Mια πρώτη -και όχι κατ' ανάγκην πρόχειρη- ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος της Κυριακής είναι ότι οι ψηφοφόροι διέσωσαν το παραδοσιακό πολιτικό κατεστημένο. Του έδωσαν άλλη μια ευκαιρία, ελλείψει μιας συγκροτημένης εναλλακτικής.
Δεν είδαμε τη μεγάλη ανατροπή και η δυσαρέσκεια, αν και ισχυρή και παρούσα, δεν εκδηλώθηκε με τρόπο που να παράγει αποτέλεσμα. Το 34,28% δεν πήγε να ψηφίσει, ΑΚΕΛ και ΔΗΚΟ -αν και έπαιξαν σκληρό ροκ χτυπώντας ΔΗΣΥ και κυβέρνηση στο πιο ευάλωτο σημείο τους (τη διαφθορά)- δεν έπεισαν και μάλιστα έχασαν δυνάμεις. Τέλος, το 14% των ψηφοφόρων επέλεξε κόμματα που δεν κατάφεραν να εισέλθουν στη Βουλή με αποτέλεσμα τις έδρες τους να τις μοιράζονται τα υπόλοιπα κόμματα και να διατηρείται σε γενικές γραμμές σταθερή η κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έχασαν από μία έδρα, το ΔΗΚΟ διατήρησε τις έδρες που είχε και η νεοπαγής ΔΗΠΑ (που δεν μπορεί να ταξινομηθεί ως ψήφος δυσαρέσκειας) κατέλαβε τέσσερις έδρες. Το δε ΕΛΑΜ φαίνεται να έχει εξαντλήσει τα όριά του. Μπορεί να αύξησε το ποσοστό του στο 6,87%, αλλά σε απόλυτους αριθμούς έλαβε 24.255 ψήφους, σχεδόν όσες ψήφους έλαβε και στις ευρωεκλογές του 2019 (23.167). Μέσα σε δύο χρόνια κατάφερε να ενισχύσει τις δυνάμεις του κατά 1.088 ψήφους. Αυτό δεν το λες και δυναμική ανατροπής.
Συνοψίζοντας, ο πολιτικός σεισμός που πολλοί ανέμεναν (ή ήλπιζαν ότι θα προκύψει) δεν ήρθε και τα παραδοσιακά κόμματα κέρδισαν χρόνο για να αναλύσουν το μήνυμα των εκλογών.
Η εμπειρία από τις εκλογές του 2016, στις οποίες ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ επίσης κατέγραψαν απώλειες (με μεγάλο χαμένο το ΑΚΕΛ) και εισήλθαν δυναμικά η Συμμαχία Πολιτών του Γιώργου Λιλλήκα και το Κίνημα Αλληλεγγύη της Ελένης Θεοχάρους (αμφότερα εξαφανίστηκαν), δείχνει ότι το μήνυμα των εκλογών μπορεί πολύ εύκολα να χαθεί.
Η σεναριολογία και το εξελισσόμενο παρασκήνιο για την εκλογή του νέου προέδρου της Βουλής επιβεβαιώνουν ότι το πολιτικό προσωπικό εξακολουθεί να κινείται σαν να μην άλλαξε τίποτα. Η εκλογή του νέου προέδρου της Βουλής θα έπρεπε να αποτελέσει μια ευκαιρία για αλλαγή υποδείγματος και περισσότερη διαφάνεια στις πολιτικές διεργασίες. Αντίθετα, βλέπουμε οι διεργασίες να εξελίσσονται με όρους παρασκηνίου και με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές του 2023.
Ένα πρώτο βήμα αλλαγής θα μπορούσε να είναι η πολιτική αιτιολόγηση των επιλογών των κομμάτων για την προεδρία της Βουλής. Οι πολίτες θέλουν και πρέπει να ξέρουν την ατζέντα και το πολιτικό περιεχόμενο μιας πιθανής συμπόρευσης π.χ. ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, ΔΗΠΑ ή ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ. Η αξιοπιστία στην πολιτική δεν κερδίζεται με συγκυριακές κινήσεις.
Το κυπριακό πολιτειακό σύστημα, παρά τις αδυναμίες του, προσφέρεται για συναινέσεις, αλλά η συναίνεση στην πολιτική δεν μπορεί να είναι (μόνο) προϊόν συναλλαγής και ανταλλαγμάτων στο παρασκήνιο.
Η ανατροπή που δεν ήρθε και το χαμένο μήνυμα των εκλογών
Συνοψίζοντας, ο πολιτικός σεισμός που πολλοί ανέμεναν (ή ήλπιζαν ότι θα προκύψει) δεν ήρθε και τα παραδοσιακά κόμματα κέρδισαν χρόνο για να αναλύσουν το μήνυμα των εκλογών.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
