Καθ’ όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησής του δεν έπαψε να επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι είναι έτοιμος να προσέλθει στο τραπέζι του διαλόγου «ακόμη και αύριο». Στο τελευταίο διάστημα δηλώνει ότι η προεργασία που έχει κάνει η κυβέρνηση προς διάφορες κατευθύνσεις φέρνει εξελίξεις και παρουσιάζεται πεπεισμένος ότι θα υπάρξουν συγκεκριμένες κινήσεις προς άρση του αδιεξόδου για την επανέναρξη των συνομιλιών. Προς ενίσχυση δε των λεγομένων του εκφράζει την πρόθεσή του ότι θα πάρει «τολμηρές αποφάσεις». Όντως, τα ΗΕ προέβησαν σε βολιδοσκοπήσεις προς τις δύο πλευρές για να διαπιστώσουν κατά πόσον είναι έτοιμες για σύγκληση μιας τριμερούς συνάντησης μεταξύ των αρχηγών των δύο πλευρών και του ΓΓ.
Και ενώ τα ΗΕ ήταν στο στάδιο των διερευνητικών επαφών και ο Τατάρ δεν είχε ανταποκριθεί θετικά, ο Πρόεδρος έσπευσε να ανακοινώσει ότι η τριμερής θα πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη στις 13 Αυγούστου, προτού καν σταλούν οι επίσημες προσκλήσεις από τον ΓΓ. Η ενέργεια του ΠτΔ να ανακοινώσει ημερομηνία σύγκλησης της συνάντησης πριν την επίσημη πρόσκληση από αυτόν που τη συγκαλεί, δηλ. τον ΓΓ, πέραν του ότι πλήττει την αξιοπιστία του, αφού τέτοια συνάντηση δεν έγινε, βρίσκεται σε αντίθεση με τα διπλωματικά ειωθότα. Δεν μπορείς να κοινοποιείς συνάντηση πριν από εκείνον που τη συγκαλεί. Υπάρχουν ποικίλες ερμηνείες για αυτή την πολιτική συμπεριφορά του Προέδρου: α. Ήθελε να πείσει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό για τον διακαή πόθο του για έναρξη των συνομιλιών και ότι αυτή του η επιθυμία είναι ειλικρινής. Αποσκοπούσε στη συνέπεια λόγων και έργων. β. Πίστευε ότι θα εξέθετε τον Τατάρ και θα τον υποχρέωνε να ανταποκριθεί στην πρόσκληση και σε περίπτωση που θα την απέρριπτε θα ήταν εκτεθειμένος. Έτσι θα απάλλασσε τον εαυτό του από την ευθύνη σε περίπτωση αποτυχίας της πρωτοβουλίας. γ. Οι λόγοι ήταν καθαρά επικοινωνιακοί, όπως το συνηθίζει, χωρίς να νοιάζεται για τη συνέχεια. Θα κέρδιζε τα εύσημα ανεξαρτήτως αποτελέσματος, και δ. Θεωρώντας σίγουρη την απόρριψη από τον Τατάρ, ήθελε να τορπιλίσει την πρωτοβουλία εν τη γενέσει της και να συνεχίσει το στάτους κβο ικανοποιώντας του συνεταίρους του.
Ας θεωρήσουμε την ερμηνεία α. και ας πιστώσουμε τον Πρόεδρο με αποφασιστικότητα να προχωρήσει σε ουσιαστικές συνομιλίες. Η μέχρι τώρα πολιτική του συνάδει με αυτή την άποψη; Τι έχει κάνει για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Τ/Κ που είναι εκ των ων ουκ άνευ για εξομάλυνση της κατάστασης; Δηλώνει, και πολύ σωστά, ότι δεν εξηγήθηκε και δεν αναλύθηκε ποτέ στον λαό οποιοδήποτε σχέδιο λύσης και τι σημαίνει ΔΔΟ. Ο ίδιος τι έχει κάνει προς αυτή την κατεύθυνση; Δυστυχώς τίποτε. Γιατί δεν δέχθηκε τη διάνοιξη του οδοφράγματος της Μιας Μηλιάς αφού αυτό θα συνέβαλλε στην καλύτερη επικοινωνία των δύο κοινοτήτων. Μήπως επειδή αντιδρούν οι απορριπτικοί συνεταίροι του; Τι γίνεται με τις μονομερείς πρωτοβουλίες που εξήγγειλε για τη βελτίωση της καθημερινότητας των Τ/Κ; Και το πιο σημαντικό: Έχει στη διάθεσή του το πιο δυνατό όπλο για να προετοιμάσει τον λαό για συνεργασία και συνύπαρξη με τους Τ/Κ σε μια κοινή πατρίδα και αυτό είναι τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Κανένα από αυτά δεν καλλιεργεί πνεύμα κατανόησης και αμοιβαίας αποδοχής για να δημιουργηθούν συνθήκες λύσης του εθνικού μας προβλήματος. Γιατί τήρησε ανεξήγητη σιωπή και απέφυγε να τοποθετηθεί στο θέμα της TUI με τις ημερήσιες εκδρομές τουριστών στα κατεχόμενα; Γιατί δεν δηλώνει απερίφραστα τη διαφωνία του με τις απορριπτικές θέσεις των υποστηρικτών του και αφήνει το θέμα να αιωρείται; Και τι θα γίνει με τον Αρχιεπίσκοπο ο οποίος έχει εντελώς ξεφύγει που με τις εθνικιστικές και διχαστικές ομιλίες του μας οδηγεί κατευθείαν στη διχοτόμηση; Έχει τα κότσια να διαφωνήσει μαζί του;
Πολύ φοβάμαι ότι όσα κάνει ο Πρόεδρος απλά συνιστούν τακτικισμούς. Εκείνο που διαπιστώνεται είναι ότι υπόσχεται συνεχώς εξελίξεις για να ροκανίζεται ο χρόνος. Το ένα «ορόσημο» διαδέχεται το άλλο, στο μεταξύ η επιθυμία για λύση αμβλύνεται και το πρόβλημα εκφυλίζεται. Από τον Αύγουστο πάμε προς το τέλος Σεπτεμβρίου και μετά βλέπουμε.
