Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, με το που επαναλειτουργούν τα σχολεία ζούμε το ίδιο μαρτύριο. Η κίνηση στους δρόμους των αστικών κέντρων υπερδιπλασιάζεται, τα αυτοκίνητα τις πρωινές και μεσημβρινές ώρες ακινητοποιούνται σε ουρές χιλιομέτρων και για να μετακινηθεί κάποιος ακόμα και σε μικρές αποστάσεις χρειάζεται ίσως και ώρες. Αναπόφευκτα αυτό προκαλεί καθυστερήσεις και σπατάλη πολύτιμου χρόνου, εκνευρισμό και ταλαιπωρία, και φυσικά μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση.
Το πρόβλημα αυτό το αντιμετωπίζουμε χρόνια, και όμως κανένας και καμία κυβέρνηση δεν βρέθηκε να δώσει αποτελεσματικές λύσεις. Δεν λέμε ότι δεν γίνονται κάποιες προσπάθειες και δεν λαμβάνονται κάποια μέτρα – ημίμετρα θα λέγαμε – όμως τίποτα επί της ουσίας δεν αλλάζει. Άστε που κάποια από τα μέτρα που επιστρατεύονται, όπως για παράδειγμα οι λεωφορειολωρίδες και οι μονοδρομήσεις δρόμων, φέρνουν συνήθως το αντίθετο αποτέλεσμα, αφού στους διαθέσιμους δρόμους διοχετεύεται ακόμη περισσότερη κίνηση.
Προ ημερών ακούσαμε από τον υπουργό Μεταφορών να λέει ότι μία λύση που θα μπορούσε να βοηθήσει στην άμβλυνση του προβλήματος είναι η εισαγωγή του κλιμακωτού ωραρίου και στα σχολεία, μία λύση ωστόσο η οποία συζητήθηκε και παλαιότερα και η οποία δεν κατέστει εφικτό να εφαρμοστεί και λόγω αντιδράσεων από επηρεαζόμενους αλλά και λόγω πρακτικών δυσκολιών. Ακόμα όμως και αν γινόταν κάποια στιγμή εφικτή η εφαρμογή του κλιμακωτού ωραρίου στα σχολεία, και αυτό δεν θα ήταν τίποτε άλλο παρά ένα ημίμετρο περιορισμένης αποτελεσματικότητας.
Αντίθετα, θεωρούμε ότι πολύ πιο αποτελεσματικό μέτρο θα ήταν η δωρεάν μεταφορά στα σχολεία όλων των μαθητών που σήμερα μεταφέρονται με ιδιωτικά οχήματα, με σχολικά λεωφορεία, κάτι που προϋποθέτει όμως την ύπαρξη ενός καλά σχεδιασμένου δικτύου μεταφοράς προς και από τα σχολεία, με επαρκή αριθμό σύγχρονων και ασφαλών λεωφορείων.
Μπορεί όμως η λειτουργία των σχολείων να είναι παράγοντας που επιτείνει το κυκλοφοριακό πρόβλημα, όμως το κυκλοφοριακό, δεν αρχίζει και τελειώνει στα σχολεία. Είναι ευρύτερο πρόβλημα που οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα:
Στην κακή ρυμοτομία των πόλεών μας
Στους μικρούς και ακατάλληλους δρόμους εντός αστικών κέντρων
Στον υπερβολικό αριθμό οχημάτων στην Κύπρο
Στην απουσία επαρκούς και εξυπηρετικού δικτύου αστικών συγκοινωνιών
Στην απουσία τραμ ή τραμβάι στις μεγάλες πόλεις
Στη λανθασμένη τοποθέτηση μεγάλων κυβερνητικών και άλλων υπηρεσιών, αλλά και μεγάλων σχολικών μονάδων εντός των αστικών ιστών
Στην απουσία ποδηλατόδρομων και ασφαλών και σκιασμένων πεζοδρομίων
Για τη ριζική αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος χρειάζονται λοιπόν στοχευμένες στην επίλυση των πιο πάνω παραγόντων μακρόπνοες λύσεις και οπωσδήποτε νέα έργα ουσίας και από το κράτος και από τις δημοτικές αρχές και όχι λόγια και υποσχέσεις.
