Ο μεγάλος ρωσικός φόβος της Δύσης

 

 

Καθώς κουβεντιάζαμε στον κήπο της ταβέρνας στη Λάρνακα που εύφραινε την καρδιά μας, ο αγαπητός μου φίλος με ρωτά: «Θα ξεσπάσει πόλεμος στην Ουκρανία»; «Δεν θα ξεσπάσει», του λέω. Η Δύση προκαλεί μόνο. Κυρίως η Αμερική και η Αγγλία. Η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε, διαλύθηκε, πέρασε από τον σοσιαλισμό στον καπιταλισμό, όμως πάλι δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει τη Δύση. Ακόμα μεταχειρίζονται τη Ρωσία ως «κομμουνιστική» χώρα. Γιατί; Διότι φοβούνται πολύ. Είναι μια μεγάλη χώρα που τα εδάφη της εκτείνονται από τα σύνορα της Δύσης μέχρι τα σύνορα της Ιαπωνίας. Οι υπόγειοι πόροι της είναι πολύ πλούσιοι. Έχει τη δύναμη να ζει χωρίς να χρειάζεται κανέναν. Διαθέτει 21 αυτόνομες δημοκρατίες. Όλες αποτελούν τη Ρωσική Ομοσπονδία. Όμως, τι είναι το πιο σημαντικό; Διαθέτει μεγάλη πυρηνική δύναμη. Και είναι μια από τις δύο υπερδυνάμεις που έχουν τον πιο πολύ λόγο στο διάστημα. Φυσικά, αυτά είναι κέρδη της σοσιαλιστικής περιόδου. Κληρονομιά του σοσιαλισμού.

Η Δύση σαν να ζει με τον φόβο του Στάλιν ακόμα. Δεν μίσησαν κανέναν άλλο σοσιαλιστή ηγέτη όσο μίσησαν τον Στάλιν. Ακόμα και τον Λένιν. Είναι δυνατόν να το κατανοήσουμε αυτό. Ο Κόκκινος Στρατός κέρδισε τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κόκκινος Στρατός γονάτισε τον Χίτλερ. Ο Κόκκινος Στρατός ανήρτησε την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο στην κορυφή της Ράιχσταγκ στο Βερολίνο. Οι γερμανικές στρατιές διαλύθηκαν στο Στάλινγκραντ. Μετά από εκείνη τη μάχη, ο Χίτλερ έχασε όλο τον πόλεμο. Όμως, η Δύση παραποιεί την ιστορία. Γράφουν την ιστορία όπως οι ψεύτες ιστορικοί που γράφουν την ιστορία της Κύπρου. Την παρουσιάζουν ωσάν να κέρδισε η Αμερική τον πόλεμο. Οι δυτικοί δεν ανέχονται καν να ακούνε το όνομα του Στάλιν.

Όταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αποσυρόταν από τις σοσιαλιστικές χώρες, που ήταν σοβιετικοί δορυφόροι στην Ανατολική Ευρώπη, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, είχε λάβει υποσχέσεις από τους δυτικούς ηγέτες. Θα έμεναν μέχρι εδώ. Δεν θα προχωρούσαν περισσότερο και δεν θα άγγιζαν τα Σοβιέτ. Δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους. Απαλλάχτηκαν από τον Γκορμπατσόφ με μεγάλα κόλπα και έφεραν στη θέση του τον Μπορίς Γιέλτσιν. Και ο Γιέλτσιν διέλυσε τις 15 δημοκρατίες των Σοβιέτ με μιαν υπογραφή και κάθε μία από αυτές έγιναν ένα χωριστό κράτος, ανακηρύσσοντας την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του. Όμως, δεν έφτασε αυτό στους δυτικούς ιμπεριαλιστές. Ήθελαν να μικρύνουν πιο πολύ τη Ρωσία και να την εξουδετερώσουν. Γι’ αυτό έπρεπε να αποκόψουν από τη Ρωσία και τις αυτόνομες δημοκρατίες. Έπιασαν δουλειά με την Τσετσενία. Άρχισαν από εκεί. Έγιναν πολύ αιματηρές μάχες στην Τσετσενία. Τελικά καταστάληκαν από τους Ρώσους εκείνοι που ξεσηκώθηκαν για πλήρη ανεξαρτησία. Αν πετύχαιναν στην Τσετσενία, θα ερχόταν η σειρά και των άλλων αυτόνομων δημοκρατιών.

Ποια είναι η διαφωνία της Ρωσίας με την Ουκρανία; Η Ουκρανία θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Η Ρωσία δεν το επιτρέπει. Ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ θα εξαπλωθεί μέχρι τη μύτη της Ρωσίας. Σημαίνει ολοκληρωτική περικύκλωση της Ρωσίας εκ μέρους της Αμερικής. Προχωρούν πολύ την υπόθεση οι δυτικές δυνάμεις, που δεν τήρησαν την υπόσχεση την οποίαν έδωσαν στον Γκορμπατσόφ. Εξοπλίζουν την Ουκρανία ενάντια στη Ρωσία, όμως δεν τολμούν να πολεμήσουν με τους Ρώσους. Δεν θα υπάρξει ένας τέτοιος πόλεμος. Όμως, μπορεί να προσπαθήσουν να στριμώξουν τη Ρωσία με εμπάργκο, κάτι που δεν θα ωφελήσει και πολύ. Εκείνοι χρειάζονται περισσότερο τη Ρωσία. Τα ατού στα χέρια του Πούτιν είναι πιο δυνατά από τα δικά τους. Μπορεί να πληγούν και οι τεράστιες δυτικές επενδύσεις στη Ρωσία. Ο Πούτιν είναι δικτάτορας. Και έχει διασφαλίσει την εξουσία του μέχρι το 2036. Συμπεριφέρεται με πολύ ανηλεή τρόπο στους αντιπολιτευόμενους. Ακριβώς όπως ο Ερντογάν. Όμως, αυτός έχει πιο έγκυρους λόγους από τον Ερντογάν. Διότι υπάρχει το παράδειγμα του Γιέλτσιν. Ένας δεύτερος Γιέλτσιν μπορεί να προκαλέσει διαμελισμό και της Ρωσίας. Αν διαλυθούν και οι αυτόνομες δημοκρατίες, δεν θα μείνουν και πολλά στη Ρωσία. Αυτός είναι ο ουσιαστικός στόχος της Δύσης. Και στη Ρωσία υπάρχουν πάρα πολλές οργανώσεις που υπηρετούν αυτόν τον σκοπό.

Είναι πολύ τραγική αυτή η κατάσταση στην οποία περιήλθαν άνθρωποι που ζούσαν μαζί, κάτω από μιαν σοσιαλιστική στέγη επί 74 χρόνια. Δεν ήταν αρκετά 74 χρόνια για να εξαλείψουν τα εθνικιστικά ρεύματα σε κοτζάμ Σοβιετική Ένωση. Μάλιστα ενισχύθηκε πιο πολύ ο εθνικισμός. Τη Γιουγκοσλαβία τη μοίρασαν σε εφτά κομμάτια. Δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν μια μέρα μοιράσουν τη Ρωσία σε 21 κομμάτια.