«Ο πρώην σοφός και νυν επιτήδειος των ίσων αποστάσεων» του Θεόδωρου Θεοδώρου

 

 

Από τη μια οι γιορτές και από την άλλη η πανδημία φαίνεται να ξεχάσαμε τις «εξαμηνιαίες μας εξετάσεις». Ο Ιανουάριος, όπως και ο Ιούλιος, είναι μήνες ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Το Συμβούλιο Aσφαλείας για 114η φορά θα εξετάσει το θέμα ανανέωσης της θητείας της ειρηνευτικής δύναμης. Για την ιστορία, η ΟΥΝΦΙΚΥΠ εγκαταστάθηκε τον Μάρτιο του 1964 με το ψήφισμα 186 για τρeις μήνες και από τότε, για 57 χρόνια, «ξέμεινε» στην Κύπρο.

Ο ΓΓ του ΟΗΕ, όπως πράττει κάθε έξι μήνες, υπέβαλε προς το Συμβούλιο Ασφαλείας τις εκθέσεις του για τις καλές του υπηρεσίες και για την ειρηνευτική δύναμη. Τουλάχιστον με βάση τα προσχέδια των εκθέσεων, ο Αντόνιο Γουστέρες κρατά και πάλι ίσες αποστάσεις, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση της κυβέρνησης. «Είναι λυπηρό το ότι ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, τηρεί ίσες αποστάσεις στις εκθέσεις του για την Αποστολή των Καλών του Υπηρεσιών και την Ειρηνευτική Δύναμη του ΟΗΕ στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ). Θα ήταν ορθότερο τα γεγονότα να καταγράφονται ως ακριβώς έχουν», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Μάριος Πελεκάνος.

Ο πρώην σοφός, κατά τον Νίκο Κοτζιά και νυν επιτήδειος, κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μας «κτύπησε» και πάλι. Πήρε τη μεζούρα και παρουσίασε ακόμα μια έκθεση ίσων αποστάσεων.

Δυστυχώς και πάλι διαβάσαμε ανάποδα τις εκθέσεις του ΓΓ. Το μόνο που μάθαμε να διαβάζουμε είναι την τελευταία παράγραφο της έκθεσης για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, και συγκεκριμένα αν εισηγείται ανανέωση της παρουσίας των κυανοκράνων ή όχι. Όλα τα άλλα τα γράφουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας.

Οι ενστάσεις της δικής μας πλευράς έγκεινται στην μη αναφορά σε λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και στην πρόθεσή του για εντατικοποίηση των προσπαθειών για επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό.

Μάλιστα το Υπουργείο των Εξωτερικών, κατόπιν οδηγιών του Προέδρου της Δημοκρατίας, ανέλαβε διπλωματική εκστρατεία για να συμπεριληφθεί η ΔΔΟ στις εκθέσεις του ΟΗΕ.

Μπορεί διεθνώς η αξιοπιστία μας να βρίσκεται στο ναδίρ, αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να μας αναγνωρίσουν το ότι από χιούμορ τα πάμε μια χαρά.

Είναι πραγματικά άξιον απορίας, ή αν θέλετε ανέκδοτο, να ζητούμε από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφάλειας να συμπεριλάβουν τη ΔΔΟ τη στιγμή που ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας την αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι. Μήπως στο μήνυμά του για την Πρωτοχρονιά αναφέρθηκε ονομαστικά στη μορφή λύσης; Από την άλλη βέβαια πόσα να αναφέρει ένας πρόεδρος σε ένα μήνυμα ολίγων λεπτών; Είχε πιο σημαντικά θέματα να ασχοληθεί. Θεώρησε απαραίτητο να αναφερθεί στα πρακτικά των ΗΕ για τη Διάσκεψη στο Κραν Μοντανά, που πιστεύει ότι τον δικαιώνουν, και το κυριότερο, στη δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, για το ότι η Τουρκία δεν αποδέχθηκε κατάργηση των εγγυήσεων. Τώρα, αν η αναφορά ήταν για τον ίδιο Τσαβούσογλου ο οποίος, όντας αναξιόπιστος, ανέφερε πολλές φορές ότι ο Πρόεδρος του μίλησε για λύση δυο κρατών, «είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο».

Το μόνο που θα μπορούσαμε να ευχηθούμε στον υπουργό των Εξωτερικών είναι να μην βρεθεί κανένας από τους πρέσβεις των πέντε μονίμων μελών ο οποίος να έχει διαβάσει αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, γιατί ίσως του απαντήσει με τη ρήση του Δημόκριτου: «Λήθη των ιδίων κακών θρασύτητα γεννά», (Όποιος ξεχνά τα δικά του σφάλματα, αποθρασύνεται). Όντως, το να ζητάς κάτι από τους άλλους τη στιγμή εσύ, ο άμεσα ενδιαφερόμενος, το αποφεύγεις, αποτελεί θράσος και «αναίδεια χιλίων καρδιναλίων».

Για πολλοστή φορά δεν λάβαμε τα μηνύματα του ΓΓ, ή καλύτερα τα ερμηνεύσαμε όπως μας βολεύει. Κλασικό παράδειγμα η αναφορά για την ΑΟΖ. Ενώ αναφέρεται σε αυξανόμενες εντάσεις εντός και γύρω από την Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και καλεί όλα τα μέρη για εκτόνωση της έντασης, «ζητώ αυτοσυγκράτηση από όλα τα μέρη και καλώ να καταβληθεί σοβαρή προσπάθεια για την εκτόνωση της έντασης», δεν αντιλαμβανόμαστε το ότι όταν αναφέρεται σε εντάσεις συμπεριλαμβάνει και το δικό μας γεωτρητικό πρόγραμμα. Συνεχίζουμε τη φαμφαρολογία, συμπεριφερόμαστε ως οι σεΐχηδες της Μεσογείου και ονειρευόμαστε ενεργειακούς κόμβους, αγωγούς Eastmed και άλλα πολιτικά ανέκδοτα. Αν και επιμένει στον διαμοιρασμό των φυσικών πόρων, «οι φυσικοί πόροι στο νησί, καθώς και γύρω από αυτό, θα πρέπει να είναι επ’ ωφελεία και των δύο κοινοτήτων, αποτελώντας ισχυρό κίνητρο ώστε τα μέρη να βρουν μια αμοιβαία αποδεκτή και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό», εμείς, ως οι μόνοι έξυπνοι σε αυτόν τον πλανήτη, παραπέμπουμε στην ανέφικτη και επιεικώς γελοία πρότασή μας για τους υδρογονάνθρακες, η οποία προϋποθέτει αναγνώριση της κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία.

Αντί να πάρουμε το κεντρικό νόημα της έκθεσης, «η πάροδος του χρόνου συνεχίζει να περιπλέκει τις προσπάθειες για την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης στην Κύπρο», δυστυχώς δεν δείχνουμε να αντιλαμβανόμαστε την τραγική κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί. Το Κυπριακό δεν βρίσκεται στο τέλος αλλά στην αρχή του τέλους. Δυστυχώς έχουμε πολλά ακόμα επεισόδια να δούμε. Τα δύσκολα έπονται. Μπορεί τώρα θύτης και θύμα να εξισώνονται, αλλά έρχεται η ώρα που δεν θα είναι πλέον καθαρό, για τον διεθνή παράγοντα, ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης. Μπορεί τώρα να μας λυπεί η στάση του επιτήδειου ΓΓ των ΗΕ, αλλά πολύ σύντομα θα θεωρούμε την τακτική των ίσων αποστάσεων ευλογία για τη δική μας πλευρά.