Δύο ώρες ταλαιπωρίας για 30 δευτερόλεπτα θεραπείας - Το παράπονο βρίσκεται ήδη στα χέρια του Υπ. Υγείας Μιχάλη Χατζηπαντελα

 

Εδώ και χρόνια είναι γνωστή η ταλαιπωρία που βιώνουν καθημερινά οι καρκινοπαθείς στην Πάφο, οι οποίοι καθημερινά ξυπνούν από τα χαράματα για να βρεθούν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για θεραπεία. Οι ασθενείς αυτοί φωνάζουν για το ότι δεν υπάρχει ογκολογικό τμήμα στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και εδώ και χρόνια ακούν λόγια και υποσχέσεις που δεν υλοποιούνται. Το πρόβλημα, όμως, με το νοσοκομείο της Πάφου και τις υπηρεσίες που παρέχει δεν αφορά μόνο τους ογκολογικούς ασθενείς, αλλά και άλλους συνανθρώπους μας, με τη διαφορά ότι επειδή είναι λίγοι δεν υπάρχει κανείς πρόθυμος να τους ακούσει. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της 21χρονής Κυριακής Πέτρου, η οποία μίλησε στον «Π» για το πρόβλημα υγείας που την ταλαιπωρεί και την καθημερινή αδιαφορία που βιώνει από πλευράς των αρμόδιων φορέων.

Εκτός λειτουργίας

Η Κυριακή διαγνώστηκε το 2016, σε ηλικία 16 ετών, με σπογγοειδή μυκητίαση (mycosis fungoides, MF). Πρόκειται για μία σπάνια πάθηση με συχνότητα 1:1.000.000 του γενικού πληθυσμού. Η MF εισβάλλει, συνήθως, με επίπεδες ερυθηματoλεπιδώδεις κηλίδες ή πλάκες, που τυπικά εντοπίζονται στις ηλιοπροστατευμένες περιοχές του σώματος, με αποτέλεσμα πολλές φορές να είναι δύσκολη έως αδύνατη η κλινική διαφορική διάγνωση από το έκζεμα, τη μυκητίαση, την ψωρίαση κατά πλάκας και άλλες δερματικές παθήσεις.

Η νόσος εξελίσσεται αργά στα στάδια των πλακών, οζιδίων, όγκων ή σε γενικευμένη ερυθροδερμία. Σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η σπογγοειδής μυκητίαση είναι ο πιο συχνός τύπος δερματικού Τ-λεμφώματος (CTCL), μία σπάνια μορφή non-Hodgkin λεμφώματος, κατά την οποία τα κακοήθη κύτταρα T στο σώμα παρουσιάζουν αρχικά μετάσταση στο δέρμα, προκαλώντας την εμφάνιση διάφορων βλαβών. Πρόκειται για αυτοάνοσο το οποίο σε περίπτωση που δεν ελεγχθεί μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο στο δέρμα ή στο αίμα. Για την εν λόγω πάθηση, όπως και η ψωρίαση, συνιστάται η χρήση της θεραπείας PUVA ή αλλιώς φωτοχημιοθεραπείας. Και εδώ είναι που ξεκινούν τα προβλήματα για την Κυριακή, αλλά και για άλλους συμπολίτες μας, καθώς το μηχάνημα φωτοθεραπείας που υπάρχει στο ΓΝ Πάφου είναι εκτός λειτουργίας. Όπως εξηγεί η Κυριακή, η ίδια ανακάλυψε τυχαία ότι υπάρχει το εν λόγω μηχάνημα στην Πάφο, το οποίο αγοράστηκε το 2014 και έκτοτε δούλεψε ελάχιστες φορές. Το εν λόγω μηχάνημα σήμερα βρίσκεται παρατημένο σε μία από τις αποθήκες του νοσηλευτηρίου, με την Κυριακή να τονίζει ότι ακόμη και γιατροί του νοσηλευτηρίου δεν ήξεραν ότι υπάρχει. Αφού το ανακάλυψαν, στην αρχή τους είπαν ότι χρειάζεται service και δεν έβρισκαν μηχανικό. Μετά από μήνες, όταν βρέθηκε μηχανικός, η Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία εξέφρασε την άποψη ότι το μηχάνημα μπορεί να επιδιορθωθεί φτάνει να γίνουν οι κατάλληλές ενέργειες για επιδιόρθωσή του.

Καμία ανταπόκριση

Τα παραπάνω, σύμφωνα με την Κυριακή, και τα όσα η ίδια έχουν καταγράφει και σε επιστολές της προς τον πρώην υπουργό Υγείας, Κωνσταντίνο Ιωάννου, προς τον ΟΚΥπΥ, ακόμη και προς το ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, συνέβησαν του 2016 με αρχές του 2017. Έκτοτε, η 21χρονη σήμερα Κυριακή αναγκάζεται δύο φορές την εβδομάδα να παρουσιάζεται στο Δερματολογικό Τμήμα του ΓΝ Λευκωσίας. Στην αρχή έπρεπε να χάνει δύο ημέρες από το σχολείο ή όπως εξηγεί η ίδια, υπήρχαν μέρες που έφευγε από το σχολείο στις 11 και έτρεχαν μαζί με την μητέρα της να έρθουν Λευκωσία. «Πολλές φορές δεν προλαμβάναμε να φτάσουμε πριν την 1 που κλείνει το τμήμα και οι νοσοκόμες με περίμεναν να φτάσω», επισημαίνει η ίδια, τονίζοντας ότι η όλη διάρκεια της θεραπείας κάθε φορά είναι ακριβώς 30 δευτερόλεπτα. Με τα χρόνια να περνούν, αυτό της δημιουργεί πρόβλημα στη δουλειά, με την ίδια να εξηγεί ότι πολλές φορές οι εργοδότες της δείχνουν κατανόηση στην αρχή, αλλά μετά τη διώχνουν, καθώς δεν μπορούν να έχουν μία υπάλληλο που να εργάζεται μόνο τρεις φορές την εβδομάδα. Η 21χρονη, μάλιστα, ανέφερε ότι πριν βρει τη δουλειά στην οποία εργάζεται τώρα, ήταν για περίπου 6-7 μήνες άνεργη και αυτό γιατί κανένας εργοδότης δεν τη δεχόταν υπό αυτές τις συνθήκες. Η ανεργία, σε συνδυασμό με το ότι για ιατρικούς λόγους το καλοκαίρι δεν μπορεί να υποβάλλεται σε φωτοθεραπεία, είχε ως αποτέλεσμα να μεγεθυνθεί το πρόβλημα, με την Κυριακή να εξηγεί ότι, πλέον, τα σημάδια που έχει στο σώμα της είναι ακόμη πιο εμφανή από πριν, και τον γιατρό της να την παροτρύνει να κάνει θεραπεία μέχρι και τρεις φορές την εβδομάδα. Η ίδια σημείωσε ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει λόγω του ότι θα χάσει ξανά τη δουλεία της, γιατί είναι και το οικονομικό ζήτημα, ενώ είναι και θέμα ψυχολογίας, λόγω της ταλαιπωρίας στην οποία υποβάλλεται κάθε φορά. Για να μπορέσει να συνδυάσει θεραπεία και δουλειά, η ίδια, τις ημέρες που πρέπει να πάει Λευκωσία ξυπνά στις 4 το πρωί. Δύο ώρες μετά φτάνει στο ΓΝ Λευκωσίας όπου χρειάζεται να παραμείνει για πέντε λεπτά, και μετά ξεκινά αμέσως το ταξίδι της επιστροφής για να προλάβει να βρίσκεται στη δουλεία της στις 8 το πρωί. Πρόκειται για μία κατάσταση που την επηρεάζει τόσο ψυχικά όσο και οικονομικά, με την ίδια να εξηγεί ότι εάν το μηχάνημα που υπάρχει στο ΓΝ Πάφου λειτουργούσε τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά για την ίδια. Θα μπορούσε να κάνει τη θεραπεία της τρεις φορές την εβδομάδα, όπως συνιστά στην παρούσα φάση ο γιατρός της. Όπως εξήγησε η ίδια, η θεραπεία τη βοηθά στο να μην προχωρήσει η ασθένεια και να εξελιχθεί σε καρκίνο. Η ίδια επεσήμανε, παράλληλα, ότι όταν η θεραπεία γίνεται σωστά τότε να σημάδια μειώνονται και δεν χρειάζεται να επισκέπτεται τόσο συχνά το νοσοκομείο.

 

Δεύτερης κατηγορίας ασθενείς;

Εκτός από το ψυχολογικό είναι και το οικονομικό κόστος της θεραπείας. Όπως ανέφερε η Κυριακή, χρειάζεται 240 ευρώ τον μήνα για βενζίνες, στα οποία προστίθενται άλλα 300 ευρώ για φάρμακα, κρέμες και ειδικά σαμπουάν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χρειάζεται περίπου 600 ευρώ τον μήνα για σκοπούς θεραπείας, την ώρα που ο μισθός της ίδιας μόλις που ξεπερνά τα 800 ευρώ. Η ίδια επεσήμανε, παράλληλα, ότι προέρχεται από μονογονεϊκή οικογένεια και η μητέρα της τη στηρίζει οικονομικά όσο μπορεί, μιας και είναι αυτή που συντηρεί το σπίτι. Ακόμη και να μπορούσε με τη δουλειά, είναι αδύνατο οικονομικά να πηγαινοέρχεται τρεις φορές την εβδομάδα Πάφο-Λευκωσία. Η ίδια εξήγησε, παράλληλα, ότι η όλη κατάσταση την έχει κουράσει ψυχολογικά και ότι δεν είναι καθόλου εύκολο για μία κοπέλα 21 ετών να τα περνά όλα αυτά, ενώ θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα τα πράγματα, τόσο για την ίδια όσο και για άλλους ασθενείς που ταλαιπωρούνται καθημερινά. Δεν είναι πολλοί, αλλά το γεγονός ότι αποτελούν μειονότητα δεν σημαίνει ότι είναι ασθενείς δεύτερης κατηγορίας. Ο «Π» αναζήτησε και άλλους ασθενείς με παρόμοιες παθήσεις που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα, καταλήγοντας έτσι στην 35χρονη Γεωργία από τη Λεμεσό, η οποία λόγω ψωρίασης χρειάζεται μία φορά τον μήνα να επισκέπτεται το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για θεραπεία, με την ίδια να σημειώνει ότι δεν μπορεί καν να φανταστεί την ταλαιπωρία που βιώνει η Κυριακή. Σε μία προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος που αντιμετωπίζουν η Κυριακή, αλλά και άλλοι ασθενείς, ο «Π» επικοινώνησε με τον νυν υπουργό Υγείας, Μιχάλη Χατζηπαντέλα, ο οποίος ζήτησε όπως του διαβιβαστεί η επιστολή για να εξεταστεί το ζήτημα. Η επιστολή βρίσκεται στα χέρια του υπουργού από το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης και το θέμα αναμένεται να αξιολογηθεί από τους λειτουργούς του Υπουργείου Υγείας το επόμενο χρονικό διάστημα.