Μήπως είναι πολύ δύσκολο να είσαι λίγο άνθρωπος;

 

 

Γιατί θυμώνεις όταν σε αποκαλούν «το πιο παράξενο δημιούργημα του κόσμου»; Ο ποιητής είχε πει πως είσαι σαν σκορπιός. Ο μεγάλος ποιητής. Ήταν τόσο γεμάτος με αγάπη για τον άνθρωπο, που δεν μπορούσε ποτέ να θυμώσει στον άνθρωπο. Ακόμα και όταν παραπονιόταν λέγοντας «είσαι σαν σκορπιός, είσαι σαν πρόβατο», σε αποκαλεί «αγαπητέ αδελφέ μου».

«Και αν είμαστε πεινασμένοι, κουρασμένοι, μέσα στα αίματα

Και ακόμα πιεζόμαστε σαν σταφύλι

για να δώσουμε το κρασί μας

δεν το γυρίζει η γλώσσα μου

να σου πω εσύ φταις

όμως το πιο πολύ φταίξιμο

είναι δικό σου αγαπητέ μου αδελφέ».  

Ούτε εγώ έχω καμία αμφιβολία ότι είσαι το πιο παράξενο δημιούργημα του κόσμου. Είσαι σκορπιός. Τόσο σκορπιός, που πετάς χαμόγελα λέγοντας «μα τώρα έμεινε χήρα;» για την πονεμένη σύζυγο του ανθρώπου που πυροβολήθηκε και δολοφονήθηκε. Ή πάλι, η προσβολή σε όσους συμμετείχαν σε αυτή την κηδεία; Όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στην κοινωνία στην οποία ζω; Τι μίσος και εχθρότητα έχει πλακώσει παντού. Τι παραφροσύνη είναι αυτή. Είναι χειρότερη από την παραφροσύνη του λαού της Ιερουσαλήμ πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Είδαμε πολλές κηδείες εδώ. Πολλές συζύγους που έμειναν χήρες. Κηδείες πολλών αμαρτωλών της υπόγειας οργάνωσης. Ατόμων που έχυσαν αίμα. Που δεν έμεινε κακό που δεν έκαναν. Σε κανέναν τους δεν τα κάνατε αυτά. Δεν τα κάνατε όταν πέθανε ακόμα και ο Ντενκτάς που όταν ζούσε τον βρίζατε ασύστολα. Τι σας συνέβη τώρα; Πώς γίνατε έτσι; Ή μήπως πάντα έτσι ήσασταν και δεν σας γνώριζα καλά; Το ουσιαστικό πρόβλημα της χώρας, ούτε το Κυπριακό είναι, ούτε η μαφία. Ούτε το πρόβλημα της κοκαΐνης. Ούτε το πρόβλημα της κατοχής. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι το ανθρώπινο πρόβλημα, ο άνθρωπος! Μόνο να ευχαριστήσετε εκείνους που τον σκότωσαν έμεινε! Μην διστάζετε! Ευχαριστήστε τους! Όπως καταριέστε τον δολοφονηθέντα, πρέπει να έχετε και χρέος ευγνωμοσύνης σε εκείνους που τον σκότωσαν!

Βεβαίως και δεν έχω απολύτως καμία αμφιβολία ότι είσαι το πιο παράξενο δημιούργημα του κόσμου. Από τη μια θες να απαλλαχτείς από τη μαφία και από την άλλη λες δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την Τουρκία. Αφού θες την Τουρκία πάνω στο κεφάλι σου, ιδού, πάρε μιαν Τουρκία! Αν υπάρχει Τουρκία, υπάρχει και μαφία. Αν υπάρχει μαφία, υπάρχει και Τουρκία. Έφαγες, καταβρόχθισες τις περιουσίες των Ελληνοκυπρίων. Και τώρα παραπονιέσαι για τη μαφία και από πάνω; Εκείνες δεν ήταν μαφιόζικες δουλειές, ήταν λάφυρο πολέμου, έτσι δεν είναι; Ακόμα χειρότερα! Οι πλαστοί τίτλοι ιδιοκτησίας είναι χειρότεροι και από την κοκαΐνη και από την ηρωίνη. Γιατί σάστισες που αυτό το φέρετρο τυλίχτηκε με τις σημαίες; Τόσα χρόνια ανέχεσαι τη σημαία που βρίσκεται στο βουνό και μόνο αυτό δεν μπόρεσες να ανεχτείς; Αχ πόσο αριστερός. Πόσο οπαδός της ειρήνης. Πόσο πατριώτης είσαι. Άσε τη νεκρή μαφία. Μίλα μου για εκείνους που ζουν. Για τους θαυμάσιους βαρόνους μας. Για εκείνους μίλα μου. Ή μήπως δεν τους ξέρεις αυτούς; Και αυτούς να σου τους πω εγώ; Το έλεγα τόσο καιρό. Πόσες φορές να σου το πω ακόμα; Θυμάσαι τη μαφία μόνο όταν δολοφονηθεί κάποιος; Ξέρεις μόνο να πηγαίνεις και να αφήνεις λουλούδια πάνω στο αίμα όταν κάποιος από εμάς δολοφονείται και εγκαταλείπεται στο έδαφος μέσα στα αίματα; Η πατρίδα σου είναι γεμάτη στρατό. Τα βουνά είναι αποθήκη όπλων. Δεν αντιλαμβάνεσαι καν το βαρέλι με μπαρούτι πάνω στο οποίο κάθεσαι. Ένα παιδί τινάχτηκε στον αέρα και έγινε κομμάτια από μια βόμβα που εξερράγη σε ένα πεδίο βολής. Ένα άλλο παιδί, ένα κοριτσάκι 11 χρόνων, ξεψύχησε στον θάλαμο του νοσοκομείου από έλλειψη ενδιαφέροντος. Δεν ένιωσες τόση οργή και μίσος ακόμα και για τους υπεύθυνους γι’ αυτούς τους θανάτους. Δεν θύμωσες καθόλου ακόμα και σε εκείνους που μετέτρεψαν σε κόλαση την όμορφη πατρίδα σου εδώ και 48 χρόνια. Δεν ξέρασες τέτοιο μίσος και εχθρότητα ακόμα και για το πλήθος στις κηδείες εκείνων που ήταν γνωστοί ως οι μεγαλύτεροι βιαστές και δολοφόνοι της υπόγειας οργάνωσης. Τι άλλο να σου πω; Ιδού, δολοφονήθηκε. Σώθηκες; Ακόμα και όταν δολοφονήθηκε ο Ντενκτάς δεν σώθηκες και θα σωθείς επειδή δολοφονήθηκε ο Χαλίλ; Εκπλήττομαι μαζί σου. Δεν μπορείς να δεις καν ότι από εδώ και μπρος θα σε βρει πολύ μεγαλύτερη συμφορά; Κοίτα, οι δολοφόνοι είναι τόσο ευχαριστημένοι από την κατάρα σου στον δολοφονηθέντα, που τώρα ενθαρρύνονται για να διαπράξουν περισσότερα εγκλήματα. Άσε ήσυχη τη χήρα μητέρα και τα παιδιά που κλαίνε ακόμα! Μήπως είναι πολύ δύσκολο να είσαι λίγο άνθρωπος;