Ώρες-ώρες διερωτώμαι αν έχουμε ωριμάσει «κρατικά», αν είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε το κράτος από το έθνος. Αυτή η υποψία μου ενισχύθηκε τρομακτικά τον τελευταίο καιρό με τις προεκλογικές ομιλίες των υποψηφίων σε διάφορους χώρους σε χωριά και πόλεις. Στις συναθροίσεις του Νίκου Χριστοδουλίδη, αν και είχε μερικές κυπριακές σημαίες, κυριαρχούσαν συντριπτικά οι ελληνικές, ενώ σε εκείνες του Αβέρωφ Νεοφύτου δεν υπήρχε καμία κυπριακή σημαία. Αν τα ξένα κανάλια μετέδιδαν εικόνες απ΄ αυτές τις συγκεντρώσεις (που σίγουρα θα μετέδιδαν), η εντύπωση που θα αποκόμιζαν οι ξένοι τηλεθεατές είναι ότι πρόκειται για εκλογές των περιφερειών της Ελλάδας και ότι οι Χριστοδουλίδης και Νεοφύτου είναι επίδοξοι περιφερειάρχες της Ελλάδας κι όχι επίδοξοι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Θα πρέπει να διερωτάται ο στοιχειωδώς νοήμονας Κύπριος ποια είναι η λογική της επίδειξης της ελληνικής σημαίας σ΄ αυτές τις συγκεντρώσεις που αφορούν την εκλογή του Προέδρου της Κυπριακής και όχι της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δεν είναι ένας έμμεσος τρόπος να περάσουμε το μήνυμα ότι «η Κύπρος είναι Ελληνική», ένα σλόγκαν που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη συμφορά που υπέστημεν το 1974; Ότι στην ουσία η Κύπρος είναι το protégé της Ελλάδας και όχι μια ανεξάρτητη χώρα; Ότι η Κύπρος δεν υφίσταται ως κράτος, δεν υφίσταται ως πολιτεία; Ότι η αντιπροσώπευση των υποψηφίων με τις ελληνικές σημαίες είναι η πιο εύγλωττη απόδειξη ότι η επιθυμητή λύση είναι εκείνη των δύο κρατών;
Ίσως η ώθηση γι' αυτήν την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά να δίνεται από τους αμετανόητους πραξικοπηματίες ή φιλοπραξικοπηματίες που, καλυμμένοι με ελληνικές σημαίες, άνοιξαν κερκόπορτες στα στρατά του Αττίλα. Εν ενί λόγω, είναι μια προσπάθεια αυτών των «υπερελλήνων», χρησιμοποιώντας μισαλλόδοξους μικρόνοες και άλλους αδαείς, αφενός να εξιλεωθούν (όπως φαντάζονται) και αφετέρου να πραγματοποιηθεί η επιθυμία τους που δεν είναι άλλη από την de jure διχοτόμηση, που θα καθιστούσε τη νότια Κύπρο αμιγώς ελληνική.
Αυτή η πασίδηλη υπόσκαψη της κρατικής μας οντότητας θα πρέπει να χαροποιεί αφάνταστα τον Ερντογάν, διότι αλείφει βούτυρο στο ψωμί της τουρκικής προπαγάνδας που διατυμπανίζει σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης ότι η ΚΔ είναι εκλιπούσα. Το απίστευτο είναι ότι οι Ε/Κ, που με τόσο ζήλο ανεμίζουν τις ελληνικές σημαίες στις προεκλογικές συγκεντρώσεις των υποψηφίων, αποδεικνύονται οι πιο ακραιφνείς υποστηρικτές της τουρκικής προπαγάνδας!
H υπόσκαψη της κρατικής μας οντότητας έχει δυσάρεστες συνέπειες στη προσπάθεια να λυθεί το Κυπριακό. Υποτίθεται ότι ο στόχος μας είναι η ΔΔΟ αλλά τα έργα μας δηλώνουν το αντίθετο, δηλαδή, ότι ο στόχος μας είναι η εδραίωση μιας Εληνοκυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η τάση, σε συνδυασμό με την αρνητική μας στάση το 2004 και 2017 και τη θεσμοποιημένη ανηθικότητα και διαφθορά της τελευταίας δεκαετίας, μας έχει καταστήσει πλήρως αναξιόπιστους στα μάτια των ξένων. Δυστυχώς, η αξιοπιστία μας είναι προ πολλού νεκρή. Αρκετοί αξιωματούχοι της ΕΕ (π.χ. ο Φεργόικεν) και των ΗΕ (π.χ. ο Γκουτέρες) σίγουρα θα λένε «οι Κύπριοι εμπαίξανε, εξαπάτησαν, φενάκισαν, παραπλάνησαν τόσο το παγκόσμιο κοινό όσο και τις ξένες κυβερνήσεις». Άιντε τώρα να αναστήσουμε την τυμπανιαία αξιοπιστία μας όταν δίνουμε την εντύπωση ότι προσβλέπουμε σε μια Ελληνοκυπριακή Δημοκρατία. Αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, θα έλθει η στιγμή που και τα ΗΕ θα προσαρμοστούν στις νέες πραγματικότητες και θα υποστηρίξουν κι αυτά την de jure διχοτόμηση της Κύπρου.
Είναι, όμως, και ένα άλλο γεγονός που πρέπει να μας ανησυχεί -η συμπεριφορά του Ερντογάν στο εγγύς μέλλον. Κατά την εκτίμηση κάποιων πολιτικών αναλυτών, ο Ερντογάν ενδέχεται να προκηρύξει εκλογές πριν τον Μάη του τρέχοντος έτους για την ενσωμάτωση των κατεχομένων, που θα ισοδυναμούσε, βέβαια, με προσάρτηση των κατεχομένων. Αυτός ο φόβος βασίζεται στο γεγονός ότι η δημοτικότητα του Ερντογάν παρουσιάζει πτώση, σε σχέση με τους βασικούς ανταγωνιστές του, σε βαθμό που μπορεί να χάσει τις εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις, επίσης, δείχνουν ότι οι συνεχείς επιθέσεις στην Ευρώπη και την Ελλάδα δεν πείθουν το κοινό της Τουρκίας. Ο ακραίος και ακαριαίος όλεθρος από τον σεισμό είχε αρνητικές επιπτώσεις στη δημοτικότητα του Τούρκου Πρόεδρου. Αυτή τη στιγμή είναι αντιμέτωπος με ένα κύμα επικρίσεων για την απόκριση της κυβέρνησής του στον φονικότερο σεισμό που έχει πλήξει την Τουρκία. Για να ανατρέψει αυτό το κλίμα, είναι πιθανόν ο Ερντογάν να προσαρτήσει τα κατεχόμενα που θα θεωρείτο από το τουρκικό κοινό ως μια γενναία και πατριωτική πράξη και θα του εξασφάλιζε τη νίκη στις εκλογές. Όμως, για να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, θα πρέπει να εξηγήσει στη διεθνή κοινή γνώμη την απόφασή του και δυστυχώς εμείς του παρέχουμε άφθονα όπλα. Εκτός του ισχυρισμού του ότι είμαστε απρόβλεπτοι, αδιάλλακτοι κ.λπ., θα αναφέρει παραδείγματα, όπως η άρνησή μας να υιοθετήσουμε κρατικό (εθνικό) ύμνο δικό μας, τη χρήση ελληνικών σημαιών στην ορκωμοσία του νέου ΠτΔ (αυτό που θα «απολαύσουμε» αύριο) στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες που οι ομάδες μας αντιπροσωπεύουν την Κύπρο κ.λπ.
Εν περιλήψει, στην Κύπρο φαίνεται να μην ζούμε σε κόσμο των νοητών όντων. Οι «ακραιφνείς πατριώτες» με τις ελληνικές σημαίες καλλιεργούν την εντύπωση διεθνώς ότι η ΚΔ δεν είναι ένα κανονικό κράτος και χέρι-χέρι με τον Ερντογάν αγωνιούν να αποδείξουν ότι η Κύπρος είναι εκλιπούσα.
* Οικονομολόγος, κοινωνικός επιστήμονας
