Σε ακόμη έναν τραγέλαφο εξελίσσεται ο κυοφορούμενος κυβερνητικός ανασχηματισμός, τον οποίo εξήγγειλε ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Οι χειρισμοί του Προέδρου, για έναν ακόμη επικείμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησης, πρωτίστως και κυρίως εκθέτουν τον ίδιο και κανέναν άλλο. Εδώ και βδομάδες ο Πρόεδρος έθεσε ενώπιόν του την ανάγκη να φρεσκάρει το Υπουργικό του Συμβούλιο. Μάλιστα, με διαρροές από το ίδιο το Προεδρικό γνωστοποιούνται όχι μόνο ονόματα εκείνων που θα έρθουν αλλά και ποια χαρτοφυλάκια θα τους παραχωρηθούν. Οι πληροφορίες παρουσιάζονται κατά καιρούς ως σχεδόν οριστικές. Όπως αυτό που συνέβη την περασμένη Παρασκευή, με τη διαρροή ακόμη και λίστας τόσο αυτών που ανέμεναν διορισμό όσο και εκείνων που θα έφευγαν. Ωστόσο, τελεσίδικες αποφάσεις ακόμη να ληφθούν. Την ίδια ώρα ο Πρόεδρος δεν είναι σε θέση να πείσει ότι οι διαρροές είναι αβάσιμες. Στην ουσία το πρόβλημα είναι ότι εδραιώνεται μια εικόνα στην οποία ο ίδιος φαντάζει ανήμπορος να ελέγξει ακόμη και τη διαδικασία λήψης των αποφάσεών του. Ένας ανασχηματισμός που παρουσιάζεται ως τελειωμένη υπόθεση και τελικά αναβάλλεται επανειλημμένα, δεν εκπέμπει σοβαρότητα παρά στοιχεία αβεβαιότητας για τις ίδιες τις κινήσεις εκείνου που εντέλλεται να τον πραγματοποιήσει. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι πασιφανές ότι δυσκολεύεται να πάρει αποφάσεις επί του προκειμένου. Αντί να επιβάλλει τον σχεδιασμό του, φαίνεται εγκλωβισμένος στις αντιδράσεις που προκαλεί ο ίδιος ο σχεδιασμός του. Και αυτό παραπέμπει περισσότερο σε πολιτικό ερασιτεχνισμό παρά σε συγκροτημένη στρατηγική.
Σαφής η προσπάθεια
Η εξήγηση βρίσκεται στην προσπάθεια του Προέδρου να διαμορφώσει από σήμερα τους πολιτικούς συσχετισμούς για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Ο ανασχηματισμός δεν παρουσιάζεται ως εργαλείο καλύτερης διακυβέρνησης, αλλά ως μηχανισμός εξυπηρέτησης των μελλοντικών πολιτικών του επιδιώξεων. Η προσπάθεια να διατηρήσει ικανοποιημένο το ΔΗΚΟ, να δημιουργήσει γέφυρες προς ορισμένα στελέχη του ΔΗΣΥ και να διευρύνει τη μελλοντική εκλογική του βάση μετατρέπονται σε βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τις κυβερνητικές του επιλογές.
Μόνο που αυτή η πολιτική αριθμητική δεν φαίνεται να του βγαίνει. Οι ισορροπίες που επιχειρεί να οικοδομήσει δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα επιλύουν. Το ΔΗΚΟ εμφανίζεται να αυξάνει τις απαιτήσεις κυβερνητικής συμμετοχής του. Την ίδια ώρα, οι προσπάθειες προσέγγισης στελεχών του ΔΗΣΥ προκαλούν εσωτερικές αναταράξεις στην Πινδάρου, χωρίς να είναι βέβαιο ότι προσφέρουν στον Πρόεδρο τα πολιτικά οφέλη που επιδιώκει. Επομένως ο Πρόεδρος, αντί να αποκτήσει τον πρώτο λόγο στις διεργασίες ενόψει του 2028, κινδυνεύει να εμφανίζεται εξαρτημένος από τις διαθέσεις των κομμάτων με τα οποία προσπαθεί να ισορροπήσει.
Κραυγαλέο παράδειγμα
Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι όσα προκύπτουν από τις πληροφορίες που διακινούνται για το περιεχόμενο του ίδιου του ανασχηματισμού. Αν οι διαρροές επιβεβαιωθούν, τότε αποκαλύπτεται μια προβληματική αντίληψη για τη λειτουργία κρίσιμων υπουργείων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί το Υπουργείο Υγείας. Σύμφωνα με όσα συζητούνται τις τελευταίες ημέρες, εξετάζεται ακόμη μία αλλαγή στην πολιτική του ηγεσία. Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα έχει διορίσει τέσσερις διαφορετικούς υπουργούς Υγείας μέσα σε λιγότερο από τριάμισι χρόνια διακυβέρνησης. Με άλλα λόγια, ένα από τα σημαντικότερα υπουργεία της κυβέρνησης αλλάζει πολιτική ηγεσία περίπου κάθε εννέα μήνες. Ανάλογη εικόνα παρουσιάζεται και στο Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι ίδιες πληροφορίες, η κυβέρνηση θα οδηγηθεί στον διορισμό τρίτου κατά σειρά υφυπουργού μέσα στην ίδια προεδρική θητεία.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι επομένως σαφές. Ο ανασχηματισμός στο μυαλό του Προέδρου δεν αποτελεί στοιχείο για αποτελεσματική λειτουργία της κυβέρνησής του, αλλά διαμόρφωσης προϋποθέσεων για την προεδρική εκλογή του 2028. Η εικόνα που εκπέμπεται είναι εκείνη ενός Προέδρου που σχεδιάζει, διαρρέει, αναθεωρεί και τελικά αδυνατεί να υλοποιήσει όσα ο ίδιος αφήνει να διακινηθούν.
