Άλλοι το χαίρονται, άλλοι το πληρώνουν

Η ψηφοφορία για τους προϋπολογισμούς στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα προσφέρεται για την εξαγωγή ποικίλων συμπερασμάτων. Το αγαπημένο μου; Η δυνατότητα την οποία είχε και ο τελευταίος αφελής για να αντιληφθεί, έστω και τώρα, τι ακριβώς είναι η ΔΗΠΑ!

Όπως έλεγα και εκείνη την ημέρα στο ραδιόφωνο, η ΔΗΠΑ είναι το αυθεντικό ΔΗΚΟ. Πολλά κόμματα έχουν διακριθεί για αχαριστία και αδίστακτη συμπεριφορά, κανένα όμως όπως το αυθεντικό ΔΗΚΟ, μετέπειτα ΔΗΠΑ. Αυτό ακριβώς έγινε και τις προάλλες.

Προσέξτε. Η ΔΗΠΑ, δεν στήριξε την πρόταση για την απόλυση των τεσσάρων συνεργάτιδων Αναστασιάδη στο Προεδρικό. Απλώς την… υπερψήφισε.

Η πρόταση κατατέθηκε από ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και Οικολόγους, με τα τρία κόμματα να επιχειρηματολογούν επί της ουσίας και στη βάση των όσων κατήγγειλε για το ζήτημα στην Επιτροπή Ελέγχου ο γενικός ελεγκτής Οδυσσέας Μιχαηλίδης.

Στη συγκεκριμένη δε συνεδρία της επιτροπής, τον αντίλογο στην πρόταση κατέθεσε εκ μέρους της κυβέρνησης ο υφυπουργός παρά τω Προέδρω Βασίλης Πάλμας, ο οποίος προέρχεται από τη ΔΗΠΑ και στο γραφείο του οποίου εργάζονται δύο από τις τέσσερις συνεργάτιδες του Νίκου Αναστασιάδη. Η ΔΗΠΑ ως κόμμα κράτησε χαμηλό προφίλ στη συνεδρία.

Μέχρι και την τελευταία στιγμή, οι της ΔΗΠΑ διαβεβαίωναν το Προεδρικό ότι δεν υπάρχει θέμα, με έναν εξ αυτών να λέει μάλιστα πως… την ΕΔΕΚ ήταν που έπρεπε να προσέξουν!

Στη συνεδρία της Ολομέλειας όμως, η ΔΗΠΑ έριξε γέφυρες προς την αντιπολίτευση υπερψηφίζοντας την πρόταση των υπολοίπων για την οποία τηρούσε σιγή προκαλώντας σοκ στο Προεδρικό και οργή στον Νίκο Αναστασιάδη και φέρνοντας σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τους διάφορους που ο Πρόεδρος είχε βολέψει σε θεσούλες επιτρόπων, πρέσβεως στην Αθήνα και αλλού προκειμένου να εξοφλήσει τη στήριξη Καρογιάν. Στην υγειά μας.

Εδώ είναι που καταλαβαίνει κανείς τι ακριβώς είναι η ΔΗΠΑ, θα έλεγα. Ή μάλλον, σχεδόν εδώ. Διότι όπως μαθαίνω, οι της ΔΗΠΑ μετά που έμαθαν ότι ο Πρόεδρος έβγαζε καπνούς, απέδωσαν σε λάθος -όλων τους!..- τις ψήφους τους αλλά δεν μπορούν, λέει, να το πουν δημόσια.

Αντί αυτού πρότειναν ο Πρόεδρος να αναπέμψει -ολόκληρο τον προϋπολογισμό…- και να ξαναψηφίσουν! Επειδή ξέρουν ότι δεν θα διανοηθεί να το κάνει για αυτό τον λόγο, πόσω μάλλον που η μία είναι η αδελφότεκνή του.

Παρενθετικά, και για να είμαστε και δίκαιοι μαζί τους, σκεφτήκατε τι θα είχε γίνει, λέμε τώρα, εάν το 2012 ο Χριστόφιας είχε εργοδοτήσει την αδελφότεκνή του στο Προεδρικό; Επανάσταση θα είχε γίνει. Για να τα θυμόμαστε και αυτά και να μαθαίνουμε για το παρακάτω. Τέλος πάντων.

Η ουσία είναι πως ένα κόμμα το οποίο τότε ήταν απλώς μια ομάδα διαφωνούντων στο ΔΗΚΟ η οποία μας έμεινε αγγονίν και την οποία έχουμε χρυσώσει σε μισθούς και επιδόματα έκτοτε -Πρόεδρε…- πούλησε τον ευεργέτη της εν μία νυκτί την ώρα που τον είχε βάλει μάλιστα να προσέχει την ΕΔΕΚ, «φιλούδιν μου». Θεούληδες;

Τα κερατιάτικα αυτής της απιστίας της ΔΗΠΑ, όπως και της πίστης deluxe που προηγήθηκε τα πληρώνουμε φυσικά εμείς ως κορόιδα της υπόθεσης διαχρονικά. Και για αυτό η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τον Πρόεδρο ο οποίος έκανε όλες αυτές και τις άλλες, εννέα στις δέκα τραγικές, επιλογές του, στα χρόνια που κυβερνά.

Όμως από μόνη της η ευκολία με την οποία τον πούλησε η ΔΗΠΑ η οποία ξέρει να πουλά το τομάρι της καλύτερα ομολογουμένως από κάθε άλλο χώρο, είναι απίστευτη.

Θα έπρεπε όμως να είναι; Όχι. Κάθε άλλο μάλιστα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς το πιο κάτω. Ρώτησαν τον Μάριο Καρογιάν προ ημερών εάν σκοπεύει να παραδώσει την έδρα στον Άγγελο Βότση. Και ιδού τι απάντησε…

«Ο Άγγελος Βότσης εκτός από πολιτικός μου φίλος είναι και προσωπικός μου φίλος. Είναι ένα κεφάλαιο και για εμένα και για την παράταξη. Στην παράταξή μας έχουμε έναν κώδικα, ο ένας στηρίζει τον άλλο. Πριν τις εκλογές, σε ό,τι με αφορά, είχα πει και στον ίδιο και σε άλλους ότι η προτεραιότητά μου μετά από δέκα χρόνια βουλευτής και πρόεδρος της Βουλής δεν ήταν να καθίσω στα βουλευτικά έδρανα. Δεν με υποχρέωσε κάποιος να το πω αυτό. Το είπα γιατί έτσι ένιωθα. Η προτεραιότητα ήταν να παραμείνω στο κόμμα, για να το χτίσουμε και να το διαμορφώσουμε όπως πρέπει».

Και μετά πρόσθεσε: «στην πολιτική πάντα υπάρχουν συνθήκες που μπορεί να μεταβάλλονται και να δημιουργούν μια κατάσταση που στο τέλος αυτές οι προτεραιότητες που είχα να μην μπορούσαν τη δεδομένη στιγμή να ικανοποιηθούν. Πέραν τούτου, επειδή γνωρίζω και το ήθος και τον άνθρωπο Άγγελο Βότση, δεν ήταν ποτέ της καρέκλας, όπως κι εγώ, όσο και αν μας έχουν κατηγορήσει στο παρελθόν. Αυτό είναι εύκολο να το δει κάποιος στην πράξη. Στη ζωή μας έχουμε παλέψει και παλεύουμε για αρχές, για θέσεις πολιτικής και αυτό που θεωρούμε σωστό και δεν φοβηθήκαμε να πάμε εναντίον του ρεύματος. Για αυτό τον λόγο, να είστε βέβαιοι πως με τον Άγγελο Βότση, όπως και πολλούς άλλους, θα βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή, να παλεύουμε για αυτά που πιστεύουμε».

Και δεν θα πουλούσε τον Αναστασιάδη;

Υστερόγραφο: Εκείνο το «εγώ είμαι η μεγαλύτερη πουτ… της πολιτικής», το οποίο ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Πανίκος Δημητριάδης γράφει στο βιβλίο του ότι του είπε ο Νίκος Αναστασιάδης, νομίζω έχει πάψει να ισχύει. Τι λες και εσύ, Μάριε;