Τα Χριστούγεννα της λογικής

Όταν πρωτοδιάβασα την είδηση γέλασα. Γέλασα πολύ. Από τον τίτλο της και μόνο ξεκίνησα να γελώ. Δεν χρειαζόταν και κάτι άλλο: «Ρεκόρ κρατήσεων στις εκκλησίες των Ιωαννίνων για τα Χριστούγεννα». 

Είχε όμως και συνέχεια. Η είδηση, λοιπόν, έλεγε ότι, «πιστοί στα Ιωάννινα έχουν ξεκινήσει ήδη να ανταποκρίνονται θετικά στην εγκύκλιο του μητροπολίτη Μάξιμου, με αποτέλεσμα να τηλεφωνούν συνεχώς στους ιερούς ναούς προκειμένου να κάνουν κράτηση για να να είναι σίγουροι ότι θα παρακολουθήσουν τη μεγάλη Λειτουργία του εορτασμού των Χριστουγέννων».

Συνέχισα να γελώ. Διαβάζοντας παρακάτω έμαθα πως ο συντάκτης/η συντάκτρια του Πρώτου Θέματος είχε την -ομολογουμένως πολύ καλή- ιδέα να πάρει διάφορους ναούς και να δει πώς πάνε οι κρατήσεις για τις Λειτουργίες.

«O κόσμος ανταποκρίνεται θετικά στην κίνηση του μητροπολίτη μας», είπε ένας από τους παπάδες, «διότι τους δίνεται η δυνατότητα στις τέσσερις Ακολουθίες που θα τελεστούν να συμμετέχουν και να κοινωνήσουνε όσο το δυνατόν περισσότεροι. Στον ναό μας, σύμφωνα με τα μέτρα, που θέλουν έναν πιστό στα δύο τετραγωνικά, θα μπουν 250 συνολικά πιστοί σε κάθε Λειτουργία».

Και σε έναν άλλο ναό: «Η ανταπόκριση είναι ήδη εξαιρετική, οι θέσεις έχουν σχεδόν όλες καλυφθεί και για τις τέσσερις Ακολουθίες των Χριστουγέννων. Ο ναός μας χωράει 170 άτομα σε κάθε Λειτουργία και πιστεύω πως τον συνολικό αριθμό τον 680 πιστών θα τον καλύψουμε άνετα».

Αυτό ναι, είναι κάπως...

Και μετά διάβασα κι άλλα για την εγκύκλιο του μητροπολίτη Μάξιμου. «Αν κάποιος», έγραψε, «νιώσει κρυολόγημα, συνάχι, βήχα, πυρετό, αδιαθεσία ή αδυναμία να παραμείνει στο σπίτι του για να μην θέσει σε κίνδυνο και δοκιμασία, ούτε τον εαυτό του, αλλά ούτε τους συνανθρώπους του», για να συμπληρώσει πως όλα αυτά πρέπει όμως να γίνουν «με σύνεση, πνεύμα, υπευθυνότητα και θυσιαστική αγάπη».

«Όλοι οφείλουν να φέρουν μάσκα, να τηρούν τις αποστάσεις και τον επιτρεπόμενο αριθμό πιστών. Χωρίς παράπονα και αντιδράσεις προς διαφύλαξη της υγείας όλων των αδερφών μας. Με ταπείνωση, υπακοή, προσοχή και αγάπη προς τον κάθε συνάνθρωπό μας». 

Κάπου εδώ, ίσως και λίγο πιο πριν σταμάτησα να γελάω. Ομολογώ ότι ένιωσα άβολα κιόλας διότι κατάλαβα πως όσο αστείο κι αν ακουγόταν στα δικά μου αφτιά αυτό με τις κρατήσεις για τις Λειτουργίες ωσάν να ήταν χώρος αναψυχής, για κάποιους άλλους ήταν πολύ σημαντικό.

Και αυτή η ιδέα η οποία σίγουρα δυσαρέστησε πολλούς πιστούς και η οποία βασιζόταν, ναι, σε μια απαράδεκτα προνομιακή μεταχείριση της Εκκλησίας, την οποία σαφώς και δεν πρέπει να την προσπερνάμε την ώρα που, στην Ελλάδα, όπως και εδώ, δεν μπορεί να πάει ο ανεμβολίαστος στο θέατρο ή τον κινηματογράφο και οι χώροι του πολιτισμού είναι πάντα οι τελευταίοι στην εξίσωση, αυτή λοιπόν η ιδέα απέχει έτη φωτός από το σκοτάδι των πλείστων μητροπολιτών στην Ελλάδα, όπως και εδώ.

Το εάν η Εκκλησία αξιοποιεί την ισχύ της και ο πολιτισμός δεν μπορεί, αυτό είναι μια τραγική αδυναμία κοινωνική και άλλο τόσο πολιτική. Πολιτική διότι οι πολιτικοί διαπλέκονται με την Εκκλησία και κοινωνική διότι ο λογικός κόσμος έχει μάθει πια στη μουρμούρα και στη μιζέρια την ώρα που έχει ξεχάσει τη διαμαρτυρία.

Πέρα από αυτό όμως, νομίζω πως δεν πρέπει να προσπερνάμε την απόσταση. Την τεράστια απόσταση η οποία χωρίζει τους πολύ λίγους ιεράρχες οι οποίοι επιλέγουν με σοβαρό κόστος λαμβανομένης υπόψη και της έκτασης της υστερίας στον χώρο των θρησκευόμενων, να τηρούν μια στάση υπεύθυνη και να συνετίζουν τους πιστούς, ως οφείλουν άλλωστε, από τους άλλους οι οποίοι συμπλέουν σιωπηρά ή συντηρούν το ρεύμα του παραλογισμού, του σκοταδισμού και της καθυστέρησης, η οποία κρατά, στον βαθμό που της αναλογεί, κοινωνίες όπως η δική μας και η ελληνική αιχμάλωτες της πανδημίας.

Θα απαντήσει εδώ ο θρησκόληπτος πως αυτό ισχύει στις πλείστες των χωρών, ειδικά της Ευρώπης, και πως δεν μπορεί να είναι η θρησκεία ή και έστω η θρησκοληψία που κρατάει εκεί αιχμάλωτες τις κοινωνίες. Και θα έχει δίκαιο. 

Σε κάθε χώρα οι παράγοντες διαφέρουν, αλλά, τι να γίνει, που εδώ ο κυρίαρχος παράγοντας είναι αυτός; Στην Ελλάδα επίσης. Όπως και σε άλλες, πιο τυχερές χώρες, εκεί όπου οι κάτοικοι ακούνε τους επιστήμονες, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική.

Τηρουμένων λοιπόν των αναλογιών, δεν μπορεί να μην σκεφτεί κανείς πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα εάν, αυτό το κομμάτι που -δυστυχώς- ακούει περισσότερο ή και απόλυτα τους παπάδες από ή αντί τους επιστήμονες, εάν λοιπόν αυτό το κομμάτι άκουγε παπάδες γνωστικούς και σοβαρούς, παπάδες σε επαφή με την πραγματικότητα, στον βαθμό που γίνεται, αντί για τις ορδές των σκοταδιστών και των παρανοϊκών που ακούει και ακολουθεί σήμερα.

Δεν θα καθορίσω εγώ τι πιστεύει ο καθένας. Δεν έχω το δικαίωμα άλλωστε. Έχω όμως το δικαίωμα να απαιτήσω σεβασμό στην ασφάλεια και στα δικαιώματα των υπολοίπων από την όποια αντίληψη, θρησκευτική ή άλλη, κυρίαρχη ή όχι. Μαζί έχω και την υποχρέωση να στηρίξω τη λογική ακόμα και εκεί όπου θεωρώ ότι λαμβάνει την όποια προνομιακή μεταχείριση, όπως εδώ. 

Καλά Χριστούγεννα σε όσους και όσες τα πιστεύετε. Και Καλή Χρονιά σε όλους μας. Ας ελπίσουμε ότι το 2022 θα είναι καλύτερο από το 2021. Ή καλύτερα, ας μην ελπίσουμε τίποτα. Ας προσπαθήσουμε. 

Υστερόγραφο: Όπως καταλάβατε, η Στήλη πάει με άδεια. Θα επιστρέψει με τον νέο χρόνο. Υγεία σε όλους. Τώρα πια είναι και στο χέρι μας η υγεία. Η δική μας, και κυρίως των άλλων.