Την ώρα που κορυφαία στελέχη και ειδικοί της τεχνητής νοημοσύνης, όπως ο επικεφαλής της Microsoft Μουσταφά Σουλεϊμάν και ο αναλυτής Ματ Σούμερ, προειδοποιούν ότι η AI θα μπορούσε να εκτοπίσει μαζικά θέσεις «λευκών κολάρων» ακόμα και μέσα στον επόμενο ενάμιση χρόνο, άλλοι εκπρόσωποι της τεχνολογικής επιχειρηματικότητας εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί.
Ένας από αυτούς είναι ο αμερικανός δισεκατομμυριούχος και επενδυτής, Μαρκ Κιούμπαν, ο οποίος ναι μεν στηρίζει την τεχνολογική καινοτομία αλλά παράλληλα θεωρείται ρεαλιστής και συχνά επισημαίνει τα όρια της AI σε κόστος, αξιοπιστία και οικονομική βιωσιμότητα.
Ο Κιούμπαν υπογραμμίζει ότι οι φόβοι για πλήρη αυτοματοποίηση είναι υπερβολικοί διότι, πολύ απλά, η ΑΙ «δεν βγαίνει» οικονομικά ως καθολικός αντικαταστάτης ανθρώπινης εργασίας. Στο υψηλό κόστος έρχεται να προστεθεί και η ανάγκη για ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όπως η ανάληψη ευθύνης. Αυτοί ακριβώς οι παράγοντες αποτελούν κρίσιμους φραγμούς που προσώρας δεν επιτρέπουν την πλήρη αντικατάσταση των ανθρώπων από μηχανές.
Παρά τους αυξανόμενους φόβους για μαζική απώλεια θέσεων εργασίας λόγω τεχνητής νοημοσύνης, ο Κιούμπαν εκτιμά ότι – τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα – η AI δεν απειλεί το ανθρώπινο δυναμικό. Όπως σημειώνει, πέραν της παραγωγικότητας, οι εταιρείες πρέπει να σταθμίσουν και παράγοντες που δεν ποσοτικοποιούνται.
«Το πιο έξυπνο αντεπιχείρημα για την AI»
Ο πρώην αστέρας του Shark Tank σχολίασε στην πλατφόρμα X ένα viral απόσπασμα από το podcast All-In, στο οποίο οι επενδυτές Τζέισον Καλακάνις και Τσάμαθ Παλιχαπιτίγια αποκάλυπταν το πραγματικό κόστος χρήσης AI agents για την ενίσχυση της παραγωγικότητας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι AI agents κοστίζουν πάνω από 300 δολάρια την ημέρα, δηλαδή περισσότερα από 100.000 δολάρια ετησίως. Για τον Παλιχαπιτίγια, ιδρυτή της Social Capital, το κόστος αυτό τον αναγκάζει να επανεξετάσει τον προϋπολογισμό που προορίζεται κορυφαίους προγραμματιστές, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά «θα ξεμείνει από χρήματα».
Με απλά λόγια, το υψηλό κόστος της AI απορροφά πόρους που διαφορετικά θα κατευθύνονταν σε ανθρώπινο δυναμικό, δηλαδή δεν είναι (ακόμα) φθηνός αντικαταστάτης. Στην πράξη κοστίζει ακριβά και πιέζει οικονομικά τις επιχειρήσεις αντί να τους λύνει τα χέρια.
Για τον Κιούμπαν, αυτή η πραγματικότητα αποτελεί «το πιο έξυπνο αντεπιχείρημα» που έχει ειπωθεί μέχρι σήμερα στις προβλέψεις ότι η AI θα αντικαταστήσει μαζικά εργαζομένους. Ακόμα κι αν η τεχνολογία είναι θεωρητικά ικανή, σημειώνει, οι εταιρείες πρέπει πρώτα να αποδείξουν ότι τα οικονομικά βγαίνουν. Και ο ίδιος δεν είναι πεπεισμένος ότι το υψηλό κόστος υπερκαλύπτει την αξία που εξακολουθούν να προσφέρουν οι άνθρωποι.
«Οι άνθρωποι έχουν πολύ μεγαλύτερη ικανότητα να κατανοούν τις συνέπειες των πράξεων τους», δήλωσε ο Κιούμπαν. «Οι agents και τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα δεν θα την έχουν ποτέ».
This is the smartest counter I’ve seen to ai taking over jobs, in the short term.
— Mark Cuban (@mcuban) February 19, 2026
Is the ((aggregate tokens cost to do what an employee does + plus fully encumbered developer and maintenance costs ) / (fully encumbered employee cost ) )<= productivity ?
If it takes 8 Claude… https://t.co/ukYZ2aEm8G
Τα όρια των AI agents
Σύμφωνα με τον Κιούμπαν, τα συστήματα AI εξακολουθούν να στερούνται «πρακτικής» κρίσης – εκείνης που αποκτάται από την εμπειρία και την αξιολόγηση πραγματικών συνθηκών -, γεγονός που καθιστά την αντικατάσταση των ανθρώπων ριψοκίνδυνη.
Για να το κάνει πιο σαφές, ο ίδιος έφερε ένα απλό παράδειγμα: ένα παιδί 18 μηνών που ρίχνει ένα ποτήρι από το καρεκλάκι μαθαίνει γρήγορα από την αντίδραση των γονιών του, ενώ η AI δεν έχει επίγνωση αυτού που συνέβη, δεν επεξεργάζεται συναισθηματικά τις συνέπειές του ούτε αντιλαμβάνεται πού οδηγεί αυτό που έγινε. «Οι agents μπορούν να σου πουν ότι το ποτήρι θα πέσει, αλλά δεν έχουν ιδέα για το πλαίσιο και για το τι θα συμβεί μετά», σημειώνει ο Κιούμπαν.
Η τεχνολογία, προσθέτει, «χάνεται», δεν αναγνωρίζει πότε και γιατί κάνει λάθη και λειτουργεί σε επίπεδο ικανότητας αντίστοιχο με τους πιο άπειρους εργαζομένους της Gen Z. «Οι agents είναι ακόμα σαν φοιτητές που κάνουν πρακτική, οι οποίοι έρχονται στη δουλειά με hangover, κάνουν λάθη και δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη που τους αναλογεί».
Το επιχείρημα του Κιούμπαν συνοψίζεται στο εξής: Το μεγαλύτερο εμπόδιο στο να αντικαταστήσει η AI τους εργαζομένους ίσως δεν είναι η τεχνολογία καθαυτή, αλλά οι ίδιες εταιρείες αν δεν μπορούν να την εμπιστευτούν ότι θα αποδίδει σταθερά και με λογικό κόστος.
Οι μαζικές απολύσεις λόγω AI δεν έχουν συμβεί
Παρά τις όποιες αδυναμίες της AI, αναφέρει το δημοσίευμα του Fortune, στελέχη επιχειρήσεων συνεχίζουν να προειδοποιούν ότι οι ταχύτατες τεχνολογικές εξελίξεις θα μπορούσαν σύντομα να αναδιαμορφώσουν την αγορά εργασίας.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, έχει προειδοποιήσει ότι η AI θα μπορούσε να πλήξει έως και το μισό των entry-level θέσεων εργασίας μέσα σε ένα έως πέντε χρόνια. Πιο πρόσφατα, εκτίμησε ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να εκτελεί τα περισσότερα – αν όχι όλα – τα επαγγέλματα σε «πολύ λιγότερο από πέντε χρόνια».
Παρόμοιες ανησυχίες εξέφρασε και ο CEO της OpenAI, Σαμ Άλτμαν, λέγοντας ότι ο κόσμος μπορεί να απέχει μόλις «μερικά χρόνια» από μια υπερνοημοσύνη που θα μπορούσε να αντικαταστήσει ακόμη και CEOs – συμπεριλαμβανομένου του ιδίου.
Μέχρι στιγμής, ωστόσο, οι μαζικές απολύσεις δεν έχουν υλοποιηθεί στον βαθμό που αντιστοιχεί σε προειδοποιήσεις και προβλέψεις. Τα δυσοίωνα σενάρια προκαλούν περισσότερο φόβο γι’ αυτό που θα έρθει παρά αποτελούν πραγματικότητα.
Αναλυτές της Oxford Economics σημειώνουν ότι οι εταιρείες «δεν φαίνεται να αντικαθιστούν εργαζομένους με AI σε σημαντική κλίμακα», αντιθέτως υπερτονίζουν τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στις επιχειρήσεις τους όταν δρομολογούν περικοπές προσωπικού – φαινόμενο γνωστό ως «AI washing». «Δεν ξέρω ποιο είναι το ακριβές ποσοστό, αλλά υπάρχει κάποιο AI washing, όπου οι εταιρείες ρίχνουν την ευθύνη στην AI για απολύσεις που θα έκαναν ούτως ή άλλως», δήλωσε ο Άλτμαν σε πρόσφατο συνέδριο στην Ινδία.
Για τον Κιούμπαν, από την άλλη, οι εταιρείες προτού αποφασίσουν πόσο μακριά θα προχωρήσουν με την αυτοματοποίηση, πρέπει να σταθμίζουν παράγοντες πέραν της παραγωγικότητας, όπως το εργασιακό ηθικό και ζητήματα ηθικής, που δεν αποτυπώνονται εύκολα σε αριθμούς αλλά επηρεάζουν καθοριστικά τις αποφάσεις.
Πηγή: in.gr
