Αδάμος Ασπρής [υποψήφιος βουλευτής ΔΗΠΑ - Συνεργασία]: «Απόλυτα συνδεδεμένα διαφθορά και Κυπριακό»

 


kateliadi@politis-news.com [

Πέρασε από τη δημοσιογραφία, διετέλεσε διευθυντής Επικοινωνίας της Hermes Airports και εκπρόσωπος Τύπου των αεροδρομίων της Κύπρου, σήμερα είναι εκτελεστικός διευθυντής της Europa Donna Κύπρου και αποφάσισε να διεκδικήσει έδρα στη Βουλή. Ο Αδάμος Ασπρής είναι αριστίνδην υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Παράταξης (ΔΗΠΑ) - Συνεργασίας Δημοκρατικών Δυνάμεων. Γιατί θέλει να εκλεγεί βουλευτής, ειδικά αυτήν την περίοδο που ο κόσμος έχει απαξιώσει εντελώς τους πολιτικούς; Επειδή θεωρεί ότι υπάρχει ακόμη χρόνος. «Υπάρχει χρόνος για να διορθώσουμε την κατάσταση και να φέρουμε επιτέλους καλύτερες μέρες για την Κύπρο μας και τους ανθρώπους της. Πιστεύω επίσης ότι η νέα γενιά έχει πλέον την ευθύνη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, προκειμένου να την οδηγήσει σε ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον. Το λέω με κάθε σεβασμό, δεν είναι ηλικιακό το ζήτημα. Είναι ζήτημα νοοτροπίας διαφορετικών εποχών, αντιλήψεων και προτεραιοτήτων», εξηγεί, προσθέτοντας ότι το κράτος μας είμαστε εμείς. «Εάν θέλουμε να υπάρξει πραγματική ελπίδα αλλαγής σε αυτόν τον τόπο και απεγκλωβισμός του από τη σήψη και τη διαφθορά, είναι απαραίτητο, πέρα από την εγκαθίδρυση αποτελεσματικών μηχανισμών ελέγχου και διαφάνειας, να υπάρξει και μια ριζική αναμόρφωση της κοινωνίας μας. Και αυτό το πράγμα δεν μπορεί να επέλθει μέσα από μια πρόσκαιρη προσπάθεια «βελτίωσης» των θεσμών, η οποία θα θυμίζει τη χορήγηση παυσίπονων για την αντιμετώπιση μιας ανίατης ασθένειας. Για μένα το κλειδί της επιβίωσής μας βρίσκεται στην παιδεία μας», συμπληρώνει ο κ. Ασπρής.

Γίνονται τόσα πολλά στη χώρα μας... οικονομικές κρίσεις, σκάνδαλα, έρευνες που πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων, ατιμωρησία, νόμοι ευνουχισμένοι και γεμάτοι παραθυράκια που δεν εφαρμόζονται. Γιατί να ψηφίσει κανείς; Αφού τίποτα δεν θα γίνει, τίποτα δεν θα αλλάξει.
Σε μια χώρα όπου οι πολιτικοί έχουν προδώσει αμέτρητες φορές και χωρίς αιδώ τους πολίτες της είναι αναμενόμενο να σκέφτεται κανείς με τον τρόπο που μόλις έχετε περιγράψει. Αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος που αρκετοί συμπολίτες μας επιλέγουν να απέχουν στις εκλογές, για να «τιμωρήσουν» το σύστημα, τα κόμματα και τους υποψηφίους.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Ας προσπαθήσουμε να το εξετάσουμε σε περισσότερο βάθος. Για να μπορεί να προσμετρήσει σε ένα εκλογικό αποτέλεσμα η αποχή θα πρέπει ο εκλογικός νόμος να δίνει αξία στην αποχή, να την αναγνωρίζει δηλαδή ως μια επιλογή μέσω της οποίας μπορεί να εξακριβωθεί η θέληση του εκλογέα. Ο εκλογικός νόμος της Κύπρου όμως δεν παρέχει μια τέτοια δυνατότητα. Δυστυχώς, ακριβώς το ίδιο πράγμα ισχύει και για το λευκό. Στην ουσία, αποχή και λευκό θεωρούνται ένα και το αυτό. Για παράδειγμα, ακόμη και εάν το 90% του εκλογικού σώματος της Κύπρου αποφασίσει ως στάση αποδοκιμασίας να μην προσέλθει στις κάλπες ή να προσέλθει αλλά να ρίξει λευκό, τότε το αποτέλεσμα θα καθοριστεί αποκλειστικά και μόνο από το υπόλοιπο 10% του πληθυσμού που θα πάει να ψηφίσει. Εάν μάλιστα αυτοί που θα πάνε τελικά στις κάλπες θα είναι οι «συνήθεις ύποπτοι», οι οργανωμένοι δηλαδή του κάθε κόμματος, τότε πολύ απλά τα αποτελέσματα των εκλογών, εκτός από καταθλιπτικά, θα είναι επίσης και πανομοιότυπα με προηγούμενες χρονιές.

Ακόμα και περπατητοί...

Έχουμε χάσει το τρένο για τη λύση του Κυπριακού;
Εάν χάσαμε το τρένο, τότε στην ανάγκη να πάμε με τα πόδια στον προορισμό μας. Δεν υπάρχει εναλλακτική, πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά. Η στασιμότητα δεν είναι επιλογή. Στασιμότητα σημαίνει απλά συμβιβασμός με την κατοχή και τη διχοτόμηση. Από τη στιγμή που θα συμβιβαστούμε με την κατοχή και τη διχοτόμηση  αυτόματα θα αρχίσει και η αντίστροφη μέτρηση για την καταστροφή της Κύπρου. Η Τουρκία θα εποικήσει ανενόχλητη με τεράστιους αριθμούς το βόρειο τμήμα της πατρίδας μας και σύντομα αυτές οι εκατοντάδες χιλιάδες έποικοι θα αναζητήσουν νέο ζωτικό χώρο ύπαρξης και στην υπόλοιπη Κύπρο. Η Ιστορία μάς δίνει πολλά παραδείγματα. Ποιος ξέρει, ίσως η δική μας γενιά να τη βγάλει καθαρή, η επόμενη όμως γενιά θα αναθεματίζει όλους εμάς αλλά και τους προηγούμενους γιατί σε περίπου 50 χρόνια από σήμερα θα τους έχουμε κληροδοτήσει μια λαίλαπα. Η σημερινή μας πορεία οδηγεί στη διχοτόμηση. Με τη διχοτόμηση θα έχουμε σταδιακά καταστήσει τα παιδιά και τα εγγόνια μας μειονότητα στον τόπο τους, απάτριδες και πλήρως εξαρτώμενους από την Τουρκία.

Για ποια λύση μιλάμε, με μια Άγκυρα να μιλά πλέον μόνο για δύο κράτη;
Η Τουρκία μπορεί να λέει ό,τι θέλει και να υποστηρίζει ό,τι θεωρεί πως εξυπηρετεί καλύτερα τα δικά της συμφέροντα. Δεν σημαίνει ότι αυτά που λέει και επιζητεί θα γίνουν αποδεκτά, είτε από την ελληνοκυπριακή πλευρά, είτε από τον ΟΗΕ, είτε από τη διεθνή κοινότητα. Η βάση της διαπραγμάτευσης για τη λύση του Κυπριακού είναι εκεί, είναι συμφωνημένη από τις δυο πλευρές και φέρει τη σφραγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Χωρίς τη δική μας σύμφωνη γνώμη η βάση διαπραγμάτευσης δεν μπορεί να αλλάξει. Αυτό όμως που μπορεί να επισυμβεί και χρειάζεται πολλή προσοχή είναι η φθορά της διαδικασίας μέσα από το πέρασμα του χρόνου και η σταδιακή, πλην όμως ολιστική, αλλαγή των δεδομένων επί του εδάφους. Οι διεθνείς συγκυρίες σε όλες τις εκφάνσεις τους, γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά, οικονομικά, περιφερειακή ασφάλεια κ.λπ. αποτελούν επίσης έναν δυνητικό παράγοντα που πρέπει πάντα να συνυπολογίζεται.

Θέμα ορθολογισμού

Άρα, θεωρείτε ότι υπάρχει ακόμη χρόνος για λύση του κυπριακού προβλήματος;
Ναι, θεωρώ ότι υπάρχει ακόμη -έστω και ελάχιστος- χρόνος για την εξεύρεση μιας αποδεκτής λύσης στο Κυπριακό, αν και δεν είμαι βέβαιος κατά πόσον η πολιτική μας ηγεσία έχει συνειδητοποιήσει πλήρως το μέγεθος του κινδύνου με τον οποίο βρίσκεται αντιμέτωπος ο τόπος. Με ψυχραιμία και υπευθυνότητα η πολιτική ηγεσία οφείλει να παρουσιάσει στον λαό την αλήθεια, να εξηγήσει επακριβώς την κατάσταση και συλλογικά να πάρουμε τις αποφάσεις που μας αξίζουν. Η επιβίωση ενός λαού και ενός κράτους είναι ζήτημα ορθολογισμού και όχι ευσεβοποθισμού.

Προέρχεστε από το ΔΗΚΟ που στηρίζει τη ΔΔΟ με το σωστό περιεχόμενο. Τα σωστά περιεχόμενα, τα «όχι» και οι ανένδοτοι / μακροχρόνιοι αγώνες πως επηρέασαν/επηρεάζουν το Κυπριακό;
Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι το Κυπριακό έπρεπε πάση θυσία να επιλυθεί το πολύ 3 με 4 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή. Τότε δεν υπήρχε καν κεφάλαιο εποίκων, η πλειονότητα των προσφύγων μας βρισκόταν ακόμη εν ζωή, το οικονομικό σκέλος της λύσης και τα έξοδα ανοικοδόμησης ήταν κατά πολύ λιγότερα, η γη των Ελληνοκυπρίων παρέμενε ακόμα ανεκμετάλλευτη, οι εδαφικές αναπροσαρμογές ήταν πολύ καλύτερες σε σχέση με αυτές που συζητούμε σήμερα, το ψευδοκράτος δεν υφίστατο καν για να ζητά «κυριαρχική ισότητα» και η διεθνής κοινότητα εκδήλωνε σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό και πολύ πιο έμπρακτα συμπάθεια και κατανόηση προς τις θέσεις της ελληνικής κυπριακής πλευράς. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι προβλήματα που δεν μπορεί να επιλύσει ο άνθρωπος τα επιλύει ο χρόνος. Κι όχι απαραίτητα με τον τρόπο που επιθυμούμε. Μήπως αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να αποδεχθούμε ό,τι αξιώνει η Τουρκία; Ξεκάθαρα και κατηγορηματικά απαντώ όχι. Έχουν όμως περάσει 47 χρόνια, σχεδόν μισός αιώνας και θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο χρόνος λειτουργεί εις βάρος μας. Είναι γι' αυτόν τον λόγο που παρακαλώ, επιτρέψετε μου να κάνω και μια ιδιαίτερη αναφορά στην επαρχία μου, την Κερύνεια, η οποία θεωρώ ότι αποτελεί την πιο επώδυνη πτυχή του Κυπριακού. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού θα χρειαστεί να υπάρξουν συμβιβασμοί. Θέλω όμως να είμαι ξεκάθαρος. Η Κερύνεια δεν είναι ζήτημα που αρχίζει και τελειώνει στο κεφάλαιο «αποζημιώσεις και ανταλλαγές περιουσιών». Είναι ζήτημα που αρχίζει από την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας και τελειώνει στην αυτονόητη συνέχιση της παρουσία μας, στην πατρώα μας γη.

Στο χέρι μας η αλλαγή

Έχουμε σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς στον τόπο μας ή αυτά τα φαινόμενα ευδοκιμούσαν ανέκαθεν στην Κύπρο;
Ασφαλώς και υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και χωρίς αμφιβολία την κύρια ευθύνη τη φέρουν οι πολιτικοί μας. Ως πολίτες όμως είναι καλό να θυμόμαστε ότι διαχρονικά εμείς τους έχουμε επιλέξει. Δεν βρέθηκαν στις θέσεις τους με πραξικόπημα. Εμείς συλλογικά τους εκλέξαμε και παρά τα λάθη, τα σκάνδαλα και τις παραλήψεις τους, αρκετούς από αυτούς τους επανεκλέξαμε, άρα δυστυχώς έχουμε και εμείς ως πολίτες ένα σημαντικό μερίδιο ευθύνης το οποίο μας αναλογεί για το σημερινό κατάντημα. Στο χέρι μας όμως είναι η αλλαγή.

Πώς καταντήσαμε έτσι;
Είμαι ένας εξ αυτών που πιστεύουν ότι η διαφθορά και το Κυπριακό είναι προβλήματα απόλυτα συνδεμένα μεταξύ τους. Το ένα συντηρείται από το άλλο, και τα σπασμένα τα πληρώνει στο τέλος ο ίδιος ο λαός. Άρα μια λύση του Κυπριακού θα μπορέσει παράλληλα να ρυθμίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό και τις υφιστάμενες πρακτικές κατάχρησης εξουσίας και διαφθοράς. Ως πολίτες χρειάζεται επίσης να αναπτύξουμε ισχυρά αντανακλαστικά και κρίση. Θα πρέπει να βρούμε, όπως και τόσοι άλλοι λαοί, το θάρρος να επιλέγουμε τους εκπροσώπους μας, όχι κομματικά, αλλά με βάση τη δική μας κρίση, ως ελεύθεροι, σκεπτόμενοι άνθρωποι. Στη συνέχεια, είναι δουλειά των νέων εκπροσώπων του λαού να διασφαλίσουν την εφαρμογή των νόμων και τον σεβασμό του Συντάγματος. Εκεί και όπου δεν υπάρχουν διαδικασίες και μηχανισμοί ελέγχου και διαφάνειας εξυπακούεται ότι θα πρέπει να θεσπιστούν.

Εμπιστοσύνη στην επιστήμη

Θα εμβολιαστείτε για την COVID-19 όταν έρθει η σειρά σας;
Έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην επιστήμη και κατανοώ απόλυτα το γεγονός ότι για την αντιμετώπιση της πανδημίας δεν υπάρχει άλλος τρόπος από τον εμβολιασμό του πληθυσμού. Είναι ο μοναδικός, αλλά και ο πιο γρήγορος τρόπος για να αποκτήσουμε ανοσία σύντομα και να πάρουμε πίσω τις ζωές μας. Ταυτόχρονα, προσωπικά αισθάνομαι ότι ο δικός μου εμβολιασμός δεν θα προστατεύσει μόνο τη δική μου υγεία, αλλά θα συμβάλει επίσης στην προσπάθεια μείωσης της διασποράς του ιού και της προστασίας της δημόσιας υγείας, ευρύτερα.

Έχετε προτίμηση στο εμβόλιο;
Όσον αφορά τα διαθέσιμα εμβόλια δεν έχω κάποια ιδιαίτερη προτίμηση. Σημειώνω και πάλι ότι έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην επιστήμη, δεδομένου ότι τα εμβόλια έχουν ελεγχθεί και εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων.