Κατ' αρχάς, σαν εισαγωγή, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι αν κάποιος είναι αντικληρικός δεν είναι απαραίτητα άθεος, ούτε καν εναντίον της θρησκείας. Στην ακραία περίπτωση μπορεί αυτό το άτομο να θεωρεί την ύπαρξη του κλήρου περιττή. Μπορεί κάλλιστα να είναι κάποιος πιστός xριστιανός χωρίς μητροπολίτες, εικόνες, καντήλια, εξαπτέρυγα και προσκυνήματα νεκροκεφαλών και παντουφλών Αγίων. Με άλλα λόγια, ένας χριστιανός δεν χρειάζεται μεσολαβητές, έμψυχους ή άψυχους, ανάμεσα στον εαυτό του και τον Θεό. Πιθανόν να είναι πιο σωστός αυτός που ακολουθεί την Επί του Όρους Ομιλία. Έλεγε ο Χριστός, μεταξύ άλλων σε αυτή την oμιλία: «Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες τη δικαιοσύνη, μακάριοι οι ελεήμονες, μακάριοι οι καθαροί τη καρδία. Μακάριοι οι ειρηνοποιοί». Έννοιες που βρίσκονται στην καρδιά εκατοντάδων εκατομμυρίων ατόμων σ’ όλη τη γη, χριστιανών και μη.
Προχωρώντας στο κύριο θέμα, το 2019 ο έγκριτος δημοσιογράφος Δημήτρης Αλικάκος κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο «Λύτρωση-Περί του Αγίου Φωτός». Μεταξύ άλλων δημοσιεύεται η μαρτυρία ενός σκευοφύλακα του Πανάγιου Τάφου ο οποίος αποκαλύπτει ότι ανάβει ο ίδιος το Άγιο Φως με αναπτήρα. «Ακούστε. Το καντήλι μπαίνει σβηστό από μένα, όλος ο κόσμος το βλέπει μέσα από την τηλεόρασή του. Όμως, όταν ο πατριάρχης εισέρχεται στον Πανάγιο Τάφο, το βρίσκει αναμμένο… Εγώ το ανάβω… Με έναν αναπτήρα, τι άλλο;», είναι τα λόγια του που ανατρέπουν τη θεωρία του θαύματος που λαμβάνει χώρα με απόλυτη μυστικότητα μέσα στον Πανάγιο Τάφο. Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτέλεσαν έναν από τους λόγους που υποβλήθηκαν μηνύσεις εναντίον του Αλικάκου που κατέθεσαν ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης Αρίσταρχος και ο Αρχιεπίσκοπος Ιεραπόλεως Ισίδωρος, για συκοφαντική δυσφήμηση, παράβαση απορρήτου ιδιωτικής συνομιλίας και παράβαση του Νόμου περί Προσωπικών Δεδομένων. Ο Αλικάκος για την υπεράσπισή του παρουσίασε στο δικαστήριο βίντεο που περιείχε τη συνομιλία του με τον σκευοφύλακα. Τις προάλλες, συγκεκριμένα στις 29 Μαρτίου, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε αθώο τον ερευνητή δημοσιογράφο Δημήτρη Αλικάκο. Αληθές έκρινε το επίμαχο βίντεο στο οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Ισίδωρος, επίτροπος του Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων, εμφανίζεται να καλύπτει τον τρόπο αφής του Αγίου Φωτός κατά την τελετή του Μ. Σαββάτου. Το συμπέρασμα του δικαστηρίου είναι ότι δύο καντήλια ανάβουν μέσα στον τάφο από το χέρι του εκάστοτε σκευοφύλακα με σπίρτο ή τσακμάκι και, επομένως, η τελετή αφής του Αγίου Φωτός δεν συνιστά θαύμα.
Η αμφισβήτηση του θαύματος του Αγίου Φωτός δεν είναι κάτι καινούργιο. Ο Αδαμάντιος Κοραής, ο πατέρας του Ελληνικού Διαφωτισμού, στον περίφημο «Διάλογο περί του εν Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός» Άτακτα 1825 Τόμος Γ’ λέει: «Οι χριστιανοί πατέρες δεν αναφέρουν τίποτα μέχρι τον 9ο αιώνα περί του Αγίου Φωτός» και αποκαλεί τους Αγιοταφίτες ιερείς λαοπλάνους οι οποίοι «επινόησαν το θαύμα του Αγίου Φωτός, για να ενισχύσουν τον ηλίθιο ζήλο των προσκυνητών». Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Εφραίμ Β΄ (1766-1771) κατάργησε, ενόσω ζούσε, την τελετή του Αγίου Φωτός αποκαλώντας την «χειροποίητον μηχανουργίαν».
Όπως και στην περίπτωση του της ιεράς μονής Οσίου Αββακούμ, έτσι και εδώ, το κίνητρο για τη θαυματοπλασία είναι οικονομικό. Δυστυχώς αποδεικνύεται ότι το Άγιο Φως είναι ο μεγαλύτερος θρησκευτικός μύθος, μια καλοστημένη απάτη της Εκκλησίας που διαιωνίζεται για οικονομική εκμετάλλευση των αφελών. Δεν πρέπει να ξενίζει ότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ιερουσαλήμ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος γαιοκτήμονας στο Ισραήλ και στα παλαιστινιακά εδάφη μετά το κράτος του Ισραήλ. Κατέχει περίπου το ένα τρίτο της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ και κατέχει το έγγραφο της γης στην οποία είναι χτισμένη η ισραηλινή Κνεσέτ (Βουλή).
Η αποκάλυψη ότι το Άγιο Φως είναι μια σκέτη απάτη βάζει στο μικροσκόπιο την πρακτική να το υποδεχόμαστε με τιμές κράτους. Εν πρώτοις, υπάρχει ένας σοβαρός λόγος που άπτεται της κοινωνικής δικαιοσύνης. Όσοι δεν αυτοοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί ρθόδοξοι (Ε/Κ άθεοι, αγνωστικιστές, μουσουλμάνοι, Μαρωνίτες, Λατίνοι κ.ά,) υφίστανται διακρίσεις αφού καλούνται να πληρώνουν για δοξασίες που δεν ενστερνίζονται. Είναι γι' αυτό τον λόγο που η μεταφορά του λεγόμενου Αγίου Φωτός είναι ένα παράδειγμα διασπάθισης δημοσίου χρήματος.
Ο πιο σοβαρός όμως λόγος είναι η καταπάτηση του Συντάγματός μας. Ως ανεξίθρησκο κράτος που είμαστε σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1960, η κυβέρνηση της ΚΔ οφείλει να είναι θρησκευτικά ουδέτερη. Άρα είναι μια χοντρή συνταγματική παραβίαση να υποδέχεται, και δη με τιμές κράτους, ένα θρησκευτικό σύμβολο, το Άγιο Φως κυρίως όταν έχει αποδειχθεί η απάτη γύρω απ' αυτό. Παρεμπιπτόντως, ένα θρησκευτικά ουδέτερο κράτος δεν επιτρέπει να κάνουν αγιασμό για εγκαίνια έργων στα δημόσια κτήρια. Δεν καθιστά υποχρεωτικό τον εκκλησιασμό των μαθητών, ούτε εντάσσει την προσευχή στη λειτουργία των σχολείων. Απαγορεύει τα θρησκευτικά σύμβολα στα δημόσια νοσοκομεία ή σε άλλα δημόσια κτήρια.
Δυστυχώς, η συμπεριφορά της ΚΔ παραπέμπει σε θεοκρατικό κράτος και όχι σύγχρονο κράτος δικαίου στους κόλπους της ΕΕ. Είναι ανεπίτρεπτο η ΚΔ να μην παραμένει ανεξίθρησκη σε όλες τις εκφάνσεις όπως υπαγορεύει το Σύνταγμα. Είναι ανεπίτρεπτο η ΚΔ να αφήνει τους αφελείς πιστούς στο έλεος των θρασυτάτων θαυματοπλαστών. Είναι ανεπίτρεπτο η ΚΔ να συντηρεί τον σκοταδισμό. Είναι, ακόμα, ανεπίτρεπτο η ΚΔ να υποκύπτει στις παρανοϊκές φωνές των χριστιανοταλιμπάν και να αγνοεί τον σκεπτόμενο λαό, την κυπριακή διανόηση και το Σύνταγμα. Θα ήταν ένα εκσυγχρονιστικό και αντισκοταδιστικό μέτρο, αν αυτή η δαπανηρή πομπώδης υποδοχή του Αγίου Πνεύματος, που θυμίζει φονταμενταλιστικά θεοκρατικά καθεστώτα, όπως το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία, τερματιζόταν αυτό το Πάσχα.
