Κύπρος, Ρωσία, Ουκρανία

 

Κάνεις λάθος, κύριέ μου. Δεν είναι το ίδιο πράγμα αυτό που έκαναν η Ρωσία και η Τουρκία. Η Ουκρανία δεν είναι Κύπρος. Και η Κύπρος δεν είναι Ουκρανία. Δεν συμφωνώ με τις ομοιότητες που έφτιαξες με μιαν επιφανειακή ματιά. Αλλά, κοίτα. Συμφωνώ αν πεις ότι και οι δύο σκαρφίστηκαν έναν μανδύα όπως η απελευθέρωση των ομοεθνών τους για τις εισβολές τους. Και οι δύο λένε ψέματα. Ούτε η Ρωσία πήγε στην Ουκρανία για να σώσει τους ομοεθνείς της, ούτε η Τουρκία ήρθε στην Κύπρο για να σώσει τους δικούς της ομοεθνείς. Και οι δύο έκαναν τις στρατιωτικές τους παρεμβάσεις για τα δικά τους στρατηγικά συμφέροντα.

Μήπως έχουν και οι δύο δίκαιους λόγους; Βεβαίως, δεν μπορεί να υπάρξει απολύτως κανένας δίκαιος λόγος για τον πόλεμο, όμως, αν σώνει και καλά λες υπάρχει, τότε να σας πω. Αν θεωρηθεί ότι και οι δύο έκαναν αυτές τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για λόγους ασφάλειας, η Ρωσία έχει πιο πολύ δίκαιο. Διότι ήταν πράγματι αντιμέτωπη με έναν σοβαρό κίνδυνο. Το ΝΑΤΟ ήταν αποφασισμένο να εγκατασταθεί στην Ουκρανία και η Ουκρανία να καθίσει στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ. Τι σημαίνει η εγκατάσταση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία; Σημαίνει παντελής περικύκλωση της Ρωσίας. Σημαίνει να μπουν οι πύραυλοι του ΝΑΤΟ κάτω από τη μύτη της Μόσχας. Αν ήταν η Αμερική, ουδέποτε θα επέτρεπε να γίνει τόσο κοντινός στόχος των σοβιετικών πυραύλων. Άλλωστε, γίναμε μάρτυρες αυτού του γεγονότος στο παρελθόν. Το 1959, μετά την επανάσταση του Κάστρο στην Κούβα, οι Σοβιετικοί επιχείρησαν να εγκαταστήσουν πυρηνικούς πυραύλους στην Κούβα. Ήταν το 1962. Επικεφαλής της Αμερικής ήταν ο Τζον Κέννετυ και της Σοβιετικής Ένωσης ο Νικήτα Κρούτσιεφ. Ο κόσμος ήρθε στα πρόθυρα πολέμου. Ευτυχώς λύθηκε με διπλωματία. Συμφώνησαν. Οι Σοβιετικοί δέχτηκαν να αποσύρουν τους πυραύλους τους από την Κούβα. Όμως, με έναν όρο. Και το ΝΑΤΟ θα τερμάτιζε την απειλή των Σοβιετικών μέσω της Τουρκίας. Και εκείνοι θα απέσυραν τους πυραύλους τους.

Ο Πούτιν προσπάθησε πολύ να πείσει την Ουκρανία για να εγκαταλείψει την ένταξη στο ΝΑΤΟ. Αλλά δεν τα κατάφερε. Πλέον, αφού δεν έμεινε απολύτως κανένας άλλος λόγος, έδωσε την εντολή πολέμου. Δεν ήταν εύκολη απόφαση αυτή. Ρίσκαρε όλες τις συνέπειες. Η Αμερική και η Ευρώπη έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να σπρώξουν τη Ρωσία σε αυτόν τον πόλεμο. Και στο τέλος έγινε αυτό που ήθελαν. Αυτή τη στιγμή, όλοι στον κόσμο πνέουν τα μένεα κατά των Ρώσων. Ξερνούν μίσος κατά του Πούτιν. Και αρχίζουν να λειτουργούν τα εμπάργκο της Αμερικής και της Ευρώπης κατά της Ρωσίας. Φαίνεται πως θα διαρκέσουν πολύ ο πόλεμος και ένταση. Στο μεταξύ, δουλεύει και ο μηχανισμός της ψεύτικης προπαγάνδας. Για παράδειγμα, κάνει μια δήλωση η Ουκρανία. Σκότωσε πέντε χιλιάδες Ρώσους στρατιώτες, λέει. Η δε Ρωσία λέει «δεν μάτωσε η μύτη έστω και ενός στρατιώτη μας».

Η Τουρκία έκανε στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο χωρίς να καταφύγει καθόλου στη διπλωματία το 1974. Μέσα στο σύντομο χρονικό διάστημα των πέντε ημερών από το πραξικόπημα της 15^ης Ιουλίου, έλαβε την απόφαση για πόλεμο. Υπήρχε ο ισχυρισμός ότι ύστερα θα επιτίθεντο στους Τουρκοκύπριους οι πραξικοπηματίες που ανέτρεψαν τον Μακάριο. Όμως, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος δεν μάτωσε η μύτη κανενός Τουρκοκύπριου. Όσοι έζησαν εκείνες τις μέρες διηγούνται ότι, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος, οι πραξικοπηματίες δεν τους πείραζαν και ότι πήγαιναν γεροί στα σπίτια τους. Η Τουρκία ενήργησε πολύ βιαστικά. Διότι ήταν μια ευκαιρία για στρατιωτική επιχείρηση. Θα πραγματοποιούσε αυτήν την επιχείρηση υπό την προστασία της Αμερικής και ταυτοχρόνως είχε πάρει τη στήριξη και των Σοβιετικών. Άφησε τη διπλωματία. Μπήκε απευθείας στον πόλεμο. Αυτή η βιασύνη της έσωσε τους αριστερούς, που σφαγιάζονταν από τους φασίστες στην Κύπρο, ανέτρεψε τη χούντα, όμως στο τέλος ήταν μεγάλη τραγωδία για την Κύπρο.

Οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι ουδέποτε πολέμησαν μαζί ενάντια σε έναν εξωτερικό εχθρό. Δηλαδή, στον στρατό μιας ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν θεωρώ ότι πολέμησαν μαζί στον παγκόσμιο πόλεμο. Διότι εκείνος ήταν ο αγγλικός στρατός και όχι ο κυπριακός. Όμως, οι Ρώσοι και οι Ουκρανοί πολέμησαν ώμο με ώμο ενάντια στις ορδές του Χίτλερ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κέρδισαν μαζί τον πόλεμο. Γιόρτασαν μαζί τη νίκη.

Οι λαοί της Ρωσίας και της Ουκρανίας έζησαν κάτω από την ίδια σοσιαλιστική κρατική στέγη 74 χρόνια. Δεν είχαν διαφορές. Δεν μισούσαν ο ένας τον άλλον, όπως οι Αζέροι και οι Αρμένιοι. Μάλιστα, ο Ουκρανός Νικήτα Κρούτσιεφ κυβέρνησε κοτζάμ Σοβιετική Ένωση δέκα χρόνια. Οι οξείες εθνικιστικές διαφορές και οι συγκρούσεις άρχισαν μόλις διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση και τις υποδαύλισαν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι δεν είχαν κοινό κράτος 74 χρόνων. Μόνο τρία χρόνια έζησε το κοινό κράτος που ίδρυσαν. Εξήντα χρόνια πέρασαν χωριστά. Ήμασταν εύκολη υπόθεση, μας καταβρόχθισαν. Η δε Ρωσία, την οποία δεν μπόρεσαν να καταβροχθίσουν, τους έκατσε στον λαιμό!