Όσο πιο πίσω

 

 

Διάβαζα για τις νέες πολιτικές της Ελλάδας, της χώρας που υποτίθεται αντιγράφουμε, της χώρας που πολλοί στη χώρα μας ονομάζουν μητέρα πατρίδα και σκέφτομαι ότι η Ελλάδα εδώ και καιρό κάνει πολλά βήματα μπροστά. Θεωρώ μάλιστα, ότι αν σταματήσουν να λειτουργούν στην εξωτερική πολιτική τους με συναισθηματισμούς και ξεκαθαρίσουν ποιο είναι το συμφέρον της χώρας τους και των πολιτών της μπορεί να κάνουν άλματα στις συμμαχίες τους και να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη Μεσόγειο. Έχουν βέβαια μεγάλο δρόμο να διανύσουν ως προς τον εκσυγχρονισμό και την τεχνολογία και η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση τους βρίσκει ακόμα ανέτοιμους και καθηλωμένους σε γραφειοκρατίες. Παρ' όλα αυτά φαίνεται ότι το θέμα της πράσινης ανάπτυξης παίρνει σάρκα και οστά στην Ελλάδα και οι κυβερνώντες φαίνεται να το λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι εκταμιεύσεις των κονδυλίων περνούν μέσα από αυτό τον δρόμο, η ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και η εμπόδιση της κλιματικής αλλαγής εξίσου, καθώς και η αύξηση του τουρισμού στη χώρα τους. Μια από τις πρόσφατες πολιτικές τους είναι η αυξημένη περιβαλλοντική θωράκιση 6 βουνών την οποία ονόμασαν πρωτοβουλία «Απάτητα Βουνά» και ξέρετε το μυαλό μου κάνει τον συνειρμό για τα δικά μας βουνά, ή ακόμα για τη χερσόνησο του Ακάμα που το σλόγκαν μας είναι «Τσαλαπατημένες περιοχές».

Οι δικές μας πράσινες πολιτικές μέχρι στιγμής: επίδομα για ηλεκτρικά ποδήλατα χωρίς ποδηλατοδρόμους, επίδομα για ηλεκτρικό αυτοκίνητο χωρίς σταθμούς επαναφόρτισης από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), επαναφορά της χρήσης λιμουζινών από αξιωματούχους, καθυστερήσεις για τις μετακινήσεις των εργοστασίων για τα ασφαλτικά στη λογική που βολεύει τους εργοστασιάρχες και όχι τι είναι το σωστό για την υγεία των κατοίκων. Και ενώ ζήτησαν τη συμμετοχή καθηγητών της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, επί της ουσίας δεν ενδιαφέρθηκαν για τα αποτελέσματα των μελετών τους για το πώς θα λυθεί αυτό το θέμα! Άλλη πράσινη πολιτική μας σήμερα οι γουρούνες και τα δίτροχα αυτοκίνητα για την εξερεύνηση του Ακάμα, όπου δεν έμεινε κομμάτι ή περιοχή του που δεν χαράχτηκαν δρόμοι με τις γουρούνες, χώρια τα ατυχήματα που έχουμε κάθε χρόνο. Άλλη πράσινη πολιτική μας οι κρουαζιέρες στην περιοχή του Ακάμα με πλοιάρια που οι μηχανές τους λειτουργούν με βενζίνη και που ανάβουν κάρβουνα και ψήνουν σούβλες με το που ρίχνουν άγκυρα στην Blue Lagoon. Ακόμα μια πράσινη πολιτική μας είναι οι επαύλεις την ακτογραμμή μας αναιρώντας τις πολιτικές για την προστασία τους μέσα από το NATURA 2000. Αυτές λοιπόν, είναι κάποιες από τις πράσινες πολιτικές μας και δεν έκανα αναφορά στο ηλεκτρικό ρεύμα που μας στοιχίζει ο κούκος αηδόνι επειδή ακόμα καίμε μαζούτ, ενώ έχουμε ηλιοφάνεια 360 μέρες τον χρόνο και αναμένουμε ατομικές πρωτοβουλίες για να αλλάξει και αυτό. Τόσο πίσω που θεωρώ ότι εκταμιεύσεις των ευρωπαϊκών κονδυλίων είναι ένα άπιαστο όνειρο και θα τις βλέπουμε πολύ σύντομα μόνο με τα κιάλια.

Στην εξωτερική μας πολιτική βέβαια μπορούμε να συναγωνιστούμε τους αδερφούς μας Έλληνες, γιατί και εμείς όπως και αυτοί λειτουργούμε στη βάση συναισθηματισμών αντί ενός ψυχρού ορθολογισμού, χωρίς να μπορούμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα και την προοπτική. Όπως τα νήπια που όποιος μοιράσει το σάντουιτς του μαζί μας είναι από εκείνη τη μέρα φίλος μας άσχετα αν την επόμενη μέρα το μοιράσει με άλλους! Τόση βλακεία και συναισθηματισμός! Με αυτή τη βλακεία και συναισθηματισμό τινάξαμε την ευκαιρία στον Κραν Μοντανά για την επίλυση του Κυπριακού, μοστράροντας όπως τους κομπλεξικούς και αδύναμους σε τριμερείς τετραμερείς, πενταμερείς κρατώντας χεράκια χεράκια «στυλ δέτε μας», ενώ στην ουσία χορεύατε τον χορό του Ζαλόγγου - ολόισια στον γκρεμό. Αντί να δούμε τι συμφέρει τη χώρα μας και αντί να ακούσουμε τους ειδικούς σε θέματα ενέργειας επιλέγαμε να παίξουμε τυφλόμυγα. Όσους μπάτσους και να φάμε τώρα χαλάλι μας γιατί έτσι είναι άμα λειτουργείς με συναισθηματισμούς και όχι ορθολογισμό. Καταδικάσαμε τη χώρα στην παρακμή και όσο πιο πίσω την πάρουμε χειροκροτούμε λες και είναι επιτυχία!