«Βουλιάζει η Κύπρος από τους πρόσφυγες ή από την ανεπάρκεια των κυβερνώντων;» της Αλεξάνδρας Ατταλίδου

 

 

Το να ζητά ένας άνθρωπος άσυλο δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση έγκλημα: Το δικαίωμα να αναζητά άσυλο σε μια άλλη χώρα ένας άνθρωπος που έχει χάσει την προστασία της δικής του χώρας, προβλέπεται στο Άρθρο 14 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η Σύμβαση της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων αποτελεί την πρώτη συνθήκη που μετέτρεψε τα ιδανικά της Διακήρυξης σε νομικά δεσμευτικές υποχρεώσεις. Επομένως, δεν αποτελεί έγκλημα το να ζητά κανείς άσυλο, ακόμα και αν έχει μπει στη χώρα με παράτυπο τρόπο.

Με βάση τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας των ΗΕ για τους πρόσφυγες το 1% της ανθρωπότητας είναι εκτοπισμένοι Ο εκτοπισμός παγκοσμίως έχει φτάσει σε αριθμούς ρεκόρ καθώς οι συρράξεις γίνονται πιο παρατεταμένες, ενώ οι αιτίες του ξεριζωμού είναι όλο και πιο περίπλοκες. Τα 2/3 των προσφύγων παγκοσμίως προέρχονται από μόνο πέντε χώρες.

Οι Σύροι πρόσφυγες συνεχίζουν ν’ αποτελούν τη μεγαλύτερη ομάδα προσφύγων σε όλο τον κόσμο με 6.6 εκατομμύρια. Ακολουθεί η Βενεζουέλα (3.7 εκ.), το Αφγανιστάν (2.7 εκ.), το Νότιο Σουδάν (2.2. εκ.) και το Μιανμάρ (1.1 εκ.). Στην Κύπρο όμως εκτός από τη Συρία που είναι η πρώτη χώρα προέλευσης αιτητών ασύλου παραδόξως ακολουθούν η Ινδία, το Καμερούν, η Μπαγκλαντές, το Πακιστάν, το Κονγκό, η Νιγηρία, το Νεπάλ, η Γεωργία και η Αίγυπτος!

Ένα σύστημα ασύλου πρέπει να είναι γρήγορο και αποτελεσματικό για να αποθαρρύνει την κατάχρηση και ταυτόχρονα πρέπει να είναι δίκαιο προκειμένου να δίδει γρήγορα καθεστώς διεθνούς προστασίας  για να μην θυματοποιούνται αυτοί που την έχουν ανάγκη.

Δυστυχώς η αναποτελεσματικότητα του υπουργείου Εσωτερικών έχει ως συνέπεια τη συσσώρευση χιλιάδων αιτήσεων, ειδικά μετά το 2017. Είναι γι’ αυτό που το κράτος καταφεύγει σε παράνομες μεθόδους και πρακτικές οι οποίες αντίκεινται στο Διεθνές Δίκαιο, στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τις αρχές και αξίες της Ένωσης τις οποίες επικαλούμαστε  όποτε μας συμφέρει! Την ανεπάρκεια του συστήματος τους, κρύβουν, με τις παράνομες επαναπροωθήσεις βαρκών, τη δημιουργία κλειστών δομών κράτησης προσφύγων, όνειδος για τον πολιτισμό μας, με αποτέλεσμα την υπονόμευση του Κράτους Δικαίου αλλά και της εικόνας της Κύπρου ενώπιον της διεθνούς κοινότητας. Φυσικά έχουμε πλέον συνηθίσει το διασυρμό αφού με τις πράξεις της αυτή η κυβέρνηση, όσον αφορά τη διαφθορά και την πώληση χρυσών διαβατηρίων, φρόντισε να γίνουμε περίγελος. Δυστυχώς πέραν του διασυρμού επικρέμεται από πάνω μας ως Δαμόκλεια Σπάθη η επιβολή διοικητικών προστίμων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αντί  ο κ. Νουρής να οργανώσει καλύτερα το υπουργείο του για να χειριστεί με αποτελεσματικό τρόπο το πρόβλημα, αποφάσισε να κρύψει τις ανεπάρκειες του με ένα συρματόπλεγμα αναποτελεσματικής φύσεως που καλλιεργεί το φόβο “του άλλου, του ξένου” αλλά και την καχυποψία των πολιτών ως προς τα κίνητρα αυτής της κυβέρνησης σε σχέση και με το Κυπριακό. Διερωτάται κανείς γιατί καθυστερούν να εξετάσουν τις αιτήσεις; Που χωλαίνει το σύστημα; Γιατί δεν γίνονται πιο αποτελεσματικοί με την υιοθέτηση της τεχνολογίας; Γιατί δεν μεταφέρουν προσωπικό από άλλα τμήματα ούτως ώστε να κλείσουμε τις εκκρεμότητες; Έχουν διαχωρίσει σε δύο κατηγορίες τις αιτήσεις ούτως ώστε να μην αναμειγνύονται οι αιτήσεις ασύλου αυτών που προέρχονται από εμπόλεμες ζώνες και είναι προφανές ότι δικαιούνται άσυλο από τις υπόλοιπες αιτήσεις; Η Υπηρεσία Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από τη χρηματική βοήθεια των περίπου 100 εκατομμυρίων eυρώ που πήρε η Κύπρος, πρόσφερε τις υπηρεσίες της και την τεχνογνωσία της στην κυβέρνηση. Εκπαιδεύτηκε το προσωπικό, τους δόθηκε ο εξοπλισμός για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση του συστήματος, ενισχύθηκε το Τμήμα Ασύλου με το κατάλληλο προσωπικό; Στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Ασύλου βρήκα μερικά στοιχεία για τη χώρα προέλευσης των αιτητών ασύλου, αλλά καμία πληροφόρηση για τα σημεία εισδοχής τους στην Κύπρο.

Αντί η κυβέρνηση να υποθάλπει το φόβο και το μίσος κατά των προσφύγων θα ήταν χρήσιμο να ζητήσει από την Υπηρεσία Ασύλου να ετοιμάσει μια  εμπεριστατωμένη ανάλυση των αριθμών για να μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για τους λόγους που νοσεί το σύστημα.

Γιατί αν πονάει δόντι και βγάζετε μάτι, δεν βοηθάτε τον τόπο μας. Έχουμε απαίτηση να μας πείτε πόσοι από τους αιτητές ασύλου ήρθαν σαν φοιτητές, πόσοι μπήκαν από το νόμιμο αεροδρόμιο, πόσοι ήρθαν με βάρκες και πόσοι μέσω της νεκρής ζώνης! Δικαιούμαστε να γνωρίζουμε αυτά τα στοιχεία για να κρίνουμε και τα υπόλοιπα μέτρα που πήρατε για να αναχαιτίσετε τις αιτήσεις από μη δικαιούχους που ως γνωστό σε όλους φτάνουν στην Κύπρο και εκμεταλλεύονται το σύστημα σε συνεργασία με πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας οι οποίοι έχουν οικονομικό κίνητρο.

*Η Αλεξάνδρα Ατταλίδου είναι υποψήφια βουλευτής Λευκωσίας, συνεργαζόμενη με το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών