Ας δεχτούμε ότι τόσο η πολιτική σκηνή στον βορρά όσο και η πολιτική σκηνή στον νότο δεν μας κάνουν αισιόδοξους. Η τελευταία σκηνή στον νότο διαμορφώθηκε μετά από τις εκλογές. Όλοι χωρίστηκαν σε στρατόπεδα. Οι γραμμές ξεκαθάρισαν. Μετά από αυτό, τώρα γίνονται λογαριασμοί για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Γίνονται αξιολογήσεις σύμφωνα με τις συμμαχίες που δημιουργήθηκαν. Κάποιοι κύκλοι θεωρούν πιο επικίνδυνη την προσέγγιση του ΔΗΣΥ με τον Φειδία από τη συνεργασία Χριστοδουλίδη-ΕΛΑΜ. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η Αννίτα Δημητρίου θα είναι η πιο σοβαρή αντίπαλος του Χριστοδουλίδη στις εκλογές του 2028 και μάλιστα ότι είναι το φαβορί των προεδρικών εκλογών. Όμως, η συνεργασία ΑΚΕΛ-Άλμα με τη συμμετοχή του Βολτ, που έμεινε εκτός Βουλής, έχει τη δυνατότητα ενός ποσοστού πέραν του 30% αυτή τη στιγμή. Αυτά δεν είναι πράγματα με τα οποία θα ασχοληθώ. Αν το θέμα είναι το Κυπριακό, κοιτάζω τις κινήσεις στο εξωτερικό, όχι στο εσωτερικό. Και κυρίως στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. Το κλειδί βρίσκεται στα δικά τους χέρια, όχι στα δικά μας. Εκείνες έκλεισαν την πόρτα, πάλι εκείνες θα την ανοίξουν. Αν θέλουν την ανοίγουν. Αν δεν θέλουν δεν την ανοίγουν. Το 1974 έκαναν αυτό που ήταν πιο κατάλληλο για τα συμφέροντά τους. Μοίρασαν το νησί. Χώρισαν τον πληθυσμό. Έκαναν την Κύπρο ένα «κάστρο ασφάλειας» για τους ίδιους. Απαλλάχτηκαν και από τον Μακάριο. Εδώ και 52 χρόνια δεν μπόρεσαν να βρουν άλλο πιο ωφέλιμο στάτους κβο για τους ίδιους από το στάτους κβο που δημιούργησαν το 1974. Για αυτό δεν έκαναν απολύτως καμία αλλαγή. Και μετά τον Μακάριο δεν ήρθαν ηγέτες που τους ενόχλησαν. Μόνο ο Χριστόφιας τους πονοκεφάλιασε, επειδή ήταν κομμουνιστής. Άλλωστε και αυτός δεν άντεξε και πολύ. Κατά τη γνώμη μου, η έκρηξη στο Μαρί ήταν ένα καθαρό σαμποτάζ. Τέλος πάντων. Αυτό που μου προκαλεί πιο πολλή έκπληξη στην πολιτική σκηνή στον νότο είναι το εξής: Η πατρίδα μας είναι υπό κατοχή. Υπάρχουν 160.000 πρόσφυγες. Αγνοούμενοι που δεν βρέθηκαν ακόμα. Μπορεί σε μια τέτοια κατάσταση να είναι τόσο πολύ κατακομματιασμένη η πολιτική σκηνή σε μια χώρα; Μήπως ο μόνος στόχος είναι η επανένωση των δύο πλευρών της χώρας και η απαλλαγή από την κατοχή; Ή μήπως όλοι ενώνονται σε αυτό και χωρίζουν στους δρόμους που θα οδηγήσουν σε αυτό τον στόχο; Οι συζητήσεις για ομοσπονδία, συνομοσπονδία, ενιαίο κράτος; Δεν έχουν τέλος αυτές οι συζητήσεις. Και νομίζω ότι εκτρέπουν και τον βασικό στόχο.
Όσον αφορά την κατάσταση στον βορρά. Τι να συζητήσουμε σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει πολιτική βούληση! Μια πολιτική σκηνή που σχεδιάζεται εκ μέρους της Άγκυρας. Υπάκουα και φρόνιμα παιδιά στη σκηνή. Προσπαθούν να αναστηλώσουν το κράτος-φάντασμα. Υπάρχουν και κάποιοι που εμφανίζονται υπέρ της ενωμένης ομοσπονδιακής Κύπρου, όμως αν η ελληνοκυπριακή πλευρά πει «δεχόμαστε τα δύο κράτη», όλοι θα χοροπηδάνε από χαρά. Το ανάλογο του ΔΗΣΥ είναι το UBP. Το ανάλογο του ΑΚΕΛ είναι το CTP. Ακόμα δεν υπάρχει κάτι ανάλογο με τον Φειδία στον βορρά. Δεν εμφανίστηκαν και σε εμάς τέτοιοι τρελοί ακραίοι υποψήφιοι; Φυσικά εμφανίστηκαν. Αλλά κανείς δεν τους πριμοδότησε. Όμως, αν υπήρχε κάποιος που είχε καταφέρει να βγάλει φωτογραφία με τον Elon Musk, νομίζω πως τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Κοντολογίς, η πολιτική σκηνή στην Κύπρο είναι συντηρητική και παθητική. Δεν είναι εξωστρεφής. Είναι εσωστρεφής. Ο καθένας σκουπίζει μπροστά στη δική του πόρτα. Μαζεύτηκε τόση ακαθαρσία που δεν τελειώνει με το σκούπισμα. Και κάποιοι δεν σκουπίζουν, προσποιούνται ότι το κάνουν. Οι ακαθαρσίες τους στοιβάζονται κάτω από το χαλί. Και έρχεται ξανά στο νησί η κ. Ολγκίν, η οποία διαπίστωσε ότι είναι ικανοποιημένες από το στάτους κβο και οι δύο πλευρές στο νησί. Υπάρχουν εκπλήξεις στην τσάντα της, λέει. Η τελευταία προσπάθεια του Γκουτέρες. Μήπως θα θέσει ενώπιον των πλευρών μια διευρυμένη διάσκεψη; Τι είπατε, κύριε; Ο Ερντογάν άναψε πράσινο φως σε αυτό; Μήπως διαθέτει πράσινο φως ο Ερντογάν; Εγώ ξέρω ότι ο Ερντογάν όλο στο κόκκινο φως είναι. Θα μας φέρει και φυσικό αέριο, λέει! Σάμπως και εκείνος έχει μπόλικο. Θα πάρει από την Αμερική και θα μας δώσει; Ή μήπως με τους αγωγούς που θα τοποθετήσει θα πάρει από εδώ το αέριο και θα το μεταφέρει; Η Κοκκινοσκουφίτσα ρώτησε τον λύκο: «Τι είναι αυτά τα τεράστια δόντια, γιαγιά;» Τι είχε απαντήσει ο λύκος; «Αυτά είναι για να σε φάω»! Έτσι δεν είναι;
