Προοδευτικοί Τ/κ εναντίον Τουρκίας - Αντιστρατεύονται τις επιβουλές της Άγκυρας και διεκδικούν την ταυτότητά τους

 

Σχεδόν σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος στις ελεύθερες περιοχές, ανεξαρτήτως ιδεολογικοπολιτικής προσέγγισης, χειροκρότησε το μποϊκοτάζ της τουρκοκυπριακής αντιπολίτευσης στον Ταγίπ Ερντογάν με την επιδεικτική απουσία των «βουλευτών» από τη «βουλή» όταν ο Τούρκος Πρόεδρος έκανε την ομιλία του για την επέτειο της εισβολής του 1974, μία μέρα πριν τις εξαγγελίες για το Βαρώσι. Δηλαδή στις 19 Ιουλίου.

Ανάμεσα στις καταγεγραμμένες αντιδράσεις, το ΑΚΕΛ είπε ότι δικαιώνεται η διαχρονική θέση του ότι μαζί με τους προοδευτικούς Τ/Κ μπορούμε να κάνουμε κοινούς αγώνες ενάντια στην κατοχή, ο ΔΗΣΥ χαιρέτισε τη στάση σημειώνοντας ότι με αυτούς τους Τουρκοκύπριους μπορούμε να έρθουμε σε συνεννόηση για επανένωση, ενώ θαυμασμό εξέφρασαν εκείνη τη μέρα και τα υπόλοιπα κόμματα, τα οποία διαχρονικά είχαν από χλιαρές μέχρι καθόλου σχέσεις με τουρκοκυπριακά πολιτικά κόμματα.

Θέμα επιβίωσης

Για να ξεκαθαρίσει κάθε παρεξήγηση και λανθασμένη ερμηνεία, η οποία παρατηρείται να αναπαράγεται ακόμα και από τον πολιτικό κόσμο, η αντίδραση των Τουρκοκυπρίων της Κεντροαριστεράς δεν αποσκοπούσε ασφαλώς στον θαυμασμό των Ελληνοκυπρίων, ούτε ο λόγος του μένους ενάντια στον Ταγίπ Ερντογάν είναι ίδιος ή τουλάχιστον απόλυτα ίδιος με τον δικό μας. Το Βαρώσι είναι ένα μόνο κομμάτι που προστίθεται στο παζλ το οποίο συνθέτει την οργή μιας μεγάλης μερίδας της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Η πάλη των Τουρκοκυπρίων εναντίον της Τουρκίας του Ερντογάν είναι να αντιταχθούν στις επιβολές έτσι ώστε να καταφέρουν να επιβιώσουν στην Κύπρο ως Κύπριοι.
Ανέκαθεν η Τουρκία επέβαλλε τη δική της πολιτική έχοντας υπό πλήρη εξάρτηση τα κατεχόμενα, με το έργο να καθίσταται ιδιαίτερα εύκολο όταν τα ηνία της τ/κ κοινότητας είχαν ηγέτες προερχόμενοι από τη Δεξιά και πιο δύσκολο όταν τα ηνία είχαν προοδευτικοί ηγέτες, όπως ο κ. Ταλάτ ή ο κ. Ακιντζί.

Η θητεία Μουσταφά Ακιντζί προφανώς έχει θορυβήσει την Άγκυρα, γι’ αυτό και κατέβαλε το άπαν των δυνάμεών της για να αποφύγει την επανεκλογή του. Ένας ηγέτης που ενίσχυσε την κυπριακή ταυτότητα των Τ/Κ και αντιστάθηκε στον παντοδύναμο Ερντογάν, ερχόμενος μάλιστα σε ευθεία ρήξη μαζί του όσο ήταν ακόμα Τουρκοκύπριος ηγέτης.
Ακόμα όμως και μετά την «εκλογή» Ερσίν Τατάρ, τον οποίο με ευκολία υποτάσσει και καθοδηγεί, η Άγκυρα επιχειρεί και μάλιστα πολύ εμφανώς να διαλύσει κάθε μορφής επιρροή στην κοινότητα, θέλοντας προφανώς να έχει τον μοναδικό ρόλο και λόγο στα όσα τεκταίνονται στα κατεχόμενα.

Ο δάκτυλος της Τουρκίας εκτείνεται ακόμα και στο στρατόπεδο της Δεξιάς, με παρεμβάσεις σε σχέση με την εκλογή της ηγεσίας του Κόμματος Εθνικής Ενότητας και άλλες, οι οποίες δεν ευνοούν τα στρατόπεδα των ιστορικών ηγετών του κόμματος της Δεξιάς, όπως αυτό του Ντερβίς Έρογλου, με προφανή στόχο την αποδυνάμωση και την εξόντωση του κατεστημένου από όπου και αν προέρχεται και την αντικατάστασή του με άτομα της επιρροής του Ταγίπ Ερντογάν.

Άλλωστε, αρκετά προβλήματα προκλήθηκαν στην Τουρκία λόγω της «απειθαρχίας» και δεξιών ακόμα ηγετών και πολιτικών, από τον Ραούφ Ντενκτάς μέχρι τον Ντερβίς Έρογλου και πιο πρόσφατα τον Σερντάρ Ντενκτάς.

Τουρκοκύπριοι αναλυτές, πολιτικοί και δημοσιογράφοι επιμένουν ότι ένας από τους μεγάλους φόβους της Τουρκίας είναι οι «απείθαρχοι» και «επαναστάτες» Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι απέδειξαν πολλές φορές ότι μπορούν να γεμίζουν πλατείες και δρόμους ή να μποϊκοτάρουν ακόμη και τον ίδιο τον Ερντογάν στρέφοντας τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας, των ΗΕ, της ΕΕ και των Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα.

Με ή χωρίς λύση

Η αντίληψη των Τουρκοκυπρίων σε σχέση με τη λύση του Κυπριακού δεν διαφέρει από αυτήν που επικρατεί ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους. Δεν υπάρχει αισιοδοξία, ούτε και ελπίδα ότι κάτι θετικό θα προκύψει το οποίο να θέσει το Κυπριακό σε τροχιά διαπραγματεύσεων.
Ελλείψει προοπτικής για επίλυση του Κυπριακού, ο αγώνας τους επικεντρώνεται ενάντια μεν στην κατοχή, αλλά με μεγαλύτερη προσήλωση στην αυτονομία τους, παρόλο που αυτές οι αντιλήψεις αφορούν δυνάμεις οι οποίες διαχρονικά τάσσονται υπέρ της λύσης του Κυπριακού στη βάση της ΔΔΟ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η τουρκοκυπριακή Αριστερά επικεντρώνεται στην ενίσχυση της προσπάθειας αυτής τόσο στα κατεχόμενα όσο και στην Τουρκία με επεξήγηση των θέσεών της, αλλά και διεθνώς.

Διαφωνία για Βαρώσι

Σε σχέση με τις ανακοινώσεις για το Βαρώσι, Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα, Κόμμα Κοινοτικής Απελευθέρωσης, άλλα μικρά αριστερά κόμματα και ευρύτερα οι προοδευτικοί Τουρκοκύπριοι διαφωνούν, θεωρώντας ότι βάζουν ταφόπλακα στην προοπτική ειρηνικής λύσης και συμβίωσης και συμμερίζονται την άποψη ότι η περίκλειστη πόλη πρέπει να ανοίξει σύμφωνα με το ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αναγνωρίζοντας πως οι μονομερείς ενέργειες στρέφουν τη διεθνή κοινότητα εναντίον των Τουρκοκυπρίων.

Για το ορόσημο Σεπτεμβρίου, οπότε είναι πιθανή μια συνάντηση Αναστασιάδη – Τατάρ στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ στην παρουσία του γ.γ. Αντόνιο Γκουτέρες, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες προσδοκίες. Κοινή πεποίθηση είναι ότι η Τουρκία θα επιμείνει στη θέση για λύση δύο κρατών. Ακόμα και αν ολόκληρη η διεθνής κοινότητα αντιταχθεί, θεωρούν ότι θα διατηρηθεί αυτή η προσέγγιση, βάζοντας στον πάγο το Κυπριακό και μπαίνοντας σε παρατεταμένη στασιμότητα.

Συνεργασία με Ε/Κ
Τα μηνύματα θαυμασμού των Ελληνοκυπρίων στις 19 Ιουλίου έφτασαν στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, ωστόσο μικρή σημασία δόθηκε. Άλλωστε δυο μέρες μετά, στο τραπέζι του Εθνικού Συμβουλίου έπεσαν ιδέες τιμωρητικές για τα κατεχόμενα, οι οποίες ήταν εκ διαμέτρου αντίθετες από εκείνην της συνεννόησης και της συνεργασίας, οι οποίες επίσης έγιναν γνωστές στα κατεχόμενα και δεν έγιναν δεκτές με θέρμη ούτε από την τουρκοκυπριακή αντιπολίτευση.

Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση του «δημάρχου» Λευκωσίας Μεχμέτ Χαρμαντζί, προερχόμενου από το κόμμα που στήριξε και τον Μουσταφά Ακιντζί, υπέρμαχου της λύσης του Κυπριακού στη βάση ΔΔΟ, της επανένωσης, της συνύπαρξης και της συνεννόησης ανάμεσα στις δύο κοινότητες, ο οποίος αντιδρώντας στην επιβεβαίωση του ΠτΔ στη συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» ότι είναι έτοιμη λίστα με ονόματα Τ/Κ από τους οποίους μπορεί με τη δικαιολογία της υπονόμευσης του κράτους να ανακληθούν ταξιδιωτικά έγγραφα της Κυπριακής Δημοκρατίας, είπε να ανακληθεί πρώτα το διαβατήριο του Νίκου Αναστασιάδη.

Το επιχείρημα ότι δεν τιμωρείται ολόκληρη η τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά μόνο ο Τατάρ και ο περίγυρός του, φαίνεται ότι δεν το συμμερίζεται ούτε η τ/κ αντιπολίτευση, που εκλαμβάνει τα μέτρα ως τιμωρητικά για το σύνολο, θεωρώντας ταυτόχρονα ότι απομακρύνουν ακόμα περισσότερο την προοπτική συνεννόησης και συνεργασίας.
Συνεργασία σε κομματικό επίπεδο φαίνεται να υπάρχει αυτή τη στιγμή ανάμεσα στο ΡΤΚ και το ΑΚΕΛ και, όπως πληροφορούμαστε, προγραμματίζεται κοινή μεγάλη εκδήλωση μετά το καλοκαίρι, πιθανότατα τον Σεπτέμβριο, η οποία θα είναι αντικατοχική και θα διατρανώνει τη βούληση για επανέναρξη των συνομιλιών και τη λύση του Κυπριακού στη βάση ΔΔΟ.