ήδη ζούμε τις συνέπειες και αυτής της φούσκας, με την ακρίβεια σε όλα τα αγαθά πρώτης ανάγκης, γιατί απλούστατα δεν εστιάσαμε στην όψη που θα μας πρόσφερε μέσα στα επόμενα χρόνια ένα αναπτυξιακό μοντέλο που θα έδινε έμφαση στις νεοφυείς επιχειρήσεις, στην έρευνα, στην παιδεία, μακριά από αρπαχτές και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Λυπάμαι, κιόλας, να αναφέρω ότι τις πραγματικές συνέπειες αυτής της φούσκας θα τις ζήσουμε τα επόμενα χρόνια, όπως και του άλυτου Κυπριακού.

Δύο όψεις! Μάθαμε να βλέπουμε μόνο τη μία, αυτή που εξυπηρετεί προσωπικά συμφέροντα. Μάθαμε να μην επεξεργαζόμαστε τα συναισθήματα μίας κατάστασης με τρόπο που να λειτουργούν υπέρ μας, αλλά με τρόπο που αργά ή γρήγορα μας ρίχνουν στον γκρεμό.

Όσα νομίσματα και αν αλλάξουμε, όταν κοιτάμε μονάχα τη μία όψη ποτέ δεν θα πάμε μπροστά!