Μαθητές ενός κατώτερου Θεού τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

 

Οι πολιτικές που διαχρονικά εφαρμόζει το Υπουργείο Παιδείας στο θέμα των παιδιών με μαθησιακά προβλήματα και δυσκολίες όπως είναι η δυσλεξία και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, απέτυχαν παταγωδώς. Διαφορετικά, δεν θα είχαμε τόσα παράπονα και εκθέσεις για παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών των παιδιών από την επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού και την επίτροπο Διοικήσεως και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και βεβαίως, δεν θα αναγκάζονταν γονείς να βγουν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν και να προσφύγουν μαζικά στη δικαιοσύνη σε μια απέλπιδα προσπάθεια να υποχρεώσουν το κράτος να πράξει το αυτονόητο: να σεβαστεί τα δικαιώματα αυτών των παιδιών και να τα αντιμετωπίζει ισότιμα.

Μερικές φορές οι λέξεις στη σελίδα τούς φαίνονται να ξεφεύγουν από τις γραμμές, να ενώνονται ή να αποτελούνται από άλλα γράμματα και να δυσκολεύονται στην ανάγνωση. Στα μαθηματικά αντιστρέφουν αριθμούς ή δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τα σωστά βήματα για να λύσουν ένα πρόβλημα. Δεν σημαίνει, όμως, ότι αυτά τα παιδιά έχουν μειωμένη αντίληψη ή χαμηλό δείκτη νοημοσύνης. Μεγαλώνοντας μαθαίνουν τρόπους να αντισταθμίζουν αυτές τις δυσκολίες και να μεγαλουργούν όπως ο Αϊνστάιν, ο Τσόρτσιλ, ο Ναπολέων, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Τόμας Έντισον… Η ιστορία βρίθει από προσωπικότητες που αντιμετώπιζαν δυσλεξία ή άλλα μαθησιακά προβλήματα αλλά διέπρεψαν στους τομείς τους και πρόσφεραν στην ανθρωπότητα.

Δυστυχώς, έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που συχνά δεν μπορεί να αναγνωρίσει αυτά τα παιδιά με μαθησιακές, συναισθηματικές ή άλλες δυσκολίες ή η διάγνωση γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση, χρόνια μετά. Αποτέλεσμα, αυτά τα παιδιά να βιώνουν την περιθωριοποίηση και την απόρριψη, τη λεκτική και ενίοτε σωματική βία.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας 13.345 μαθητές της δημοτικής και της μέσης εκπαίδευσης είναι ενταγμένοι στην ειδική εκπαίδευση.

Διαβεβαιώσεις στήριξης

Γονείς αυτών των παιδιών βρήκαν ανταπόκριση από τη Βουλή και είχαν προχθές την ευκαιρία οργανωμένα να θέσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν επί τάπητος ενώπιον της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λαμβάνοντας διαβεβαιώσεις από όλα τα κόμματα για τη δρομολόγηση άμεσων λύσεων προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα μεγάλα και πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Το σχετικό υπόμνημα που κατέθεσε στη Βουλή η πρόεδρος του Συνδέσμου Στήριξης Ατόμων με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής με ή χωρίς Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) κ. Μαρίνα Γεωργίου είναι αρκούντως ενδεικτικό. Μεταξύ άλλων, επισημαίνονται τα εξής:

1. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται υπέρμετρος αποκλεισμός των παιδιών με ΔΕΠΥ από το γενικό εκπαιδευτικό σύστημα και ολοένα αυξανόμενη ένταξή τους στις ειδικές μονάδες και τα ειδικά σχολεία με αποτέλεσμα τη μη χορήγηση απολυτηρίου. Πρόσφατα γίναμε δέκτες παραπόνων από γονείς για περιπτώσεις παιδιών με ΔΕΠΥ για τα οποία εφαρμόζεται μειωμένο ωράριο φοίτησης στο σχολείο και συγκεκριμένα μόνο 2-3 ώρες την ημέρα και κατ' οίκον εκπαίδευση περίπου 8 ώρες τη βδομάδα.

2. Στη δημοτική εκπαίδευση είναι πολύ περιορισμένος ο χρόνος που παραχωρείται συνήθως για τη στήριξη μαθητών με ΔΕΠΥ που φοιτούν σε τάξεις συνηθισμένου σχολείου και έχουν εγκριθεί ότι χρήζουν ειδικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, αναλογούν περίπου 1,8 σαραντάλεπτες περίοδοι ανά μαθητή, δηλαδή, λιγότερες από δύο διδακτικές περιόδους την εβδομάδα για στήριξη από ειδικό εκπαιδευτικό και περίπου 1,2 σαραντάλεπτες περίοδοι ανά μαθητή για λογοθεραπεία. Σημειώνεται, ότι οι εγκρίσεις μαθητών για να τύχουν ειδικής εκπαίδευσης συνεχίζονται καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Έτσι, ο λιγοστός αυτός χρόνος μειώνεται περαιτέρω αφού μοιράζεται εκ νέου ο ήδη περιορισμένος χρόνος του ειδικού εκπαιδευτικού στους μαθητές. Επίσης, για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος ομαδοποιούνται οι μαθητές για εξοικονόμηση χρόνου και πόρων.

3. Στη μέση εκπαίδευση δεν υπάρχουν καθηγητές ειδικής εκπαίδευσης. Αντίθετα, υπάρχουν τάξεις στήριξης με πολλούς μαθητές που αντιμετωπίζουν διαφορετικές μαθησιακές δυσκολίες και ως εκ τούτου, δεν δίδεται η ιδιαίτερη βαρύτητα στις εξατομικευμένες ανάγκες τους. Επιπρόσθετα, όσοι καθηγητές έχουν την καλή πρόθεση να βοηθήσουν αυτά τα παιδιά δεν μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά καθώς δεν έχουν την απαιτούμενη επιμόρφωση.

4. Μαθητές με ΔΕΠΥ που φοιτούν σε δημόσια νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία χρειάζονται συνοδό για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους και για θέματα ασφάλειας. Παρ' όλα αυτά, σε αρκετές περιπτώσεις δεν εγκρίνεται η παροχή των υπηρεσιών τους ή εγκρίνεται μία συνοδός για δύο ή περισσότερα παιδιά που φοιτούν στο ίδιο σχολείο αλλά σε διαφορετικές τάξεις ή ακόμη και σε διαφορετικά σχολεία όπως για παράδειγμα σε προδημοτική και σε δημοτικό, με όλα τα προβλήματα που αυτό συνεπάγεται.

5. Μαθητές που λαμβάνουν ειδική αγωγή και εκπαίδευση λόγω του μαθησιακού προφίλ τους έχουν εκ των πραγμάτων περισσότερες πιθανότητες να καταγράψουν κακές επιδόσεις ή και να αποτύχουν εντελώς όταν αξιολογούνται με εξεταστικά δοκίμια στα οποία δεν έχουν γίνει οι απαιτούμενες προσαρμογές που θα τους επιτρέψουν, αφενός, να έχουν πρόσβαση στο εξεταστικό δοκίμιο και αφετέρου, να δείξουν αυτό που έμαθαν. Το γεγονός αυτό, οδηγεί παιδιά με ΔΕΠΥ να χάσουν την ευκαιρία να ενταχθούν σε πανεπιστήμια και στις τεχνικές σχολές αφού το κριτήριο για εισαγωγή είναι μόνο οι βαθμοί και όχι οι κλίσεις που μπορεί να έχουν. Ως εκ τούτου, μαθητές με ΔΕΠΥ έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση και τους προξενεί αισθήματα κατωτερότητας καθώς δεν έχουν αντιληφθεί το γεγονός ότι μπορούν να μάθουν αλλά με διαφορετικό τρόπο και πιστεύουν ότι είναι κακοί μαθητές.