Τρία ονόματα υποψηφίων για την Κεντροαριστερά

 

Ακούστηκαν πολλά ονόματα για τη θέση του υποψηφίου της Κεντροαριστεράς. Όσο βέβαια οι μέρες περνούν και επιβάλλεται να ληφθούν κάποιες αποφάσεις εντός της άνοιξης, ο κύκλος στενεύει. Οι συνομιλίες ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ συνεχίζονται από τη στιγμή που ο Νικόλας Παπαδόπουλος στο πρόσφατο συνέδριο του κόμματός του ξεκαθάρισε ότι προτεραιότητα έχουν οι συζητήσεις με την αντιπολίτευση. Στο παιχνίδι επιδιώκει να μπει και η ΕΔΕΚ, ενώ κάποιοι θεωρούν δεδομένο ότι και το Κίνημα των Οικολόγων θα συμπλεύσει. Εντός του Μαρτίου ξεκινούν και οι διαπραγματεύσεις με τη ΔΗΠΑ. Αν τα 4 ή 5 αυτά κόμματα καταλήξουν σε κοινό υποψήφιο, μάλλον θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι ο υποψήφιος αυτός θα περάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών, πολύ πιθανόν και πρώτος. Το ζητούμενο βέβαια είναι η εξεύρεση υποψηφίου ο οποίος να μπορέσει να συγκεράσει τα θέλω, τα πιστεύω και εν γένει τις προτεραιότητες των κομμάτων αυτών. Το όνομα του Νικόλα Παπαδόπουλου σαφέστατα και βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, παρά την πρόταση του ΑΚΕΛ να εξαιρεθούν οι ηγέτες των κομμάτων που θα συνεργαστούν. Το ΔΗΚΟ επιμένει στην υποψηφιότητα του ηγέτη του για να διασφαλίσει την ενότητά του. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι διά της υποψηφιότητας αυτής διατηρεί και τη συνοχή του το ΑΚΕΛ. Συγκλίνουσες πληροφορίες του «Πολίτη» αναφέρουν ότι αυτές τις μέρες οι διερευνητικές συζητήσεις κινούνται επιπλέον στη βάση και άλλων τριών ονομάτων: Του Γιώργου Παμπορίδη, του Αχιλλέα Δημητριάδη και του Ανδρέα Μαυρογιάννη.



Γιώργος Παμπορίδης

Το όνομα του πρώην υπουργού Υγείας, και εκ των θεμελιωτών του ΓΕΣΥ Γιώργου Παμπορίδη, βρίσκεται στο προσκήνιο εδώ και αρκετές βδομάδες. Υποστηρίζεται από μια ισχυρή ομάδα εντός του ΑΚΕΛ, έχει σημαντικά ερείσματα εντός του ΔΗΚΟ και επιπλέον θεωρείται ως μια πολιτική περσόνα της αστικής Λευκωσίας που μπορεί να προσελκύσει ακόμα και ψήφους παραδοσιακών Συναγερμικών.

Γιατί Παμπορίδης; Διότι είναι ο πολιτικός που κατάφερε να υλοποιήσει το πιο φιλολαϊκό μέτρο στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Γενικό Σύστημα Υγείας υπήρξε αίτημα των Κυπρίων εδώ και δεκαετίες, όλες όμως οι κυβερνήσεις που επιχείρησαν να το εφαρμόσουν, απέτυχαν. Θα αποτύγχανε και αυτή η κυβέρνηση, λένε στον χώρο της Αριστεράς, αν δεν υπήρχε ο Γιώργος Παμπορίδης, αφού ο Πρόεδρος Ανασταστασιάδης και εν γένει ο ΔΗΣΥ επιθυμούσαν πολυασφαλιστικό ΓεΣΥ και όχι μονοασφαλιστικό.

Στο όνομα Παμπορίδης πάντως κυκλοφορούν και θέσεις περί του αντιθέτου. Για παράδειγμα, κάποιοι στο ΔΗΚΟ τον θεωρούν πολύ προχωρημένο στο Κυπριακό, ενώ στο ΑΚΕΛ, αυτοί που υποστηρίζουν μια ξεκάθαρη γραμμή στο εθνικό μας θέμα στη λογική της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, μεμψιμοιρούν ότι ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι πρεσβεύει ο Γιώργος Παμπορίδης.

Στο ΑΚΕΛ προέκυψαν ακόμα δύο προβλήματα. Πρώτον, οι τοποθετήσεις της βουλεύτριας Ειρήνης Χαραλαμπίδου, η οποία δήλωσε ότι το κόμμα δεν μπορεί να υποστηρίξει ως υποψήφιό του υπουργό της κυβέρνησης Αναστασιάδη. Δεύτερον, οι φωτογραφίες και τα βίντεο αναφορικά με την κατάθεση στεφάνου του Γιώργου Παμπορίδη στο μνημόσυνο του στρατηγού Γρίβα. Επί του θέματος αυτού, από το περιβάλλον του κ. Παμπορίδη διευκρινίζεται το εξής: «Ο κ. Παμπορίδης πήγε κατόπιν φορτικών πιέσεων του Προέδρου Αναστασιάδη. Ο Πρόεδρος δεν ήθελε υιοθέτηση του μονοασφαλιστικού στο ΓεΣΥ. Την περίοδο αυτή γινόταν η τελική διαπραγμάτευση του ΓεΣΥ. Κάποιοι ήλπιζαν ότι η παρουσία Παμπορίδη στο μνημόσυνο του Γρίβα θα έσπρωχνε το ΑΚΕΛ να καταψηφίσει το νομοσχέδιο».

Οι κομματικοί μηχανισμοί όλων των κομμάτων, παρότι θεωρούν ότι ο Παμπορίδης είναι τίμιος, βλέπουν την υποψηφιότητά του με κάποια καχυποψία, υπό την έννοια ότι είναι ισχυρογνώμων, δεν μπαίνει σε λογικές κομματικής πειθαρχίας, δρα ανεξάρτητα και παρορμητικά και πολλές φορές είναι αθυρόστομος. Ειδικότερα, η υποψηφιότητα Παμπορίδη για την ΕΔΕΚ σε περίπτωση που στο σχήμα της Κεντροαριστεράς ενταχθεί και το κόμμα αυτό, μάλλον είναι non starter υπό το φως του έντονου δημόσιου διαπληκτισμού του με τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ.



Αχιλλέας Δημητριάδης

Ο Αχιλλέας Δημητριάδης θεωρείται ως ένας ήπιων τόνων υποψήφιος ο οποίος θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός από όλα τα κόμματα. Είναι καλός νομικός, είναι ο γιος του Λέλλου Δημητριάδη ο οποίος ξεκίνησε το αποχετευτικό της Λευκωσίας με τον Μουσταφά Ακιντζί, είναι ο νομικός που άλλαξε τον ρουν συζήτησης του Κυπριακού διά της απόφασης υπέρ της Τιτίνας Λοϊζίδου κατοχυρώνοντας στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό το δικαίωμα ιδιοκτησίας των προσφύγων της εισβολής, είναι τέλος ο νομικός που συμβουλεύει αρκετούς κατοίκους της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου σε σχέση με τις περιουσίες τους.

Δεν λείπουν αυτοί που τον κατηγορούν ότι η εμπλοκή του στα θέματα των περιουσιών των προσφύγων και οι συνεχείς προσφυγές στο ΕΔΑΔ υπήρξε πηγή τεράστιων εσόδων για το δικηγορικό του γραφείο. Σε ό,τι αφορά την ευρύτερη πολιτική του εικόνα, κάποιοι τον παρουσιάζουν ως μονοθεματικό και επίσης ως ένα άτομο που δεν είχε ποτέ ενεργό εμπλοκή στην πολιτική ζωή του τόπου, οπότε δύσκολα θα μπορέσει να ηγηθεί, και κυρίως να κουμαντάρει ένα κράτος το οποίο ορισμένες φορές δείχνει ακυβέρνητο.

Η νομική του κατάρτιση, σύμφωνα με αρκετούς υποστηρικτές του, θα του επιτρέψει να σχεδιάσει τον αναγκαίο πολιτικό εκσυγχρονισμό της χώρας. Ο Αχιλλέας Δημητριάδης φαίνεται αυτή τη στιγμή να έχει περισσότερους υποστηρικτές στο ΑΚΕΛ και τους Οικολόγους παρά στο ΔΗΚΟ και στα υπόλοιπα κόμματα του Κέντρου.



Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης

Ο διπλωμάτης και τεχνοκράτης Ανδρέας Μαυρογιάννης έχει να επιδείξει μια μεγάλη καριέρα ως κρατικός αξιωματούχος. Τα τελευταία 25 χρόνια ασχολείται επισταμένα με το Κυπριακό, έχοντας σημαντικό ρόλο στις διαπραγματευτικές ομάδες επί Γλαύκου Κληρίδη, Τάσσου Παπαδόπουλου και Νίκου Αναστασιάδη, επί των ημερών του οποίου διορίστηκε και ως επικεφαλής. Επί προεδρίας Δημήτρη Χριστόφια ανέλαβε θέση υφυπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και κατάφερε να φέρει σε πέρας την πολύ πετυχημένη Κυπριακή Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαπραγματευόμενος μάλιστα το Δημοσιονομικό Πλαίσιο. Την ίδια στιγμή υπηρέτησε ως επικεφαλής των περσβειών μας στα Ηνωμένα Έθνη και τις Βρυξέλλες, ενώ πρόσφατα εξελέγη μέλος της Επιτροπής Νομικών των Ηνωμένων Εθνών με 139 ψήφους κρατών μελών του Οργανισμού.

Μπορεί ένας διπλωμάτης -τεχνοκράτης να ηγηθεί της Κυπριακής Δημοκρατίας; Αυτό μάλλον κανένας δεν το αμφισβητεί. Είναι γνώστης της κρατικής μηχανής, έχει εξαιρετική εικόνα της διεθνούς σκηνής, όλοι δε θεωρούν ότι πρόκειται περί ενός τιμίου και αδιάφθορου κρατικού λειτουργού.

Για την υποψηφιότητα Μαυρογιάννη εγείρονται κάποια ερωτηματικά. Για παράδειγμα, πόσο γνωστός και αναγνωρίσιμος είναι στο κυπριακό κοινό; Μπορεί να επικοινωνήσει με τους απλούς ανθρώπους της Κύπρου; Την ίδια στιγμή, κυρίως στο ΑΚΕΛ, τίθεται και θέμα συμβατότητας των θέσεών του με τις θέσεις της Αριστεράς στο Κυπριακό. Ο Μαυρογιάννης θεωρείται σκληρής γραμμής, ότι στήριξε τον Αναστασιάδη μετά το Κραν Μοντανά, ότι δεν τόλμησε να πει πικρές αλήθειες για τον κ. Κοτζιά και τη στάση του στο ναυάγιο που προέκυψε. Από την άλλη, όλοι αναγνωρίζουν ότι οι θέσεις του είναι καθαρές σε ό,τι αφορά την επιδιωκόμενη λύση, που είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που τον αποκαλούν δημόσιο υπάλληλο, αφού συμπορεύτηκε με όλους τους τελευταίους Προέδρους της Δημοκρατίας χωρίς να έρθει σε αντιπαράθεση μαζί τους. Οι υποστηρικτές του τονίζουν πάντως ότι ο Ανδρέας Μαυρογιάννης τα τελευταία 9 χρόνια ως διαπραγματευτής διαχώρισε ουκ ολίγες φορές τη θέση του με κάποιες αντιφατικές ενέργειες του Προέδρου Αναστασιάδη στο Κυπριακό. Σε διάφορες συνεντεύξεις του μίλησε για συναισθηματικές προσεγγίσεις στο Κυπριακό, αποκάλυψε τα brain storming του Προέδρου Ανασταστασιάδη περί δύο κρατών, αποδόμησε μέσα από τοποθετήσεις του τις εμμονικές τάσεις Κοτζιά και Χριστοδουλίδη στην επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι μόνο μέσω μιας πολιτικής more and more, δηλαδή να δώσεις αλλά και να πάρεις περισσότερο μπορεί να λυθεί το Κυπριακό. Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης ίσως είναι ο τελευταίος πολιτικός, διπλωμάτης και τεχνοκράτης που κατανοεί σε ολόκληρο το πολιτικό νομικό και διπλωματικό τους εύρος τις επιπτώσεις από την εγκατάλειψη της αναζήτησης λύσης ομοσπονδίας για την Κυπριακή Δημοκρατία.

Περί πιθανοτήτων

Πόσο πιθανό ένας από τους πιο πάνω να γίνει αποδεκτός ως υποψήφιος της Κεντροαριστεράς; Οι πιθανότητες είναι υπαρκτές αν όλα τα κόμματα αποδεκτούν ότι πρέπει να υπάρξει συνεργασία μέσω τρίτου κοινά αποδεκτού υποψηφίου. Διαφορετικά, ΑΚΕΛ και Οικολόγοι ίσως κινηθούν με Αχιλλέα Δημητριάδη, το ΔΗΚΟ κατέλθει διά του Νικόλα Παπαδόπουλου και η ΕΔΕΚ διά του Μαρίνου Σιζόπουλου. Για το ΑΚΕΛ βέβαια εκκρεμεί και ένας γύρος συζητήσεων με τη ΔΗΠΑ εντός του Μαρτίου.