Διαβάζω τις τελευταίες ημέρες όλα όσα γράφονται σχετικά με τα απογοητευτικά αποτελέσματα των εξετάσεων τετράμηνων. Μια σκέτη αποτυχία. Όχι των μαθητών, αλλά εκείνων που επέβαλαν τον θεσμό χωρίς να είναι έτοιμοι να τον υποστηρίξουν.
Οι καθηγητές που έλεγαν εξαρχής ότι ο θεσμός δεν μπορεί να λειτουργήσει καθώς η ύλη είναι πολλή και δεν έβγαινε, οι διαμαρτυρίες από πλευράς μαθητών και γονέων, οι διαρροές θεμάτων, αλλά και η γενικότερη στάση του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο έδειχνε να μην συμμερίζεται τις ανησυχίες των μαθητών, ιδιαίτερα των τελειόφοιτων μαθητών, έδειξαν εξαρχής πού πήγαινε το όλο πράγμα. Η αποτυχία ήταν προκαθορισμένη. Το θέμα είναι ότι τώρα θα την πληρώσουν οι μαθητές.
Άραγε αυτοί που αποφασίσουν γι’ αυτούς χωρίς αυτούς, μπήκαν ποτέ στη θέση τους; Θυμούνται, άραγε, πόσο αγχωτικό είναι να τρέχεις όλη τη χρονιά να προλάβεις να παπαγαλίσεις κατεβατά ολόκληρα, να τελειώνεις το σχολείο και να τρως τα απογεύματά σου τρέχοντας από το ένα φροντιστήριο στο άλλο, να ξεσκίζεσαι στο διάβασμα, να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό στις εξετάσεις, ή τουλάχιστον εκείνο που σου επιτρέπει το άγχος να αποδώσεις, και στο τέλος να παίρνεις έναν βαθμό κάτω από τη βάση; Και ο βαθμός αυτός, να μην είναι αντιπροσωπευτικός, ούτε της προσπάθειας που κατέλαβες, αλλά ούτε και της απόδοσης που είχες καθ' όλη τη διάρκεια του τετράμηνου ή της χρονιάς. Ωστόσο, είναι αυτός που θα καθορίσει αν θα μπεις στο πανεπιστήμιο, σε ποιο θα μπεις και ποια σπουδή θα ακολουθήσεις.
Και όλα αυτά να εξαρτώνται από έναν και μόνο βαθμό και από το γεγονός ότι κάποιος αποφάσισε ότι είναι καλή ιδέα το να γίνονται εξετάσεις κάθε τετράμηνο, σε συνδυασμό με τις παγκύπριες εξετάσεις, αν μιλάμε για τους μαθητές της Γ’ λυκείου. Kαι ερωτώ ξανά: μπήκε ποτέ κανείς στη θέση αυτών των μαθητών; Το 40% της βαθμολογίας τους ανά τετράμηνο εξαρτάται από τις εξετάσεις τετραμήνων. Η προσπάθεια που καταβάλλει κάποιος μαθητής στην τάξη, τα διαγωνίσματα και το προφορικό αντιστοιχούν στο 60%. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Αν ένας μαθητής βγάζει μέσο όρο σε διαγωνίσματα και προφορικές εξετάσεις 19/20 και στην εξέταση στο τέλος του τετράμηνου πήρε 7/20, αυτό σημαίνει ότι ο βαθμός τετραμήνου του θα κυμαίνεται κοντά στο 14/20. Από το 19 πέφτει στο 14, μόνο και μόνο επειδή δεν τα πήγε καλά σε μια εξέταση. Και το πρόβλημα δεν αφορά μόνο έναν μαθητή, αλλά από ό,τι μαθαίνω δεν είναι λίγοι εκείνοι που πάτωσαν. Και ερωτώ ξανά: Μπήκε κανείς στη θέση των μαθητών;
Υ.Γ: Έτσι όπως έγιναν τα πράγματα τα σχολεία μας, δεν είναι πια σχολεία αλλά εξεταστικά κέντρα. Εύχομαι ο επόμενος υπουργός Παιδείας να είναι σε θέση να το αντιληφθεί αυτό και να έχει το απαραίτητο θάρρος για να προβεί σε ριζικές αλλαγές.
