Στον απόηχο των αποφάσεων του Διοικητικού Δικαστηρίου, το οποίο έκρινε αντισυνταγματικά τα μέτρα οικονομικής περισυλλογής που λήφθηκαν το 2012- μεταξύ των οποίων και αυτά για τις συνεχιζόμενες αποκοπές μισθών και συντάξεων σε δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα- και προ της καταχώρισης εφέσεων στο Ανώτατο, φουντώνει η συζήτηση γύρω από την υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη Νομική Υπηρεσία, οι λειτουργοί της οποίας επηρεάζονται άμεσα ή έχουν προσωπικό συμφέρον ως δημόσιοι υπάλληλοι που υπόκεινται σε αποκοπές και εισφορές. Σε συνέχεια της χθεσινής άποψης του «Π» στην οποία τέθηκε το ερώτημα κατά πόσον η ανάθεση στη Νομική Υπηρεσία των πιο πάνω υποθέσεων, με βάση την αρχή της αντικειμενικής αμεροληψίας, είναι θέμα που μπορεί ο κ. Κώστας Κληρίδης να χειριστεί, ζητήσαμε τη θέση γνωστών νομικών της χώρας.
Όπως υπέδειξε ο πρώην γεν. εισαγγελέας Αλέκος Μαρκίδης, σύμφωνα με το άρθρο 112 του Συντάγματος ο γενικός εισαγγελέας (και ο βοηθός του) υπηρετούν με τους ίδιους όρους που υπηρετούν οι δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Συνεπώς, η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου τον Ιούνιο 2013 με την οποία οι δικαστές εξαιρούνται τόσο από τις προαναφερόμενες μειώσεις απολαβών, όσο και από τις υπόλοιπες μνημονιακές αποκοπές, αφορά και τον γενικό εισαγγελέα. Το ότι ο κ. Κώστας Κληρίδης εξαιρείται των μνημονιακών μέτρων σήμερα (υπενθυμίζεται ότι οι δικαστές από την 1/1/2014 μέχρι και τις 31/12/2016 εισέφεραν, σε εθελοντική βάση, 20% από τον μισθό/ σύνταξής τους, όπως περίπου και το σύνολο των μνημονιακών αποκοπών), επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία που δημοσιοποιεί το Γενικό Λογιστήριο στην ιστοσελίδα του (καθαρός μηνιαίος μισθός γεν. εισαγγελέα 8.460 ευρώ).
Ναι μεν, αλλά...
Μιλώντας στον «Π» ο δικηγόρος Κρις Τριανταφυλλίδης σημείωσε πως μπορεί να μην εγείρεται θέμα αντικειμενικής αμεροληψίας για τον ίδιο τον γενικό εισαγγελέα αφού δεν υπόκειται σε μειώσεις, εγείρεται όμως για την υπηρεσία της οποίας προΐσταται:«Για να ικανοποιείται ο κανόνας της αντικειμενικής αμεροληψίας, και επειδή όλοι οι λειτουργοί της υπηρεσίας της οποίας προΐσταται επηρεάζονται, θα ήταν καλύτερα να συνδράμουν τον γενικό εισαγγελέα στην περίπτωση καταχώρισης έφεσης ανεξάρτητοι δικηγόροι και όχι λειτουργοί της Νομικής Υπηρεσίας». Σημειώνεται ότι στο Διοικητικό Δικαστήριο για τις προαναφερθείσες υποθέσεις δεν εμφανιζόταν ο γεν. εισαγγελέας αλλά λειτουργός της Νομικής Υπηρεσίας. Ο κ. Τριανταφυλλίδης εξήγησε πως και ο ίδιος ο κ. Κληρίδης να εμφανιζόταν, πάλι απαιτείτο η συνδρομή λειτουργών για το χειρισμό των υποθέσεων. Χωρίς να τίθεται βεβαίως θέμα ικανοτήτων ή να ασκείται κριτική για τον μέχρι στιγμής χειρισμό από τη Νομική Υπηρεσία, αλλά για να μην είναι μα και να φαίνεται κανείς τίμιος, ο κ. Τριανταφυλλίδης θεωρεί πως πρέπει να συνδράμουν τοΝ γενικό εισαγγελέα ανεξάρτητοι δικηγόροι, «εκτός αν προτιμά να αναθέσει τις εφέσεις εξ ολοκλήρου σε ιδιώτες», κατέληξε επί τούτου. Με τη σειρά του ο δικηγόρος Βαγγέλης Πουργουρίδης, που έκανε λόγο για θεσμικά ελλείμματα που απορρέουν από το αναχρονιστικό Σύνταγμα που θεσπίστηκε το 1960 κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες, σημείωσε πως ο γενικός εισαγγελέας είναι συνταγματικά υπόχρεος να λειτουργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο. Θυμίζοντας δε την υπόθεση Ρίκκου Ερωτοκρίτου, όπου και πάλι προέκυψε θέμα με τον γεν. εισαγγελέα που ήταν και παραπονούμενος και θεσμικά αυτός που έπρεπε να χειριστεί την υπόθεση, τόνισε πως ακόμη κι αν δεν τίθεται θέμα αντικειμενικής αμεροληψίας για τον ίδιο τον γεν. εισαγγελέα, τίθεται για τους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας. «Επειδή το Σύνταγμα δεν δίνει τη δυνατότητα η εξουσία του γεν. εισαγγελέα να παρέχεται σε τρίτον, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι να διορίζει ο ίδιος ο γεν. εισαγγελέας δικηγόρους. Πλην όμως, ούτε εδώ ικανοποιείται η αντικειμενική αμεροληψία, αφού οι δικηγόροι θα παίρνουν οδηγίες από τον ίδιο».
Ο δικηγόρος και καθηγητής δικαίου Αχιλλέας Αιμιλιανίδης αντικρούει τα περί οδηγιών από τον γεν. εισαγγελέα. Όντας ο ίδιος ένας εξ αυτών που διορίστηκαν σε περιπτώσεις όπου ο γεν. εισαγγελέας διαφώνησε με την κυβέρνηση για τη συνταγματικότητα νόμου, σημείωσε πως «ουδέποτε η Νομική Υπηρεσία καθοδηγεί τους ιδιώτες, πλην του αιτήματος να υπερασπιστούν τα συμφέροντα της Δημοκρατίας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο». Αντιλαμβανόμενος το θέμα αντικειμενικής αμεροληψίας που εγείρεται για τους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας, ο κ. Αιμιλιανίδης σημείωσε πως αφ’ ης στιγμής στην προκειμένη περίπτωση ο γεν. εισαγγελέας, και άρα η Νομική Υπηρεσία, γνωμάτευσαν για τη συνταγματικότητα των νόμων ενώπιον του δικαστηρίου, αυτή τη θέση υπερασπίστηκαν. «Αν ο γεν. εισαγγελέας είχε διαφορετική άποψη, ότι δηλαδή οι νόμοι ήταν αντισυνταγματικοί, τότε αντιλαμβάνομαι ότι, όπως έγινε και σε άλλες περιπτώσεις θα διόριζε ιδιώτη δικηγόρο, αφού δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει κάτι με το οποίο διαφωνεί. Θεωρώ ότι για αυτό δεν τέθηκε θέμα εξαίρεσης εδώ».
- Καταληκτικά δέον να σημειωθεί ότι όταν το Ανώτατο Δικαστήριο το 2014 είχε κρίνει αντισυνταγματικό τον νόμο για τις πολλαπλές συντάξεις και την αναστολή καταβολής σύνταξης σε εν ενεργεία αξιωματούχους, ο Κ. Κληρίδης αποποιήθηκε τη σύνταξή του ως δικαστής, ενώ όταν το θέμα συζητήθηκε στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή τον (2/2015), αν και κλήθηκε, δεν παρευρέθηκε ο ίδιος γιατί επηρεαζόταν και ο ίδιος από την απόφαση.
