Είπε η Μαριγούλα στην κυρία Σοφία τη φιλόλογο. Στα ελληνικά έπιασε 12 και ήταν χαρούμενη. Όπως και όλοι της οι συμμαθητές κάπου είχαν 8, αλλού 9, αλλού 11. Όπως και σχεδόν όλοι οι μαθητές της Κύπρου. Η φοβερή κίνηση πολλών δωδεκάχρονων και βάλε παιδιών να φωτογραφίζουν τους ελέγχους τους και να τους βάζουν στα social media είναι μια ακραία πράξη απελευθέρωσης που μπορεί ο μελετητής να τη δει με διάφορους τρόπους. Το θέμα είναι πώς το βλέπουν οι ίδιοι οι θύτες. Οι εξετάσεις ήταν μια ακόμα ανούσια υποχρέωση για τα παιδιά. Απλά δεν θα το πουν ποτέ έτσι. Δεν ομορφαίνουν τα λόγια τους για να αρέσουν σε κανέναν αναγνώστη. Δεν έχουν καμιά ανάγκη καν να εξηγήσουν.
Οι εξετάσεις για τους μαθητές είναι σαν μια χαλαρή και ανούσια βόλτα στο λούνα παρκ. Αυτοί είναι μάλλον οι υγιείς και ο άρρωστος είναι ο ίδιος ο επισκέπτης - εξεταστής με τους καφέ φακέλους από τη δεκαετία του '70 παραμάσχαλα.
Απαντώντας τα γραπτά, κάνουν χάρη στο σύστημα. Για να υπάρχει. Να δικαιολογεί τον αδικαιολόγητο εαυτό του. Που ποτέ δεν κατάφερε να δεθεί με την πραγματικότητα της εφηβείας του 2023.
Ψεύτικα τα δάκρυά σου, ψεύτικα και τα φιλιά σου, όπως οι εναγκαλισμοί μετά ασπασμών των Αβέρωφ - Χριστοδουλίδη την επομένη του αναμενόμενου αποτελέσματος. Θα είμαι δίπλα σου να σε στηρίζω, λέει ο Αβέρωφ μαθητής στον μεγάλο εξεταστή και διαμορφωτή των πάντων Νίκο. Μια περίεργη σχέση εξάρτησης, που δεν είναι ακριβώς εξάρτηση, αλλά που και οι δύο πιστεύουν για μυστήριους λόγους πως αν την παρουσιάσουν σαν σχέση εξάρτησης θα αποκτήσουν την πολυπόθητη διάσταση που δίνει η τέχνη στα μεγάλα ερωτικά ζευγάρια των αιώνων. Αν και στο δάσος καραδοκούν οι λύκοι... μα αυτή είναι μια άλλη πιο δύσκολη ιστορία.
Και έξω ο λαός να κλαίει και να βογγά. Μανάδες να φταίνε τους καθηγητές. Καθηγητές να φταίνε τα φροντιστήρια. Πατεράδες να φταίνε τις κόρες και οι κόρες τα αδέλφια τα μικρά που είχαν γενέθλια και δεν μπόρεσαν να συγκεντρωθούν για να θυμούνται τους σωλήνες και τα μέρη του μικροσκοπίου στη βιολογία. Κάποιοι καμαρώνουν τους άριστους, άλλοι λένε «γιατί όχι εξετάσεις, να μάθουν να διαβάζουν τα τεμπέλικα!», κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν τη φουλ κατάργησή τους, και το παραμύθι δεν έχει τέλος.
Είναι τόσες πολλές οι απόψεις, που καμιά σύνοψη δεν μπορεί να τις περιλάβει. Και να θυμόμαστε πάντα: Αυτό που δεν έχει αρχή, δύσκολα θα αποκτήσει τέλος.
Εν αναμονή της νέας βασίλισσας των απανταχού εκπαιδευτικών, Ἀντιλαβού, σῶσον, ἐλέησον καὶ διαφύλαξον ἡμᾶς, ὁ Θεός, τῇ σῇ χάριτι.
