Οι προσπάθειες του Προέδρου Χριστοδουλίδη για δημιουργία συνθηκών που θα επιτρέψουν την επανέναρξη συνομιλιών για το Κυπριακό κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Η ξεκάθαρη τοποθέτησή του για αναζήτηση λύσης στη βάση της ΔΔΟ με πολιτική ισότητα όπως την καθορίζουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, προσφέρει μια καλή βάση για πρόσθετα θετικά βήματα. Ο δρόμος για να φθάσουμε στην έναρξη ενός νέου κύκλου συνομιλιών θα είναι μακρύς και γεμάτος παγίδες. Θα αναφερθώ σήμερα σε μια από τις παγίδες αυτές που τη θεωρώ ιδιαίτερα επικίνδυνη. Δεν είναι λίγες οι φορές που φανταζόμαστε, υποθέτουμε, πιστεύουμε ή προβλέπουμε ότι, λόγω των περιστάσεων και της δράσης των άλλων, θα μας συμβεί κάτι που δεν επιθυμούμε.
Αυτό επηρεάζει τη σκέψη και τα συναισθήματά μας με τέτοιον τρόπο, που δρομολογούμε – χωρίς να το καταλαβαίνουμε – τις επιλογές και τις ενέργειές μας ακριβώς προς την κατεύθυνση της πραγματοποίησης / επιβεβαίωσης του φόβου μας. Για παράδειγμα, υποθέτω ότι κάποιος συνάδελφος είναι μη συνεργάσιμος. Αυτό με κάνει να του συμπεριφέρομαι με καχυποψία και επιφυλακτικότητα και να αποφεύγω τη συνεργασία μαζί του. Αυτός λογικό είναι να αντιδράσει στη δική μου συμπεριφορά με τον τρόπο που της αξίζει, δηλαδή με το να κάνει και αυτός το ίδιο. Έτσι, εγώ επιβεβαιώνω την αρχική μου υπόθεση ή προφητεία ότι δεν είναι συνεργάσιμος, ενώ αυτή η «απόδειξη» είναι αποτέλεσμα της δικής μου συμπεριφοράς, που καθορίστηκε από την υπόθεση ή την προφητεία που έκανα. Αν σκεφτείτε το πολύ γνωστό ανέκδοτο με το γρύλο («κρίκο» στη δική μας υπέροχη ντοπιολαλιά), θα κατανοήσετε τόσα πολλά που δεν χρειάζεται να σας κουράσω εγώ. Όσοι δεν το γνωρίζουν, ας το διαβάσουν. Είναι κάποιος που μένει με το αυτοκίνητό του από λάστιχο, σε δύσκολες καιρικές συνθήκες σε μια ερημιά. Δυστυχώς, όμως, δεν είχε γρύλο και η ώρα ήταν περασμένη, αρκετά μετά τα μεσάνυχτα. Εκεί που βρισκόταν σε απόγνωση, διακρίνει σε αρκετή απόσταση ένα σπίτι που φαινόταν κατοικημένο, αλλά με τα περισσότερα φώτα σβηστά, που έδειχνε ότι οι κάτοικοί του ήταν σε βαθύ ύπνο. Μην έχοντας άλλη εναλλακτική, με πολλή δυσκολία πήρε την απόφαση να πάει να χτυπήσει την πόρτα και να ζητήσει έναν γρύλο για να τοποθετήσει τη ρεζέρβα. Πηγαίνοντας όμως για το σπίτι, έκανε τις εξής σκέψεις: «Αν τους ξυπνήσω από το βαθύ ύπνο τους, θα βγει ο σπιτονοικοκύρης θυμωμένος και θα αρχίσει να φωνάζει για την αγένειά μου. Εγώ θα του απαντήσω ότι δεν έχει καθόλου ανθρωπιά και εκείνος θα θυμώσει ακόμη περισσότερο και θα μου πει ότι είμαι αλήτης. Εγώ θα του απαντήσω ……κ.ο.κ.» Κάνοντας, λοιπόν, αυτούς τους διαλόγους με τον εαυτό του, όταν έφτασε στην πόρτα, ήταν πια σίγουρος ότι ο ένοικος του σπιτιού θα τον έβριζε χυδαία. Έτσι, χτύπησε το κουδούνι και, μόλις αντίκρυσε τον σπιτονοικοκύρη που του άνοιξε και προτού ο άνθρωπος προλάβει να αρθρώσει λέξη, του είπε: «Άντε πηδήξου και εσύ και ο γρύλος σου!» - κι εκείνος προφανώς άρχισε να τον κυνηγάει. Ήταν εντελώς φυσικό με αυτό που του είπε να προκαλέσει την οργή και την αντίστοιχη συμπεριφορά του ανθρώπου του σπιτιού, και να επιβεβαιώσει έτσι την προφητεία που είχε κάνει πηγαίνοντας στο σπίτι. Πολλοί από τους ανθρώπους που ψήφισαν Χριστοδουλίδη στον πρώτο γύρο των εκλογών, μεταξύ των οποίων και η πλειοψηφία εκείνων που τοποθετούν τον εαυτό τους στον χώρο του Δημοκρατικού Συναγερμού, όταν μιλούν για προσπάθειες προς την κατεύθυνση μιας συμβιβαστικής λύσης, προκρίνουν μια συμπεριφορά παρόμοια με εκείνη του ανθρώπου που έμεινε από λάστιχο. Μια μεγάλη μερίδα συμπατριωτών μας αδυνατεί να ξεφύγει από τους δογματισμούς που κυριάρχησαν στις σκέψεις του λαού μας μετά το 1974. Δεν είναι λίγοι αυτοί που μιλούν για απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών μας και καμαρώνουν για τη σοφία τους! Και τον αξεπέραστο πατριωτισμό τους!! Είχα προ καιρού υποδείξει στον προκάτοχο σας με πολλή ταπεινότητα ότι για να δημιουργήσουμε το πεπρωμένο μας και να μην αφεθούμε στο μοιραίο, χρειαζόμαστε όνειρο και νόημα ζωής, στόχους, υπομονή, επιμονή και εστίαση σε αυτούς, πειθαρχία και μέθοδο σκέψης και δράσης. Χρειαζόμαστε πρωτότυπη και δημιουργική σκέψη, σφαιρική αντίληψη της μικρής και της μεγάλης εικόνας, θέαση των πραγμάτων από το μπαλκόνι, έξω από τα στερεότυπα, αποφεύγοντας τις νοητικές παγίδες, τις συνήθειες, τις έμμονες ιδέες που δεν μας αφήνουν να αξιοποιούμε σωστά τα δεδομένα. Οι σκέψεις του ήταν αλλού. Σε πιο χειροπιαστά και ζεστά…πράγματα. Μην ακολουθήσετε το παράδειγμά του, Πρόεδρε. Εκείνος κατάφερε και έφυγε πριν το μοιραίο. Αν ακολουθήσετε το παράδειγμά του, εσείς δεν θα προλάβετε…
