Σε πρόσφατο άρθρο της με θέμα την ανάγκη διεθνούς συντονισμού για αποφυγή των αρνητικών επιπτώσεων λόγω των αποκλίσεων που προκαλούνται διεθνώς από την πανδημία, η επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ. Gita Gopinath είπε ότι για πρώτη φορά εδώ και είκοσι χρόνια παρατηρείται αναστροφή της πορείας μείωσης της φτώχειας διεθνώς. Φέτος, 150 κράτη στον κόσμο αναμένεται ότι θα παρουσιάσουν οικονομικές αποδόσεις χαμηλότερες από εκείνες που παρουσίασαν πριν το 2019. Επιπλέον, 90 εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να ξανακαταλήξουν στην εξαιρετικά μεγάλη φτώχεια. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, εδώ και είκοσι χρόνια, λέει η κ. Gopinath.
Τι σημαίνει όμως εξαιρετικά μεγάλη φτώχεια; Δεν σημαίνει μείωση της κατανάλωσης αλλά αδυναμία κατανάλωσης. Σημαίνει ανυπαρξία προσφοράς και ζήτησης. Σημαίνει αδυναμία ικανοποίησης και των βασικότερων καθημερινών αναγκών του ανθρώπου. Αν αυτά τα 90 εκατομμύρια άνθρωποι ήταν ένα κράτος, θα ήταν 90 φορές μεγαλύτερο από την Κύπρο. Ένα κράτος αποτελούμενο από πείνα, δυστυχία, ταλαιπωρία και κατ' επέκταση βία, εκμετάλλευση, πόνο και απελπισία. Το περιγράφουμε έτσι όπως είναι για να ξέρουμε ότι πίσω από κάθε αριθμό κρύβονται άνθρωποι. Οι δε προτεραιότητες αυτών των ανθρώπων δεν θα είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η μετάβαση στην ψηφιακή οικονομία, η καινοτομία και η «ανάπτυξη» νέων αγορών. Προτεραιότητά τους θα είναι η επιβίωση. Καθημερινή έγνοια τους θα είναι το πώς θα εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ…
Ένα πιάτο φαΐ, νοουμένου ότι δεν θα νοσήσουν από Covid (τουλάχιστον), αφού ξέρουν, και ξέρουμε, ότι αυτά τα 90 εκατομμύρια και φυσικά αρκετά άλλα δισεκατομμύρια ανθρώπων, επίσης, δεν πρόκειται να εμβολιστούν υπό τις παρούσες συνθήκες. Ακόμα και το περιλάλητο πρόγραμμα COVAX, όπως αναφέρει η Gopinath, αρκεί μόνο για να εμβολιαστεί το 20% των ανθρώπων των κρατών που συμμετέχουν σε αυτό. Ξέρετε πόσα κράτη συμμετέχουν, και αναμένουν από το COVAX facility τον εμβολιασμό των πληθυσμών τους;
165 κράτη! Η πλειοψηφία δηλαδή των κρατών του κόσμου! Με άλλα λόγια, η επάνοδος στην κανονικότητα, δηλαδή στον κόσμο που ξέραμε πριν την πανδημία, δεν θα είναι τόσο κανονική. Σίγουρα δεν θα είναι, αφού ακόμα και εμείς να εμβολιαστούμε, θα είναι δύσκολο έως πολύ δύσκολο να πάμε να κάνουμε «δουλειές» σε χώρες όπως η Ινδία, η Αίγυπτος, το Ιράκ, το Βιετνάμ, η Συρία, για να αναφέρουμε μόνο μερικές που βρίσκονται στο επιχειρηματικό «ραντάρ» μας και συχνά-πυκνά τις συζητούμε ως «νέες» υποσχόμενες αγορές για τις υπηρεσίες και τις επιχειρήσεις μας. Θα είναι δύσκολο, επειδή μπορεί ως εμβολιασμένοι τότε (κάποτε) να μην κινδυνεύουμε ιδιαίτερα, αλλά οι συνθήκες σε αυτές τις χώρες δεν θα είναι και οι καταλληλότερες, πέραν, ασφαλώς των ήδη μεγάλων προκλήσεων και δυσκολιών που ήδη υφίστανται σε εκείνα τα περιβάλλοντα και που είναι γνωστές σε όλους. Ακόμα και αν αυτοπροβληθούμε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ως «νησίδα» διεξόδου και σωτηρίας για τις επιχειρήσεις και τους εύπορους και κοσμοπολίτες ανθρώπους αυτών των χωρών, δεν θα είναι αρκετά βιώσιμο ένα τέτοιο εγχείρημα, όπως απέδειξαν πολλά παραδείγματα τυχοδιωκτικής και ευκαιριακής εκμετάλλευσης του όποιου γειτονικού μας πόνου, κατά καιρούς. Θα είναι όμως, αν δουν από τώρα τη δική μας φωνή να ενώνεται με τη δική τους ανησυχία.
Τι πρέπει λοιπόν να γίνει; Απαιτείται ουσιαστικά άμεση αλλαγή του υφιστάμενου μοντέλου κατασκευής και διάθεσης εμβολίων. Και για μας και για τους υπόλοιπους. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκτός και αν είμαστε έτοιμοι για μεγάλες περιπέτειες. Αντίστοιχα, η επικείμενη παγκόσμια κρίση χρέους, την οποία σχεδόν επαναλαμβάνουμε σε κάθε μας κείμενο, χρειάζεται ριζοσπαστική και στοχευμένη διαχείριση. Εκτός και αν είμαστε έτοιμοι για βίαιο ξεμπέρδεμα. Δηλαδή για σύρραξη, πόλεμο εντός της δεκαετίας.
Για να αποφευχθεί λοιπόν μια κρίση διεθνών διαστάσεων λόγω της καθυστέρησης των εμβολιασμών, της κρίσης χρέους και των τεράστιων εκκολαπτόμενων αποκλίσεων (όπως χαρακτηριστικά τις ονομάζει η Gopinath) μεταξύ, αλλά και εντός, των ίδιων των κοινωνιών παγκόσμια, και για να μπορέσουμε όλοι να επανέλθουμε σε μια κάποια κανονικότητα, πέραν της στενής και εσωστρεφούς κυπριακής καθημερινότητάς μας, χρειάζεται να κινηθούμε ακριβώς αντίθετα από ό,τι φαίνεται να κινούνται κάποια κράτη και δη ευρωπαϊκά και τα οποία θα ήθελαν κάποιοι να αντιγράψουμε.
Η λύση και η απάντηση σε αυτή την απόκλιση και αδυναμία συγχρονισμού δεν είναι η δημιουργία πλασματικών στεγανών (bubble) μεταξύ δύο, τριών ή δέκα κρατών και κοινωνιών. Δεν θα σωθούμε οικονομικά αν απλώς πηγαινοερχόμαστε ο ένας στον άλλο όπως κάνουμε τώρα σε ατομικό επίπεδο, για παράδειγμα ώστε να το καταλάβουμε όλοι, με τον στενό μας οικογενειακό κύκλο των τεσσάρων ανθρώπων σε κάθε οικία. Αυτό το μοντέλο δεν θα λειτουργήσει σε διεθνή κλίμακα. Δεν θα εξαφανιστεί το πρόβλημα και ο κίνδυνος αν βάλουμε βαθιά το κεφάλι μας στην άμμο, όπως πιστεύει, δυστυχώς για τον ίδιο, ο στρουθοκάμηλος. Τουλάχιστον, αυτός, δικαιολογείται να συμπεριφέρεται έτσι, αφού τόσα του επιτρέπει να σκεφτεί ο πολύ μικρός του εγκέφαλος…
Πριν είναι αργά…
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
