«Σιωπή: Μην μιλάτε για Κυπριακό» του Χρήστου Πουργουρίδη

 

 

Η βάρβαρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η στάση που τήρησαν πολλοί της Αριστεράς και αρκετοί άλλοι έναντι της εισβολής, δεν μας επέτρεψαν να ασχοληθούμε με τις ομιλίες του Νίκου Αναστασιάδη και του Αβέρωφ Νεοφύτου στο Ανώτατο Συμβούλιο του Δημοκρατικού Συναγερμού, το οποίο, ως γνωστόν, επεκύρωσε την υποψηφιότητα του τελευταίου για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

 

Ούτε λέξη για το Κυπριακό δεν ακούστηκε στη συνεδρία! Αυτός που μας κυβερνά και αυτός που φιλοδοξεί να μας κυβερνήσει δεν τολμούν να βάλουν το Κυπριακό στο στόμα τους!! Προφανώς ο τόπος έχει να αντιμετωπίσει άλλα σοβαρότερα προβλήματα από το Κυπριακό!!! Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του τόπου, την ημέρα που ο δεύτερος εξαγγέλλει, με τις ευλογίες του πρώτου, επίσημα υποψηφιότητα για το αξίωμα του Προέδρου, δεν κάμνει καμία αναφορά στην κατοχή της μισής Κύπρου από την Τουρκία, τι μηνύματα βγαίνουν προς τα έξω, αλλά και προς τα έσω;

Πώς θα μας λάβουν στα σοβαρά υπόψη οι εταίροι μας στην ΕΕ, τους οποίους μάλιστα συχνά - πυκνά κατηγορούμε για ποντιοπιλατισμό και ανεκτικότητα έναντι της Τουρκίας, όταν η δική μας πολιτική ηγεσία αποφεύγει και απλή ακόμα νύξη για το Κυπριακό; Και όταν αναφέρομαι στην πολιτική μας ηγεσία, δεν εννοώ μόνο το δίδυμο Αναστασιάδη - Αβέρωφ. Τα ίδια κάμνουν οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΚΟ. Εδώ και αρκετούς μήνες προσπαθούν να συμπτύξουν μέτωπο συνεργασίας και συζητούν για όλα τα άλλα εκτός από το Κυπριακό. Και τούτο προφανώς γιατί οι διαφορές τους στο Κυπριακό είναι αγεφύρωτες. Αυτό όμως καθόλου δεν τους εμποδίζει από του να επιδιώκουν με κοινό υποψήφιο την κατάληψη της εξουσίας. Έτσι ακριβώς κάμνει και ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Στην παρουσία του Αναστασιάδη, αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι να μιλήσει για το Κυπριακό για να μην προκαλέσει την οργή του ίδιου του Αναστασιάδη και των θαυμαστών του. Οι τελευταίοι, με κάθε ευκαιρία ρωτούν αν ο Ζελένσκι έχει καταδικάσει την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, αλλά δεν διερωτώνται γιατί ο «δικός» τους και οι άλλοι πολιτικοί ηγέτες δεν μιλούν για την εισβολή και όλα τα άλλα που συνθέτουν το Κυπριακό. Δυστυχώς, η πολιτική ηγεσία του τόπου κυριαρχείται από ανθρώπους που έχουν ως λόγο ύπαρξης και στόχο την εξασφάλιση και ή διατήρηση της εξουσίας, της δύναμης επιρροής, του πλούτου και της φήμης. Στον βωμό της εξουσίας θυσιάζονται αρχές, ιδεώδη και εθνικά προβλήματα. Ακόμα και πριν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι διεθνείς συνθήκες μέρα με τη μέρα γίνονταν όλο και πιο αβέβαιες, ανταγωνιστικές και δύσκολες. Μετά την εισβολή, η ανθρωπότητα εισήλθε σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολη, επικίνδυνη και περίπλοκη. Ο ρόλος της Τουρκίας πολύ πιθανόν να αναβαθμιστεί και να καταστεί ρυθμιστικός στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ευρύτερα. Η επιτυχής αντιμετώπιση των κατακλυσμιαίων αυτών εξελίξεων επιβάλλει τη ριζική αλλαγή του πολιτικού πολιτισμού. Οι νοοτροπίες, οι λογικές, τα συμφέροντα και όλοι αυτοί που μας έφτασαν έως εδώ, να μην τολμούμε δηλαδή να μιλούμε για το Κυπριακό παραμονές προεδρικών εκλογών, δεν διαθέτουν ούτε τη βούληση, ούτε την ικανότητα, αλλά ούτε και την εμπιστοσύνη των πολιτών για να σχεδιάσουν όσες αλλαγές απαιτούνται για την αντιμετώπιση των νέων καταστάσεων.

Ειλικρινά διερωτώμαι πώς θα οδηγήσουν το καράβι «Κύπρος» έξω από τα φουρτουνιασμένα νερά οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιοι κομματικοί μηχανισμοί, τα ίδια συμφέροντα που για δεκαετίες οδήγησαν την πατρίδα μας στα πρόθυρα της διχοτόμησης. Πώς θα σπάσουν το σκοτεινό αδιέξοδο στο οποίο οδήγησαν το εθνικό μας πρόβλημα οι άνθρωποι που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να σκεφτούν άλλες λύσεις εκτός από τη σύγκρουση, τις κυρώσεις και το «γώνιασμα» της Τουρκίας; Πώς θα διασφαλίσουν την ασφάλεια του λαού μας οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν με τις πράξεις τους οδηγήσει την αξιοπιστία της χώρας μας στο ναδίρ με το να την καταστήσουν για πολλούς τον Δούρειο Ίππο της Ρωσίας μέσα στην ΕΕ;