Είναι ακόμα πιασμένα τα δικαστήρια ή… ξεπιάστηκαν;

Ας αρχίσουμε από τους τίτλους των ΜΜΕ. Η Βρετανίδα δεν «αθωώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο για την υπόθεση βιασμού στην Αγία Νάπα». Δεν ήταν κατηγορούμενη για «υπόθεση βιασμού». Αυτό έλειπε.

Η κοπέλα δικάστηκε και καταδικάστηκε, κακώς επιμένω προσωπικά, επειδή προέβη σε καταγγελία για βιασμό της και στη συνέχεια την απέσυρε -κατόπιν πιέσεων, όπως η ίδια υποστηρίζει- και θεωρήθηκε ότι προκάλεσε δημόσια βλάβη.

Το Ανώτατο Δικαστήριο, κατά πλειοψηφία, εντόπισε κενά και ασάφειες στην πρωτόδικη καταδίκη. Δεν κλήθηκε να εξετάσει, ούτε και εξέτασε εάν υπήρξε βιασμός, καθώς η ίδια η κοπέλα είχε αλλάξει την κατάθεσή της, για να υποστηρίξει στη συνέχεια ότι η αρχική της καταγγελία ήταν η σωστή. 

Κλήθηκε να αποφασίσει εάν η κοπέλα ως κατηγορούμενη για την πρόκληση δημόσιας βλάβης έτυχε δίκαιης δίκης. Και κατέληξε ότι δεν έτυχε.

Εάν η δίκη ήταν τότε σωστή, η κοπέλα θα είχε απαλλαγεί. Πολλοί από εμάς είχαμε γράψει και τότε ότι η δίκη δεν έπρεπε να γίνει, ούτως ή άλλως. Ήταν απόφαση τότε γενικού Εισαγγελέα Κώστα Κληρίδη, τον οποίο κάποιοι που μας κατηγορούν τον εξυμνούσαν και τον εξυμνούν ακόμα. Γιατί δεν έχω καταλάβει, ειδικά με τον αριθμό των υποθέσεων οι οποίες «έπεσαν» στα Δικαστήρια στις μέρες του.

Ήταν, λοιπόν, μια 18χρονη κοπέλα, η στάση της Αστυνομίας αποδεικνύεται προβληματική και η κοπέλα απλώς θα έπρεπε να είχε αφεθεί να επιστρέψει στο σπίτι της, αντί να περάσει αυτά που πέρασε. Αυτό λέγαμε. «Η καταδίκη καταστρέφει το μέλλον μιας νεαρής γυναίκας», είχε άλλωστε υποστηρίξει και ο Βρετανός της συνήγορος, για να προσθέσει ότι «ήταν θύμα μια σεξουαλικής επίθεσης». 

Βεβαίως, η υπεράσπιση μπορεί να δηλώνει ό,τι θέλει και αυτή είναι η δουλειά της. Όμως, εμείς θα πρέπει και πάλι να είμαστε πολύ προσεκτικοί: βιασμός δεν αποδείχθηκε και οι δώδεκα, μετά την πρώτη καταγγελία, κατηγορούμενοι, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι, δεν διαφάνηκε ποτέ ότι είναι βιαστές. Το βάρος της απόδειξης είναι στην πλευρά αυτού που καταγγέλλει, όχι αυτού που καταγγέλλεται.

Διαβάζω επίσης πολλά σχόλια περί ευθυνών του τότε δημάρχου Αγίας Νάπας και νυν υπουργού Μεταφορών Γιάννη Καρούσου, αλλά και άλλων παραγόντων οι οποίοι είχαν κατηγορήσει την κοπέλα για δυσφήμιση της Αγίας Νάπας και σκέφτομαι το εξής: ότι κι αυτό επιτέλους πρέπει να το ξεπεράσουμε. Το 2022, κανένας τουριστικός προορισμός δεν «δυσφημίζεται» λόγω μίας καταγγελίας για βιασμό σε ένα ξενοδοχείο. 

Βιασμοί συμβαίνουν παντού. Δεν πρέπει δημόσιοι αξιωματούχοι να προτρέχουν και να βγάζουν συμπεράσματα, όπως όμως δεν μπορεί να στήνονται λαϊκά δικαστήρια από τον καθένα και να μαγαρίζεται η Δικαιοσύνη, προκειμένου να κάνει ο οποιοσδήποτε και η οποιαδήποτε το κομμάτι του στα Social Media, θεωρώντας ότι, επειδή καταγγέλθηκε, ο βιασμός είναι και γεγονός. 

Όπως, δυστυχώς, πάντοτε κάνουν οι των Ως Δαμέ (ή των όποιων άλλων γραφικών συσπειρώσεων της Ακροαριστεράς, της Ακροδεξιάς ή άλλων), οι οποίοι μέχρι χθες το πρωί ήταν πεπεισμένοι ότι τα δικαστήρια είναι πιασμένα και οι δικαστές διεφθαρμένοι και το μεσημέρι χειροκροτούσαν την απόφαση έξω από το Ανώτατο! 

Αύριο δε, θα βρίζουν πάλι τους πάντες και τα δικαστήρια επίσης ότι «ξεπλένουν βιαστές», διότι δεν θα αφήνουν τις «επαναστάτριες» Karen και τους «επαναστάτες» Ken των ΜΚΔ, και των τσίρκων που στήνουν ενίοτε με ταμπούρλα στις πλατείες, να τα υποκαθιστούν. Και να δικάζουν και να καταδικάζουν σε μερικά λεπτά, μαζί με τους Γκιώνηδες κάθε είδους και με… τεκμήριο «στοιχεία» όπως λ.χ. ότι ο Αναστασιάδης, λέει, είναι πίσω από εταιρεία στο P*rnhub και ότι έδωσε το Βαρώσι, «την πιο διαπραγματεύσιμη πόλη της Κύπρου» κατά τον Γκιώνη, για να μην του τα βγάλει στη φόρα το Αλ Τζαζίρα! 

Το Ανώτατο κλήθηκε, εξέτασε τα δεδομένα και αποφάσισε να ανατρέψει την πρωτόδικη απόφαση. Αυτή είναι η διαδικασία και, όπως βλέπουμε, για άλλη μια φορά, λειτουργεί. Η διαδικασία δεν είναι ο Νόμος της Ζούγκλας, ούτε ο φασισμός των όποιων γελοίων και επικίνδυνων, οι οποίες και οι οποίοι επιμένουν να δολοφονούν υπολήψεις, να διασύρουν αλλά και να επιβάλλουν διά των ΜΚΔ κλίμα τρομοκρατίας σε οποιονδήποτε τολμήσει να αμφισβητήσει τις αθλιότητές τους. 

Μια ματιά στα όσα πρεσβεύουν, βέβαια, και κυρίως στη γραφική πολιτική τους ακρότητα, είναι αρκετή για να καταλάβει κάθε νοήμων άνθρωπος με τι έχουμε να κάνουμε. Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχθούμε αυτήν την τρομοκρατία και τη φίμωση. 

Είτε από αυτούς και αυτές, είτε από τους αντίστοιχους στην Ακροδεξιά, από τους οποίους σε τίποτα δεν διαφέρουν και ας μην τους επιτρέπει το μυαλό τους να το καταλάβουν. Ούτε στην ακρότητα, ούτε στη φαιδρότητα. Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Εάν λοιπόν υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να μας διαφεύγει, με αφορμή και τη χθεσινή απόφαση του Ανωτάτου, είναι πως με τα προβλήματά της η Δικαιοσύνη λειτουργεί, ειδικά σε ποινικά ζητήματα. Χθες μάλιστα, ανακοινώθηκε πως με βάση το Rule of Law Index 2021 του διεθνούς ανεξάρτητου οργανισμού World Justice Project (WJP), η ποινική δικαιοσύνη στην Κύπρο κατατάσσεται στην 20η θέση παγκοσμίως επί συνόλου 139 χωρών. 

Οι δε κακές αποφάσεις επαρχιακών δικαστηρίων δεν ανατρέπονται με τη λάσπη, τις πολιτικές ή ταξικές προεκτάσεις και διαστρεβλώσεις, τον λαϊκισμό και την υστερία του κάθε ψεκασμένου αριστερά ή δεξιά, αλλά με τη διαδικασία, την οποία οφείλουμε να τη διαφυλάξουμε και να πιέσουμε όλοι και όλες μας να βελτιωθεί εκεί όπου πάσχει.

Όσοι και όσες τουλάχιστον δεν θέλουμε να ζούμε σε ζούγκλα. Οι άλλοι και οι άλλες ας βρουν μια ζούγκλα για να ζήσουν, διότι ειλικρινά μας έχουν κουράσει πολύ με τις εμμονές και τη φαιδρότητά τους.