Δήθεν χρονιά

 

Τελείωσα και εγώ το βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη «Έγκλημα στο Κραν Μοντανά» μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, αλλά δεν ήθελα να γράψω κάτι. Χρειαζόμουν χρόνο να επεξεργαστώ όσα διάβασα και να ελέγξω τα αρνητικά συναισθήματα που με είχαν κατακλύσει. Όντως έγκλημα, και καλά, ο Πρόεδρός μας είναι αυτός που είναι, μια πατρόνα της πολιτικής, όπως ο ίδιος κάποτε είπε, χαριτολογώντας για τον εαυτό του, και δεν πέρασε μέρα που να μην μας το επιβεβαιώσει! Θεωρώ όμως ότι μαζί με την πατρόνα χορεύουν πρόστυχα ταγκό μαζί της πολλοί. Πρώτος και καλύτερος ο υπουργός Εξωτερικών, ως ο εκτελεστής όλων των καπρίτσιων της πατρόνας. Υπάρχει όμως και μεγάλη μερίδα της τέταρτης εξουσίας που χόρευε και χορεύει ακόμα και σήμερα πρόστυχα με την πατρόνα και όλη τη συμμορία. Η τέταρτη εξουσία, δηλαδή τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είναι η πιο καταστροφική από τις τέσσερις εξουσίες. Γιατί μπαίνει στα σπίτια του κόσμου και διαμορφώνει, πλάθει αντιλήψεις. Αυτή η εξουσία που το εκάστοτε γκουβέρνο ταΐζει, πολύ λίγες φορές και μόνο μερικά μέσα ενημέρωσης θέλησαν με δικό τους ρίσκο να δώσουν αντικειμενική ενημέρωση.

Σας υπενθυμίζω έτσι απλά, γιατί ξεχνάμε γρήγορα ότι τα ΜΜΕ που έχουμε είναι αυτά που μας έλεγαν ότι δεν θα καταρρεύσει η Λαϊκή, είναι αυτά που μας έλεγαν ότι δεν έχει χειρότερο πλαίσιο από το σχέδιο ΑΝΑΝ, ενώ κανένας τους δεν το διάβασε, είναι τα ίδια μέσα που στο Κραν Μοντανά σκούπιζαν τα σάλια του Κοτζιά και της πατρόνας, σκύβοντας χωρίς να ενδιαφέρονται για τη χώρα, τους πολίτες και τα ιδανικά μας. Σε τι διαφέρει δηλαδή η τέταρτη εξουσία από τα κόμματα και τη διεφθαρμένη κυβέρνηση; Τα μέσα εξυπηρετούν συμφέροντα εκάστοτε κυβέρνησης για την επιβίωσή τους, δεν εξυπηρετούν τον πολίτη, ούτε του προσφέρουν αντικειμενική πληροφόρηση. Όποιο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης το τολμήσει, την επομένη μέρα, οι 5 εταιρείες επιχειρηματιών που έβαζαν διαφημίσεις τις διακόπτουν, δίνοντάς τους ξεκάθαρο μήνυμα ότι αν δεν σκύψεις δεν έχεις φαγητό στο τραπέζι σου πλέον. Ακόμα χειρότερα, αν είσαι δημοσιογράφος και γράψεις 5 αλήθειες, τότε θα σε εξαντλήσουν ψυχολογικά μέχρι να μην μπορείς να ξαναγράψεις ούτε γραμμή. Στη χειρότερη βέβαια περίπτωση, μπορεί να σε απολύσουν και στην καλύτερη, καθημερινά θα σε βομβαρδίζουν από το γραφείο της πατρόνας, γιατί έγραψες αυτό και το άλλο και θα σε προσβάλλει ο κάθε άσχετος που έχει προσληφθεί στο Προεδρικό για να κάνει αυτή τη δουλειά.

Ευτυχώς που δεν είμαι δημοσιογράφος, ευτυχώς που το φαγητό στο τραπέζι μου δεν εξαρτάται από κανένα Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης. Δυστυχώς, βέβαια, που είμαι πολίτης αυτής της χώρας, ενώ λατρεύω τον τόπο μου και θεωρώ ότι είναι ένας παράδεισος, οι πολιτικοί του '60 μαζί με όσους μαθήτευσαν και μαθητεύουν κοντά τους, την κατέστρεψαν. Την έκαναν όπως τα μούτρα τους. Οι πλείστοι πολίτες αισθανόμαστε χωρίς διέξοδο. Μια απελπισία και ανημποριά διακατέχει μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας, γιατί αισθάνονται ότι ό,τι και να κάνουν τίποτα δεν θα αλλάξει. Παγιδευμένοι, αδικημένοι και ανήμποροι.

Δήθεν ευημερία, δήθεν ανάπτυξη, δήθεν μισή πατρίδα, δήθεν πατριώτες, δήθεν κυρώσεις, δήθεν ιδανικά, δήθεν οικονομία, δήθεν αέριο, δήθεν Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα, δήθεν καλύτερες μέρες.

Αυτή θα είναι ακόμα μια δήθεν χρονιά, δυστυχώς. Κρατηθείτε υγιείς γιατί σε όλα τα υπόλοιπα είμαστε χαμένοι από χέρι!