Ένα από τα πιο ισχυρά πλεονεκτήματα αυτής της προεκλογικής εκστρατείας είναι πως επιτέλους είναι καιρός να σπάσουμε εκείνα τα στερεότυπα τα οποία μας κατατάσσουν στη Δεξιά και στην Αριστερά. Εδώ και χρόνια όλος ο κόσμος σε όλο τον πλανήτη έχει αντιληφθεί πως οι ιδεολογίες έχουν πλέον ξεπεραστεί και πως χρειάζεσαι απλώς πολιτικούς με όραμα. Αν ο πολιτικός είναι αριστερός και εσύ δεξιός μπορείς να τον ψηφίσεις. Ή και το αντίστροφο. Αν θεωρείς πως ένας υποψήφιος είναι καλύτερος από αυτόν που είναι στο κόμμα σου, τότε θα πρέπει να κάνεις τη δική σου υπέρβαση και να τον ψηφίσεις. Δεν θα… αλλάξει η ιδεολογία σου. Και είναι μια χαρά αν το σκεφτείς το 2023 αυτό. Η εποχή, όπου τα κόμματα επέλεγαν υποψήφιο και οι πολίτες ακολουθούσαν ως πρόβατα σε σφαγή τους υποψήφιους που επέλεγαν έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Και το πιο σημαντικό σε αυτή την εκλογική μάχη είναι πως τα κόμματα έγιναν κομμάτια.
Το κομματικό σκηνικό θα αλλάξει την επόμενη μέρα. Κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και το μόνο θετικό στοιχείο σε αυτόν τον τόπο, όποιος και αν εκλεγεί. Τα κόμματα θα αντιληφθούν πως οι πολιτικές τους χρειάζονται φρεσκάρισμα χθες. Και πως μια εμφάνιση σε ένα podcast δεν σε κάνει in, σε κάνει απλώς γραφικό. Χρειάζεται να ταρακουνηθεί το κομματικό σύστημα για να μπορέσει να βρει ξανά την ουσιαστική του σχέση με το κοινό.
Μέχρι στιγμής απλώς οι πολίτες επέλεγαν αυτόν που τους επέβαλλαν. Πλέον θα μπορούν οι πολίτες να καθορίζουν τον επόμενο Πρόεδρο, αυτόν που θεωρούν οι ίδιοι ως τον πιο ικανό. Θα μπορούσαν να είναι γενικότητες, ωστόσο αν σκεφτούμε το αμαρτωλό μας παρελθόν, επιβεβαιώνει αυτό που έγραφαν πρόσφατα σε άρθρο τους οι Guardian: Πως σε κάθε προεκλογική εκστρατεία είναι σαφές ότι η πολιτική επιτυχία δεν εμποδίζεται από ανόητες υποσχέσεις ή πράξεις. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλοί ψυχολογικοί μηχανισμοί που οδηγούν στην εκλογή εμφανών ηλιθίων ανθρώπων σε ισχυρές θέσεις. Η φήμη των πολιτικών είναι πολύ κακή. Για να είμαστε δίκαιοι, αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό δική τους υπαιτιότητα όμως θα ήταν ανόητο να υποθέσουμε ότι κάθε πολιτικός έχει αυτή τη φήμη. Αν ίσχυε αυτό, όλη η κρατική υποδομή θα κατέρρεε ενώ πριν μπορούσατε να πείτε «μπορώ να έχω επιστροφή φόρου;». Κι όμως, ο καθένας από τους πολίτες υποθέτει ότι είναι κατακριτέοι, με αποτέλεσμα πάντα να υποθέτει το χειρότερο. Και αυτό το χειρότερο είναι που θέλουμε να αποφύγουμε στη σημερινή εκλογική διαδικασία. Και ας ξεκινήσουμε από τα απλά. Την προηγούμενη εβδομάδα γράφαμε για το αναφαίρετο δικαίωμα της αποχής. Ε λοιπόν σε αυτήν την εκλογική διαδικασία, ίσως πρέπει να σκεφτούμε το δικαίωμα της… εποχής. Αυτής που θα μπορούσε να αλλάξει. Αν αλλάξουμε και εμείς και ξεκουνηθούμε. Καλή ψήφο.
