Την ώρα που στο επίκεντρο του δημοσίου διαλόγου βρίσκεται η δικαστική απόφαση που έκρινε αντισυνταγματικές τις αποκοπές των μισθών και συντάξεων των υπαλλήλων και συνταξιούχων του ευρύτερου δημόσιου τομέα που έγιναν κατά τη διάρκεια της κρίσης, και ενώ αναζητείται εκ μέρους της πολιτείας ο πλέον σώφρων τρόπος διαχείρισης της κατάστασης που διαμορφώθηκε, κάποιοι πρώην δημόσιοι υπάλληλοι έχουν να μας παρουσιάσουν μια ασυνήθιστη και απρόσμενη στάση επί του θέματος... Δεν σκέφτονται την τσέπη τους και βάζουν στο περιθώριο το προσωπικό τους συμφέρον!
«Αποποιούμαι...»
Ο Σάββας Λεοντίου από τα Περβόλια Λάρνακας, υπάλληλος στο παράρτημα του Φόρου Εισοδήματος στη Λάρνακα μέχρι το 2004, με επιστολή του στην εφημερίδα μας προβαίνει στην εξής γραπτή δήλωση: «Είμαι συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος. Δηλώνω ότι αποποιούμαι οποιοδήποτε χρηματικό ποσό μου αναλογεί βάσει της δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου που εκδόθηκε πρόσφατα υπέρ των δημοσίων υπαλλήλων. Οποιοδήποτε και να είναι το αποτέλεσμα των ενεργειών της κυβέρνησης, δηλώνω ότι αρνούμαι να πάρω αυτό το ποσό. Γιατί; Διότι θέλω το καράβι που ταξιδεύουμε να είναι γερό σκαρί και δυνατό ώστε να αντέχει τα κύματα, τους ανέμους και τον άσχημο καιρό. Αν δεν το στηρίξουμε και το αφήσουμε να βουλιάξει, πιθανό να βρεθούμε στον βυθό, δημόσιοι υπάλληλοι και μη».
Διαβάστε επίσης: Αποκαλύπτουμε την πρόταση του Υπουργικού για το θέμα των δημοσίων υπαλλήλων
Αναδρομικά 10-12 χιλ.
Όπως μας είπε ο κ. Λεοντίου, ο οποίος αφυπηρέτησε από τη θέση του γραφέα πρώτης τάξεως στην κλίμακα Α7, λογαριάζει χονδρικά ότι εάν δοθούν αναδρομικά τα ποσά που χάθηκαν από το 2012 οπόταν και ξεκίνησαν οι αποκοπές στους μισθούς και στις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων έως και σήμερα, θα λάβει 10-12 χιλιάδες ευρώ, ενώ η μηνιαία του σύνταξη θα αυξηθεί κατά 200-250 ευρώ, δηλαδή κατά 15%, ένα ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο. Όπως μας εξήγησε ,«δεν έχει άνθρωπο που δεν θέλει τα λεφτά. Ο καθένας έχει τις ανάγκες του». Για τον ίδιο και τη συνείδησή του υπάρχει όμως ένα μεγάλο «αλλά» που βάζει στο περιθώριο το προσωπικό του συμφέρον. «Πάνω από όλα ο τόπος μας. Για τον οποίο έχω πολεμήσει τρεις φορές. Σε ηλικία 20 χρονών πολέμησα στη Μανσούρα το ’64. Το ’65 πολέμησα στο Παλαίκυθρο και στην εισβολή στις μάχες της Λάρνακας. Δικαιούται αυτός ο τόπος μια θυσία από τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι από την κλίμακα Α8 λαμβάνουν πολύ υψηλούς μισθούς».
«Το δικό μας μερίδιο»
Στην ίδια λογική με τον Σάββα Λεοντίου, η κ. Μαρία, κι αυτή συνταξιούχος του Δημοσίου, δηλώνει πως ο κάθε ένας δημόσιος υπάλληλος ατομικά και συλλογικά θα πρέπει να δει το καλό της οικονομίας. «Είναι ήδη αρκετά αυτά που παίρνουμε. Αν σήκωνε η τσέπη του κράτους, ναι, να μας τα επιστρέψουν. Αλλά από τη στιγμή που θα κλονιστεί η οικονομία, θα ήταν καλύτερα όχι. Όλοι υπέστησαν αποκοπές. Οι τράπεζες, ο ιδιωτικός τομέας και εμείς ένα μέρος οφείλουμε να το υποστούμε. Θα αποτελούσε άλλωστε ανισότητα εις βάρος του ιδιωτικού τομέα ο οποίος υπέστη μεγάλη καταστροφή και οι οι μισθοί των υπαλλήλων έπεσαν μέχρι και 50%. Και θα σκεφτούμε εμείς που είμαστε υψηλόμισθοι;», διερωτάται. «Άλλωστε μέρος των αποκοπών εδώ και δύο χρόνια μας επιστρέφονται σταδιακά και μέχρι το 2022 θα εξαλειφθούν. Δεν δέχομαι όμως να δοθούν τα αναδρομικά, γιατί δεν είναι λογικό να κινδυνεύσει να παττίσει η οικονομία και να βρεθούμε ξανά στο πουθενά»...
Τυχαία την περασμένη εβδομάδα ανώτερος δημόσιος υπαλληλος είχε δηλώσει στον «Π» ότι διαφωνεί με την υλοποίηση της απόφασης του δικαστηρίου σε ότι αφορά στην αναδρομικότητα.
Δεν θέλουν αναδρομικά, αλλά τις προσαυξήσεις
Προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε το γενικό κλίμα που επικρατεί στη δημόσια υπηρεσία μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων. Πώς αυτοί αντιλαμβάνονται στην απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου, πώς βλέπουν τις ενέργειες της κυβέρνησης η οποία εστιάζεται στην έφεση και των άλλων ενεργειών που γίνονται σε συνεργασία με τα κοινοβουλευτικά κόμματα ώστε η οικονομία να ζημιώσει όσο το δυνατόν λιγότερο. Το κλίμα λοιπόν που επικρατεί, όσο μπορέσαμε να μιλήσουμε με διάφορους δημοσίους υπαλλήλους, είναι πως κανένας δεν χαρίζει λεφτά. Κάποιοι θεωρούν πως θα πρέπει να διεκδικηθούν για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και τα αναδρομικά. Όσες δηλαδή αποκοπές έγιναν μέχρι σήμερα να επιστραφούν. Η γενικότερη ωστόσο λογική, η οποία φαίνεται να στηρίζεται και στις ενέργειες στις οποίες προσανατολίζεται η κυβέρνηση, είναι πως τα αναδρομικά θεωρούνται χαμένα. Επίσης, επί της παρούσης οι δημόσιοι υπάλληλοι θεωρούν πως δεν πρόκειται να πάρουν οτιδήποτε δεδομένης της έφεσης, η οποία μέχρι να εκδικαστεί μπορεί να πάρει δυο χρόνια, αλλά και δεδομένης μέχρι τότε της τροποποίησης του Συντάγματος, ώστε ό,τι επιστραφεί στη μία τσέπη των δημοσίων υπαλλήλων να φύγει από την άλλη και να γυρίσει πίσω στα κρατικά ταμεία. «Τα αναδρομικά τα πήραν και τελείωσε. Εμείς την εισφορά μας στην κρίση την κάναμε. Η οικονομία ανέκαμψε, δεν θα πληρώνουμε εμείς τα σπασμένα των τραπεζών. Αυτό που θέλουμε είναι να δοθούν οι προσαυξήσεις που χάσαμε», ανέφερε στον «Π» δημόσιος υπάλληλος, η θέση του οποίου αντιπροσωπεύει το γενικό κλίμα. Κυρίως αυτό φαίνεται να επιθυμούν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Δηλαδή οι προσαυξήσεις που θα λάμβαναν από το 2012 έως το 2016 που έγινε αποπαγοποίηση να μετρήσουν για τον σημερινό μισθό τους.
