«Η εισβολή της Ρωσίας και το ΑΚΕΛ» του Χρήστου Πουργουρίδη

 

 

Η βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αποτελεί συνέχεια της εισβολής στη Γεωργία το 2008. Τα αίτια που προκάλεσαν την εισβολή τόσο στη Γεωργία όσο και την Ουκρανία παρόμοια: Η στροφή των δύο χωρών προς της Δύση. Για να είμαι πιο ακριβής, η προσπάθεια των δύο χωρών να ασκούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα ως ανεξάρτητα κράτη, χωρίς την προηγούμενη έγκριση της Ρωσίας. Το 2008, λοιπόν, η Ρωσία κατέβαλε με στρατιωτική βία την Οσσετία και την Αμπχαζία, δύο περιοχές οι οποίες ανήκουν στην εδαφική επικράτεια της Γεωργίας, και τις αναγνώρισε ως «ανεξάρτητες» χώρες. Η αντίδραση της Δύσης στην καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη ΟΗΕ από τη Ρωσία, ήταν τότε, όπως και σήμερα, με την περίπτωση της Ουκρανίας, έντονα καταδικαστική φραστικά, αλλά από απόψεως ουσίας τίποτε το ιδιαίτερο. Ήμουν τότε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης και πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ορίσθηκα Εισηγητής και συνέταξα πολυσέλιδη και τεκμηριωμένη έκθεση, η οποία εκάλυπτε τόσο τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου όσο και τις συστηματικές και σοβαρότατες παραβιάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι οποίες περιελάμβαναν δολοφονίες αμάχων, καταστροφές περιουσιών που ανήκαν σε Γεωργιανούς, αλλά και συστηματική εθνοκάθαρση. Η τελική μου εισήγηση προς την Κοινοβουλευτική Συνέλευση ήταν η αποπομπή (αποβολή) της Ρωσικής Αντιπροσωπείας από τη Συνέλευση. Διεξήχθη θυελλώδης συζήτηση, αλλά τελικά η πρόταση για αποβολή της Ρωσικής Κοινοβουλευτικής Αντιπροσωπείας καταψηφίσθηκε, με δύο ψήφους διαφορά! Εναντίον της εισήγησής μου ψήφισαν και αρκετοί βουλευτές από τη Γερμανία, την Ολλανδία και άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Σε συζήτηση που είχα το βράδυ της προηγούμενης της ψηφοφορίας μέρας, με τον επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Γερμανίας, μου ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τα δικά της συμφέροντα. Τα επιχειρήματά μου, που περιελάμβαναν το ότι η ανοχή προς τις αθλιότητες της Ρωσίας θα πλήξει το κύρος του Συμβουλίου της Ευρώπης και θα το καταστήσει εντελώς ανήμπορο να εκπληρώσει την αποστολή του και ότι θα αποθρασύνει την ηγεσία της Ρωσίας και θα την οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερες βαρβαρότητες, έπεσαν πάνω στον τοίχο των οικονομικών συμφερόντων. Μαζί με εκείνους τους βουλευτές από χώρες της Δυτικής Ευρώπης, οι οποίοι έβαλαν τα οικονομικά συμφέροντα των χωρών τους πάνω από το Διεθνές Δίκαιο και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, συμπορεύτηκαν και οι αριστεροί βουλευτές από διάφορες χώρες, περιλαμβανομένης της Ελλάδας και της Κύπρου. Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα.

Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Γιώργος Γεωργίου απείχε της ψηφοφορίας στο Ευρωκοινοβούλιο, για καταδίκη της βάρβαρης εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Προφανώς με οδηγίες της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. Το να απέχει ένας Κύπριος βουλευτής από ένα ψήφισμα που καταδικάζει την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία αποτελεί πολιτική πράξη που προκαλεί οργή, αποτροπιασμό και αγανάκτηση σε κάθε Κύπριο, ο οποίος δεν πήρε διαζύγιο από τη λογική. Αποτελεί πράξη την οποία θα ελάμβαναν μόνο άνθρωποι που είναι δέσμιοι ενός αμαρτωλού δεσμού του παρελθόντος. Γιατί, με την αποχή δίδεται στήριξη σε ένα αδίστακτο και απάνθρωπο καθεστώς, του οποίου το κύριο γνώρισμα και χαρακτηριστικό είναι η επιβολή διά της βίας και της καταπίεσης. Γιατί, με την αποχή δίδεται στήριξη σε συμπεριφορές οι οποίες σε τίποτε δεν διαφέρουν από εκείνες της Τουρκίας στην πολύπαθη πατρίδα μας.

 

Η ηγεσία του ΑΚΕΛ αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η σημερινή Ρωσία δεν είναι η Σοβιετική Ένωση, η οποία, με όλα της τα κακά, τηρούσε και τιμούσε κάποιες αξίες και αρχές. Η σημερινή Ρωσία είναι ένα κράτος χωρίς αρχές και αξίες. Ένα κράτος το οποίο κυβερνά ένας αυταρχικός και μανιακός ηγέτης με 50 ολιγάρχες, οι οποίοι αντλούν τη δύναμή τους από τον πλούτο που συσσώρευσαν καταληστεύοντας τα δημόσια αγαθά της χώρας τους. Ταυτόχρονα, η ηγεσία του ΑΚΕΛ συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται ότι οι ΗΠΑ και οι άλλες χώρες της Δύσης, παρά τις αδυναμίες τους και τα κατά καιρούς εγκληματικά λάθη των ηγεσιών τους, δεν μπορεί να τίθενται από κανέναν αντικειμενικό άνθρωπο στην ίδια μοίρα με την ηγεσία της σημερινής Ρωσίας. Όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι θεωρούμε ως την πλέον βασική αποστολή του κράτους μας –αυτό που απαιτούμε, προπάντων, από αυτό– είναι να αναγνωρίζει το δικαίωμά μας στην ελευθερία και τη ζωή και, όποτε χρειάζεται, να μας βοηθάει να υπερασπίζουμε την ελευθερία και τη ζωή μας. Αυτές οι αξίες στη σημερινή Ρωσία καταπατούνται συστηματικά και ευρύτατα. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, παρόλο που ένα μεγάλο μέρος της είναι σχετικά νέοι άνθρωποι, δεν αντιλαμβάνεται ότι μεταξύ των χωρών της Δύσης και της Ρωσίας υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά:

Σε όλες τις χώρες της Δύσης, οι πολίτες μπορούν να απαλλαγούν από μια κυβέρνηση χωρίς αιματοχυσία. Στη Ρωσία, και στις άλλες χώρες με παρόμοια αυταρχικά καθεστώτα, δεν μπορεί κανείς να εκτοπίσει την κυβέρνηση χωρίς αιματοχυσία• αλλά, συνήθως, ούτε και με αιματοχυσία. Τέλος, η ηγεσία του ΑΚΕΛ δεν αντιλαμβάνεται ότι κάθε δικτατορία είναι ανήθικη. Κάθε δικτατορία είναι ηθικά φαύλη. Και όπως εξηγεί ο Καρλ Ρ. Πόππερ, η δικτατορία είναι ηθικά φαύλη γιατί καταδικάζει τους πολίτες να συνεργαστούν με το κακό που αυτή αντιπροσωπεύει –τουλάχιστον μέσω της σιωπής τους– κατά της συνείδησης, της γνώσης και των ηθικών πεποιθήσεών τους. Τόσο φαύλη είναι η δικτατορία στη Ρωσία, που συνέλαβε και έστειλε στα αστυνομικά κρατητήρια παιδάκια του Δημοτικού, που έλαβαν μέρος σε πορεία εναντίον της εισβολής στην Ουκρανία!!!