Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι και επίσημα πλέον ο 8ος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Δημοκρατία και ο πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει όλοι, αυτοί που τον στήριξαν αλλά και αυτοί που δεν τον στήριξαν, να τον συγχαρούν και να του ευχηθούν ό,τι καλύτερο στη διακυβέρνηση του τόπου για το καλό της πατρίδας. Παράλληλα θα πρέπει να του δοθεί κάποιος χρόνος για να διαφανούν οι προθέσεις του και μετά, όσοι διαφωνούν με τις επιλογές του, να τον κρίνουν.
Δυστυχώς όμως γι' αυτόν, ο χρόνος ανοχής θα είναι πολύ λίγος. Η μεγάλη ιδιαιτερότητα της πατρίδας μας, με τη μισή να βρίσκεται υπό κατοχή και τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας να τρέχουν, δεν του αφήνουν πολλά περιθώρια χρόνου.
Κατά τον προεκλογικό αγώνα, με τις τοποθετήσεις του, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν κατανοητές λόγω της σύνθεσης των κομμάτων που τον στήριξαν, χωρίς αμφιβολία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί απορριπτικός. Η θέση του για επαναδιαπραγμάτευση του πλαισίου Γκουτέρες αυτό καταδεικνύει. Με την εκλογή του όμως του δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία για να διαψεύσει όλους αυτούς που τον κατηγόρησαν για τη στάση του στο Κραν Μοντανά και τον θεωρούν συνυπεύθυνο για την τραγική κατάληξη της διάσκεψης ως ο στενότερος συνεργάτης του «αρχιτέκτονα» του ναυαγίου, δηλαδή του απερχόμενου Προέδρου.
Υπάρχουν γεγονότα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν και θα πρέπει να τα λάβει πολύ σοβαρά υπόψη ο νέος Πρόεδρος. Αν θέλει να είναι συνεπής με τις διακηρύξεις του ότι ήταν, είναι και θα παραμείνει συναγερμικός, έχει υποχρέωση να ακολουθήσει της αρχές και αξίες της μεγάλης παράταξης αναφορικά με το πρώτιστο θέμα, δηλαδή το Κυπριακό.
Υπάρχουν συγκεκριμένες κινήσεις που θα μπορούσε να κάνει άμεσα για να αποδείξει, με πράξεις και όχι με λόγια, ότι δεν είναι ο απορριπτικός που, δικαίως ή αδίκως, φάνηκε κατά τον προεκλογικό αγώνα. Άλλωστε δεν έχει υποχρέωση σε κανένα άλλο γιατί όπως έλεγε ο ίδιος δεν έχει προβεί σε συμφωνίες και δεσμεύσεις έναντι κανενός. Πρώτη του πολιτική κίνηση ο διορισμός του Υπουργικού Συμβουλίου και των στενών του συνεργατών. Το αν είναι σωστές ή όχι θα φανεί στην πορεία. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να τηρεί τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.
Κρίσιμος όμως διορισμός, που παραμένει ανοικτός, είναι αυτός του διαπραγματευτή. Σίγουρα ελλείψει συνομιλιών δεν επείγει. Όμως θα πρέπει να προετοιμαστεί προς την ορθή κατεύθυνση. Θα πρέπει να αντιληφθεί έγκαιρα ότι το Κυπριακό είναι ένα τεράστιο βάρος το οποίο δεν μπορεί να διαχειριστεί μόνος του. Ο διαπραγματευτής, ο οποίος θα πρέπει να έχει αναβαθμισμένο ρόλο, είναι εκ των ουκ άνευ να έχει διασυνδέσεις με την ΕΕ, τα ΗΕ και να τον θεωρούν έμπιστο, υπό την καλή έννοια, οι Τούρκοι. Επιπρόσθετα θα πρέπει να χαραχθεί κοινή γραμμή μεταξύ ΠτΔ, διαπραγματευτή και Πρωθυπουργού της Ελλάδας.
Οι κινήσεις του είναι μονόδρομος. Αν θέλει να επανακτήσει την αξιοπιστία της δικής μας πλευράς θα πρέπει άμεσα να ενημερώσει τον ΓΓ των ΗΕ και την ΕΕ ότι αποδέχεται το πλαίσιο Γκουτέρες ως στρατηγική συμφωνία όπως ήταν η πρόταση του Μουσταφά Ακιντζί της 30ής Απριλίου του 2018. Μια τέτοια κίνηση δεν αντιβαίνει με τις προεκλογικές του διακηρύξεις περί διαπραγμάτευσης του πλαισίου του ΓΓ γιατί η αποδοχή ενός πλαισίου ως στρατηγική συμφωνία από μόνη της εξυπακούει διαπραγμάτευση.
Σωστή η θέση του για την αναγκαιότητα εμπλοκής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Σίγουρα η εμπλοκή της ΕΕ θα βοηθήσει όμως ο ρόλος των εταίρων μας μπορεί να είναι μόνο υποβοηθητικός στις προσπάθειες των ΗΕ. Άλλωστε ας μην ξεχνούμε ότι η ίδια η ΕΕ πάντα μας παραπέμπει στον διεθνή οργανισμό. Ακόμα θα πρέπει να αναθεωρήσει προεκλογικές διακηρύξεις που αναμφίβολα παραπέμπουν σε κούφια συνθήματα και μεγάλα ανέφικτα λόγια. Θα πρέπει να αντιληφθεί ότι έχοντας απέναντί μας την Τουρκία η μόνη απορριπτική δύναμη που μπορούμε να έχουμε δεν είναι η αμυντική μας ενίσχυση αλλά η σύνεση για μια ρεαλιστική λύση του Κυπριακού. Δεν είναι καιρός για ενιαία αμυντικά δόγματα αλλά για πολιτικά δόγματα με την Ελλάδα για τη σωτηρία και ευημερία του ελληνισμού.
Το άλλο σοβαρό θέμα το οποίο χρήζει άμεσου χειρισμού είναι το θέμα της διαφθοράς. Είμαι σίγουρος ότι το θέμα αυτό ετέθη επιτακτικά κατά τις επαφές του με την κοινωνία των πολιτών. Οι κινήσεις του θα πρέπει να έχουν αναδρομικό χαρακτήρα. Εφόσον όλοι παραδέχονται ότι η ατιμωρησία εκτρέφει τη διαφθορά τότε θα πρέπει να διοριστούν εξεταστικές επιτροπές και ό,τι άλλο προνοεί η νομοθεσία για να διωχθούν ποινικά όσοι, κατά την προηγουμένη περίοδο, υπέπεσαν σε αδικήματα διαφθοράς. Δεν θα πρέπει να υπάρξει διάκριση για κανένα, όσο υψηλά ιστάμενος και να ήταν. Όντως δύσκολο το έργο του Νίκου Χριστοδουλίδη γιατί αναλαμβάνει την προεδρία στις πιο δύσκολες συγκυρίες και με τεράστια βαρίδια αναξιοπιστίας ως αποτέλεσμα των λαθών της προηγούμενης διακυβέρνησης αναφορικά με το Κυπριακό. Από αυτόν εξαρτάται πλέον το μέλλον των επόμενων γενεών σε αυτήν τη μαρτυρική γη. Αναλόγως των χειρισμών του μπορεί να αναδειχθεί είτε σε σωτήρα της πατρίδας είτε ο άνθρωπος, κατά την προεδρία του οποίου, χάθηκε οριστικά η μισή μας πατρίδα με την άλλη μισή να έχει ένα δυσοίωνο μέλλον. Το θετικό για αυτόν είναι το ότι σήμερα στην Ελλάδα Πρωθυπουργός είναι ο ρεαλιστής πολιτικός Κυριάκος Μητσοτάκης με μεγάλη πιθανότητα ανανέωσης, κατά τις επερχόμενες εκλογές, της θητείας του για μια άλλη τετραετία. Η διαβούλευση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό θα πρέπει να είναι συνεχής. Μακριά από τη γελοιότητα του δόγματος «Η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται». Είτε μας αρέσει είτε όχι, κάθε αρνητική εξέλιξη στην Κύπρο έχει άμεσο αντίκτυπο στον ευρύτερο ελληνισμό και συνεπώς το «συναποφασίζουμε» είναι το αυτονόητο. Μπορεί υπογείως να είχε τη στήριξη του Προέδρου τις Δημοκρατίας. Όμως τυχόν εξάρτηση και ποδηγέτησή του από αυτόν θα ήταν τραγική και για αυτόν αλλά και για την πατρίδα γενικότερα. Θα πρέπει, ναι μεν να τον σέβεται για την εμπιστοσύνη που του έδειξε αλλά να τον θεωρεί ως παράδειγμα προς αποφυγήν παρά ως παράδειγμα προς μίμηση. Θα ήταν πραγματικά άδικο γι' αυτόν να φορτωθεί όλους τους εγκληματικούς χειρισμούς του απερχόμενου Προέδρου. Η διχοτόμηση είναι πλέον εντός των πυλών και το παραμικρό λάθος θα αποβεί καταστροφικό. Κακά τα ψέματα, ο καταποντισμός του εθνικού θέματος δεν άρχισε τώρα αλλά αν ακολουθήσει τις αλλοπρόσαλλες πολιτικές του απερχόμενου Προέδρου τότε η οριστική καταστροφή σίγουρα θα φέρει την προσωπική σφραγίδα του νέου Προέδρου.
