Μέσα στα πλαίσια του Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος εγκρίθηκαν πέραν των 3.000 αιτήσεων πολιτογράφησης. Μεταξύ των κριτηρίων για την κατ’ εξαίρεση πολιτογράφηση ήταν για κάθε αιτητή η μίνιμουμ επένδυση 2,5 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι κατά την περίοδο εφαρμογής του προγράμματος εισέρρευσαν στην Κύπρο 7,5 δσ. ευρώ. Νοουμένου ότι το κούρεμα του 2013 ήταν 5,5 δισ., αντιλαμβάνεστε το μέγεθος του σκανδάλου. Σε αυτό το τεράστιο φαγοπότι έφαγαν με χρυσά κουτάλια λίγες εκατοντάδες μεγαλοδικηγόροι, ελεγκτικά και λογιστικά γραφεία, εργολάβοι και ντιβέλοπερ και βέβαια κάποιοι πολιτικοί. Ξεγελάσαμε τους Ευρωπαίους και μας έκαναν μέλος της ΕΕ και εμείς ξεπουλήσαμε την ευρωπαϊκή ιθαγένεια για γρήγορο και εύκολο κέρδος. Συνέπεια τούτου ήταν ο διεθνής διασυρμός και εξευτελισμός της Κύπρου και να καταστεί το όνομά της συνώνυμο της διαφθοράς. Αυτό δεν φαίνεται να ενόχλησε τους κυβερνώντες και μόνο πριν λίγες μέρες, παρ' όλο που το σκάνδαλο των χρυσών διαβατηρίων έλαβε χώρα μερικά χρόνια πριν, καταχωρίστηκε κατηγορητήριο εναντίον πρώην υπουργού στον οποίον καταλογίζεται ότι επενέβη σε διαδικασία έγκρισης πολιτογραφήσεων. Και το εύλογο ερώτημα είναι, γιατί τώρα;
Η κοινή γνώμη είναι εξοργισμένη όχι μόνον για τις απάτες που έγιναν για να πουληθούν τα χ.δ. αλλά και την ανεκτικότητα των κυβερνήσεων του τέως και του νυν Προέδρου και όλων των θεσμών του κράτους όπως Γενικής Εισαγγελίας και Αστυνομίας που με τη στάση τους άναψαν το πράσινο φως ή έκλεισαν τα μάτια σε ψεύδη και παρανομίες. Η είδηση ότι πρώην υπουργός θα καθήσει στο σκαμνί για το σκάνδαλο μεγατόνων δημιούργησε την ελπίδα ότι επιτέλους θα καθαρίσει ο στάβλος του Αυγεία και θα αποκαλυφθούν όλοι οι πραγματικοί ένοχοι. Και ο κόσμος ξέρει ποιοι είναι αυτοί. Ωστόσο η παράδοση αυτού του τόπου στο θέμα των συγκαλύψεων είναι πολύ καλά γνωστή και γνωρίζοντας τις αλληλεξαρτήσεις προσώπων και θεσμών δεν είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ανεξάρτητα του ποιο πρόσωπο ή θεσμός θα διερευνήσει το θέμα των σκανδάλων, γνωρίζουμε ότι πάντοτε τον τελευταίο λόγο έχει η Γενική Εισαγγελία που, σύμφωνα με δημοσκόπηση της κοινής γνώμης, αυτός ο θεσμός βρίσκεται πολύ χαμηλά στην εκτίμηση του λαού. Τα δεδομένα δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά αλλά δυσοίωνα αναφορικά με την πλήρη διαλεύκανση της σάπιας αυτής υπόθεσης.
Ο υπό κατηγορία υπουργός συμμετείχε ως μέλος του Υπ. Συμβουλίου της κυβέρνησης Αναστασιάδη και με την ψήφο του έδωσε τη συγκατάθεσή του για την πώληση διαβατηρίου σε πελάτη του δικηγορικού του γραφείου. Με άλλα λόγια, ως μέλος της κυβέρνησης, συμμετείχε και συνέβαλε στη λήψη απόφασης για θέμα για το οποίο είχε ίδιον όφελος. Μα ακριβώς αυτό αποτελεί την επιτομή της διαπλοκής και της διαφθοράς. Οι ίδιοι ακριβώς λόγοι για τους οποίους κατηγορείται ο υπουργός δεν ισχύουν κατά μείζονα λόγο και για τον τέως Πρόεδρο που προήδρευε του Υ.Σ. όταν λαμβάνονταν οι αποφάσεις για τις πολιτογραφήσεις πελατών δικηγορικού γραφείου στο οποίο είχε συμφέροντα; Πέραν τούτου, αφού σύμφωνα με το πόρισμα της Επιτροπής Νικολάτου πλείστες περιπτώσεις πολιτογραφήσεων έπασχαν αφού δεν πληρούσαν τα κριτήρια, δεν πρέπει να αναζητηθούν οι υπεύθυνοι και να ελεχθούν για τις λανθασμένες ή ψευδείς πληροφορίες που έδωσαν για τους αιτητές; Στις έρευνες θα περιλαμβάνεται και η εμπλοκή της Εκκλησίας ή αυτή βρίσκεται στο απυρόβλητο;
Ο υπουργός, στην προσπάθειά του να υπερασπίσει τον εαυτό του, καταγγέλλει ότι την πραγματική ευθύνη για τα χρυσά διαβατήρια έχουν άλλοι και ότι «επιστρατεύτηκαν ψευδείς ισχυρισμοί και κακόβουλες κατηγορίες» και ότι ο ίδιος είναι το εξιλαστήριο θύμα για λάθη άλλων. Έχει ευθύνη απέναντι στη Δικαιοσύνη να κατονομάσει αυτούς τους «άλλους» και να δώσει τα στοιχεία εκεί που πρέπει για να ξετυλιχτεί το κουβάρι και να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια.
Η μεγαλύτερη ζημιά που έχει προκαλέσει το σκάνδαλο των χ.δ. είναι ότι στα μάτια του απλού πολίτη έχουν καταρρακωθεί όλοι οι θεσμοί της Πολιτείας και δεν τους έχει πια καμιά εμπιστοσύνη. Δεν υπάρχει κράτος δικαίου και ο νόμος δεν μπορεί να αγγίξει κάποιους που ελέγχουν θέσεις εξουσίας.
