Ζητείται ορθολογισμός

 
Στριφογυρίζουν μέσα στο μυαλό συζητήσεις που ακούω δεξιά και αριστερά. Πάντα κάνω ερωτήσεις και περιμένω να ακούσω τις απόψεις των άλλων. Με λύπη μου παρατηρώ ότι ο κόσμος ακόμα και σε αυτό το θέμα της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει πολωθεί. Σε αυτούς που θεωρούν ότι η Ρωσία καλά έκανε και υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ρωσόφωνων της Ουκρανίας και σε αυτούς που θεωρούν ότι αυτή η εισβολή είναι παράνομη, είναι άδικη, και στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή διαπράττονται πολύ σοβαρά εγκλήματα πολέμου. Ο πόλεμος δεν έχει καμία λογική, οι άνθρωποι όμως που είναι έξω από αυτό τον πόλεμο, όπως εμείς, γιατί δεν μπορούμε να έχουμε μια στοιχειώδη λογική;

Αν θυμάστε καλά, με την ίδια δικαιολογία που έδωσε ο Πούτιν για την εισβολή του στην Ουκρανία, την ίδια δικαιολογία έδωσαν και το 1974 οι Τούρκοι με την εισβολή τους στην Κύπρο. Καμία εισβολή δεν δικαιολογείται. Κανένας πόλεμος δεν δικαιολογείται. Όλη αυτή η βία, η εξόντωση και ο θάνατος δεν δικαιολογούν κανένα επιχείρημα. Η διπλωματία και η θέληση για επίλυση των ζητημάτων είναι τα κλειδιά, όχι ο πόλεμος σε μια σύγχρονη εποχή.  Με τις απειλές ή τους πολέμους δεν λύνεται οτιδήποτε, απλά το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Παρακολουθώ αναρτήσεις ότι η ΕΕ δεν στάθηκε στο πλευρό της Κύπρου και το θεωρώ εντελώς άκυρο. Η ΕΕ ήταν πάντα δίπλα μας στην επίλυση του Κυπριακού, με απεσταλμένους στις συνομιλίες, αλλά και ενεργό ρόλο ως προς τη διασφάλιση του ευρωπαϊκού κεκτημένου στην περίπτωση επίλυσης. Η ΕΕ είναι που μας στηρίζει αυτή τη στιγμή στην εξεύρεση λύσης στη βάση της ΔΔΟ και όχι τα δύο κράτη που διατείνεται ο Τατάρ, ασχέτως αν για αυτά τα δυο κράτη μίλησε πρώτος ο δικός μας Πρόεδρος στον Τσαβούσογλου σερβίροντάς του την κατεχόμενη γη μας στο πιάτο το 2017. Η ΕΕ ήταν πάντα στο πλευρό της Κύπρου, εμείς είναι που τη χρησιμοποιούμε αναλόγως συμφερόντων, όπως για παράδειγμα την πώληση της ενωσικής ιθαγένειας μέσα από τα «χρυσά» διαβατήρια σε εγκληματίες. Η ΕΕ δεν είναι η δασκάλα για να καταγγέλλουμε την Τουρκία. Με άλυτο το κυπριακό ζήτημα, προβλήματα με την Τουρκία, πάντα θα προκύπτουν. Αν όμως καθίσουμε μέσα σ’ ένα ορθολογιστικό πλαίσιο και καταφέρουμε να επιλύσουμε το Κυπριακό, τότε η Τουρκία δεν θα έχει κανέναν λόγο μέσα στην Κύπρο.

Αυτή τη στιγμή η Ρωσία με τον πόλεμο στη Ουκρανία στέλνει ένα μήνυμα στην ανθρωπότητα, ότι επειδή έχω τη δύναμη, όταν δεν μου αρέσει κάτι που κάνει μια χώρα θα εισβάλω. Αυτή τη στιγμή διακυβεύεται το μέλλον της Δύσης και των κρατών που θεωρητικά και πρακτικά έχουν δημοκρατικά πολιτεύματα (και όχι αυταρχικά καθεστώτα όπως αυτά που δημιούργησε ο Πουτιν όταν ανέλαβε την εξουσία). Οι αντιδράσεις της ΕΕ προς τη Ρωσία, και γενικότερα οι αντιδράσεις του δυτικού κόσμου, έχουν να κάνουν με το εξής: Δεν μπορεί ο καθένας που θεωρεί ότι τα εσωτερικά μιας άλλης χώρας δεν του αρέσουν να εισβάλλει και να την καταλαμβάνει για να την ελέγξει. Σε αυτό είναι που αντέδρασε σύσσωμη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Διακυβεύεται η ασφάλεια όλων μας. Τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο μετά από αυτό τον πόλεμο. Και καλά θα κάνουμε με αφορμή όλες τις θηριωδίες που βλέπουμε στους δέκτες μας να βρούμε τη λογική και τον ορθολογισμό μας και να απαιτήσουμε από τον επόμενο Πρόεδρο (εύχομαι να μην είναι αργά) να καθίσει στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και να επιλύσει το Κυπριακό. Χρειαζόμαστε έναν ηγέτη που θα ενώνει, που δεν θα φαντασιώνεται κυρώσεις και τιμωρίες, αλλά που θα δουλέψει για την πραγματική ασφάλεια και ευημερία της χώρας μας.