Θα έπρεπε να γυριστεί και να προβάλλεται ο Παΐσιος;

Λύσσαξαν οι παπάδες στην Ελλάδα με τον συγγραφέα Πέτρο Τατσόπουλο ο οποίος αποκάλεσε «πρότζεκτ με αποβλάκωση» τη σειρά για τον «Άγιο Παΐσιο» η οποία αρχίζει αύριο και στην Κύπρο.

Μάλιστα, εκκλησιαστικό site υπέβαλε και μήνυση εναντίον του. Προφανώς ακολουθώντας τις υποδείξεις του Ευαγγελίου να μην κρίνουν για να μην κριθούν, να συγχωρούν και κυρίως εκείνη τη ρήση η οποία αποδίδεται εκεί στον Χριστό, το «όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην». Αν σε χαστουκίσει κάποιος στο δεξί μάγουλο, να του γυρίσεις και το άλλο.

Οι παπάδες λύσσαξαν όμως και με άλλους παπάδες, όπως ένας αρχιμανδρίτης στην Πρέβεζα, ο οποίος είπε πως ο Παΐσιος ήταν «ήταν ένα απλό γεροντάκι που πολλές φορές δεν ήξερε τι έλεγε και προσεύχονταν λίγο παραπάνω». Και σίγουρα, δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς την κομψότητα της διατύπωσης, παρά την όποια φανερή υπερβολή της.

Της κομψότητας ναι, όχι της διατύπωσης!

Ας αρχίσουμε από τα αυτονόητα. Όποιος θέλει να δει τη σειρά για τον Παϊσιο μπορεί να τη δει, είναι δικαίωμά του το οποίο δεν το συζητάμε καν. Αλλά και όποιος θέλει να επικρίνει, είτε τη σειρά είτε τη φρενίτιδα με τον Παΐσιο και τους υπόλοιπους Παΐσιους, έχει επίσης κάθε δικαίωμα να το κάνει.

Και το πρόβλημα εδώ είναι πως το πρώτο δεν τέθηκε ούτε και τίθεται υπό αμφισβήτηση. Κανείς δεν είπε ότι η σειρά δεν έπρεπε να γυριστεί. Ζούμε σε ελεύθερη κοινωνία η οποία, ας μην ξεχνάμε, παραμένει τέτοια λόγω της συνεχούς προσπάθειας των λαϊκών όχι των κληρικών, η σχέση των οποίων με τη δημοκρατία και την ελευθερία δεν ήταν ποτέ η καλύτερη, όπως και όλων όσοι βασίζουν την αντίληψή τους σε δογματισμούς.

Θρησκευτικούς, πολιτικούς και άλλους.

Το ζήτημα είναι πως για άλλη μια φορά, αυτό που τίθεται υπό αμφισβήτηση είναι το δικαίωμα των υπολοίπων να σχολιάζουν για αυτό που πολύ σωστά -και ίσως ήπια θα έλεγα- ο Πέτρος Τατσόπουλος αποκαλεί «αποβλάκωση».

Είναι δηλαδή η κλασική σύγχυση την οποία αυτός ο σκοτεινός συρφετός επιχειρεί να καλλιεργήσει σε σχέση με την διάδοση της θρησκοληψίας, της απύθμενης βλακείας της και των δεινών που η Ιστορία μας διδάσκει ότι πάντοτε αυτή η βλακεία επιφέρει, και με βάση την οποία κανείς δεν δικαιούται να επικρίνει κάτι το οποίο κάποιος άλλος θεωρεί μέρος της όποιας άποψής του.

Διότι τέτοια είναι η θρησκεία. Μια αντίληψη. Μια άποψη. Ώς εκεί.

Οι απόψεις όμως δεν έχουν δικαιώματα. Οι άνθρωποι έχουν. Εάν κάποιος πει ότι δεν πρέπει να γυρίζονται τέτοιες σειρές ή να επιτρέπονται, ναι, αυτό δεν γίνεται. Και δεν πρέπει να γίνεται. Αν όμως κάποιος πει ότι είναι επικίνδυνη η θρησκοληψία των ημερών, η αποκόλληση από την εποχή, τα δεδομένα, τη γνώση, τη λογική και τελικά τη σοβαρότητα, αυτό δεν είναι ρατσισμός. Είναι δικαίωμά του.

Όπως δικαίωμα είναι λ.χ. να γράψω εγώ εδώ την άποψή μου για τις «προφητείες» και τις ιδέες του Αρσένιου Εζνεπίδη, άλλως Παΐσιου, τις οποίες θεωρώ από αφελείς μέχρι και κάτι περισσότερο.

Ας πούμε: «Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου ΛΟΓΟΙ Α. Σελ. 160-161»: «Τι ανοησίες λένε τώρα στα σχολεία με την θεωρία του Δαρβίνου κ.λπ.! Αν ένας μαύρος είναι σε ψυχρό κλίμα και δεν βγαίνη στον ήλιο, λιγάκι θα διορθωθή το δέρμα του· δεν θα πάψη όμως να είναι μαύρος. Οι πίθηκοι τόσα χρόνια δεν εξελίχθηκαν να κάνουν αν όχι ένα ποδήλατο τουλάχιστον ένα πατίνι. Είδες κανέναν πίθηκο με πατίνι; Άλλο, αν πάρης έναν πίθηκο και του μάθης να κάνη πατίνι!..».

Ή ακόμα «Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου ΛΟΓΟΙ Α. Σελ. 51-55» «Πολλές αρρώστιες που δεν βρίσκουν οι γιατροί από τι είναι, μπορεί να είναι από κατάρα. Τι να βρουν οι γιατροί, την κατάρα; Και μια φορά μου έφεραν στο Καλύβι έναν παράλυτο. Έψαξα από δω από 'κει και βρήκα ότι κάποιος τον είχε καταρασθή.»

Και επίσης: «Αναμνήσεις από τον γέροντα Παΐσιο, μέρος ΣΤ’». «Ο γέρων απευθύνθηκε στη σαύρα σαν σε λογικό όν και της είπε:" Προσκύνησε τούς επισκέπτες, χαιρέτησέ τους ". Η σαύρα υπακούουσα σηκώθηκε στα πισινά της πόδια και έκανε εδαφιαία μετάνοια. Έπειτα την ερώτησε: "Για πες μας, υπάρχει Θεός;". Και ώ του θαύματος! Η σαύρα με μια ψιλή, λεπτή φωνούλα μίλησε και είπε:" Υπάρχει Θεός, υπάρχει Θεός, υπάρχει Θεός».

Δεν με εκπλήττει το ότι άνθρωποι οι οποίοι μπορούν (δύνανται εννοώ) να πιστεύουν αυτές τις ανοησίες, ρατσιστικές και άλλες μιας και το θίξαμε αυτό με τον... καταραμένο ανάπηρο, τους μαύρους, τις γυναίκες και πολλά άλλα, καταλήγουν να θυματοποιούνται από αυτή τη βιομηχανία των «θαυματοποιών» η οποία εκμεταλλεύεται την τρομακτική αφέλεια και το φόβο τους για να τους βάζει να προσκυνούν τα κάστανα, τις παντόφλες και τις ζακέτες του όποιου Παΐσιου για να βγάζει τρελά λεφτά με αυτό το πανηγύρι που έχει στηθεί επί της χαμηλής τους αντίληψης.

Με προβληματίζει όμως που, σήμερα, ειδικά μετά που θρηνήσαμε τόσους ανθρώπους με την πανδημία λόγω ειδικά της δύναμης που έχει αποκτήσει αυτή η βλακεία και ο σκοταδισμός, κάποιοι εξακολουθούν όχι μόνο να εκστασιάζονται με τις παρανοϊκές ιστορίες για υψίφωνες σαύρες , τις «προφητείες» και άλλα τέτοια νούμερα αλλά και να προσπαθούν να απαγορεύσουν στον οποιονδήποτε υποδεικνύει τα αυτονόητα να το κάνει, για να μην χαλάσει ο τζίρος της επιχείρησης που είτε έχουν στήσει, είτε απλώς τους εκμεταλλεύεται.

Το σκοτάδι αυτό των ημερών είναι τρομακτικό. Και κάθε λογικός άνθρωπος έχει το δικαίωμα να το υποδεικνύει.

Εγώ θα έλεγα και την υποχρέωση.