Έχω μάθει στα αναπόφευκτα δύσκολα της ζωής να θυμάμαι: θα περάσει…!
Όντως, και η πανδημία θα περάσει. Και ο φόβος της συναναστροφής και της άμεσης επαφής θα περάσει. Θα γεμίσουν και πάλι οι αγκαλιές. Θα κρατήσουμε και πάλι χωρίς φόβο αγαπημένα πρόσωπα, συγγενείς, φίλους και πονεμένους, σφικτά στην αγκαλιά μας. Οι πονεμένοι είναι καλό να θυμόμαστε είναι πιο συγγενείς και από τους εξ αίματος συγγενείς μας! Μας ενώνει ο ανθρώπινος πόνος!
Θα περάσει…! Και όταν περάσει, όπως όταν κάθε πόλεμος περνά, θα βασιλεύσει και πάλι, δυστυχώς, η… λήθη! Κάποιοι θα αναζητούν βάλσαμο για τις πληγές τους και οι πιο πολλοί θα στήσουμε ξέφρενο χορό. Είμαστε ζωντανοί…! Αυτό μας αρκεί; Θα στήσουμε μνημεία για να χωρέσουν τη συλλογική… λησμοσύνη. Η συλλογική μνήμη θα παγώσει και πάλι, θα την αποβάλλουμε σε πέτρες, μάρμαρα, μπρούτζο και επετείους. Και όμως, τα διαγενεολογικά τραύματα είναι εδώ στα κύτταρα όσων οι γονείς, οι παππούδες, οι προπάπποι, έζησαν πολέμους, λιμούς, λοιμούς, αναπηρίες, στρατόπεδα συγκέντρωσης…!
Το σώμα μας είναι η ένσαρκη ιστορία μας. Το σώμα δεν έχει μνήμη, είναι η μνήμη. Και αυτή η μνήμη, η μνήμη που συνθέτει τα κύτταρά μας, όσο δεν θεραπεύεται, θα βιώνεται σαν αναπηρία. Αναπηρία να ζήσουμε τη χαρά της συν-ύπαρξης και του μοιράσματος των πόρων που μας προσφέρει ο πλανήτης μας.
Από μικρός έμαθα πώς είναι να μην έχεις πολλά. Αλλά, από μικρός έμαθα κιόλας να ζω τον πλούτο και τη γιορτή της χαράς, να χαίρεσαι και να μοιράζεσαι αυτά τα λίγα που χρειάζεσαι. Δεν χρειαζόμαστε πολλά…! Όταν πάψαμε οι άνθρωποι να είμαστε νομάδες, κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες και ανακαλύψαμε τη γεωργία, όντως είχαμε ανάγκη τη διαφύλαξη πόρων για μια δύσκολη χρονιά. Η πραγματική ανάγκη της συσσώρευσης όμως, με το πέρασμα του χρόνου και την ανάπτυξη της ατομικότητας έγινε ψυχολογική ανάγκη. Και η ψυχολογική ανάγκη της συσσώρευσης πόρων δεν έχει όρια. Θα συνεχίσουμε να μιλούμε για αγάπη, επιλέγοντας σε ποιους θα ρίχνουμε το μίσος μας. Θα μιλούμε για δημοκρατία, ισοπολιτεία και δικαιοσύνη, αποστρέφοντας το πρόσωπο από αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη. Εξορκίζουμε τον θάνατο της ατομικότητάς μας συσσωρεύοντας. Και όμως, κάποιοι, λίγοι δυστυχώς, βρήκαν την… αθανασία στον αλτρουισμό και στο δόσιμο.
Ο Covid-19 μας έδειξε ότι όλοι ενωμένοι είμαστε. Όντως, ολάκερος ο πλανήτης ένα χωριό. Πέφτει η θερμοκρασία κάπου και φταρνιζόμαστε όλοι. Ένα στραβοπάτημα στην οικονομία των ΗΠΑ και χάνουμε συλλήβδην τον βηματισμό μας. Κλείνει λίγο η στρόφιγγα, μειώνεται η ροή σε υγραέριο και πετρέλαιο και κρυώνει ο πλανήτης.
Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι και όμως άλλοι βάλαμε τρία εμβόλια και άλλοι κανένα. Τα λεγόμενα αναπτυγμένα κράτη διαφυλάττουν τα εργατικά χέρια των χωρών τους. Διαφυλάττουν τις πατέντες για τα εμβόλια…! Η ανάγκη για ατομικό πλουτισμό δεν έχει όρια…!
Θα περάσει…! Μετρώντας κέρδη και ζημιές και από αυτή την κρίση, τεχνολογικά, κερδισμένη πάλι θα είναι η ανθρωπότητα. Οι καρδιές μας θα έχουν κερδίσει κάτι…; Δεν είμαι σίγουρος.
Κλινικός Ψυχολόγος-Σωματικός Ψυχοθεραπευτής
«Covid-19 Θα Περάσει…» του Δρος Βασίλη Χριστοδούλου

Το σώμα μας είναι η ένσαρκη ιστορία μας. Το σώμα δεν έχει μνήμη, είναι η μνήμη. Και αυτή η μνήμη, η μνήμη που συνθέτει τα κύτταρά μας, όσο δεν θεραπεύεται, θα βιώνεται σαν αναπηρία.
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







