Η προσπάθεια των Ηνωμένων Εθνών, οι δυο ξεχωριστές συναντήσεις του Γενικού Γραμματέα με τους ηγέτες των κοινοτήτων στην Κύπρο να οδηγήσουν τουλάχιστον και σε μια κοινή συνάντηση, συνεχίζεται χωρίς όμως ακόμη να υπάρχει τελική κατάληξη επί τούτου. Με βάση το πρόγραμμα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, πρώτα θα συναντηθεί στις 22 του Σεπτέμβρη με τον Ερσίν Τατάρ και την επομένη με τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Δύο συναντήσεις οι οποίες στην ουσία δεν φαίνεται να προσθέτουν κάτι επί της ουσίας, αλλά κυρίως έχουν να κάνουν με τις ανάγκες μιας διαχείρισης της κατάστασης και προσπάθειας να διατηρηθεί έστω κάποια μορφή επικοινωνίας με τα δύο μέρη.
Βεβαίως, όπως αναφέρουν πηγές στα ΗΕ, ευχής έργον και παρά την απουσία δυναμικής είναι να υπάρξει η δυνατότητα σύγκλησης μιας κοινής συνάντησης υπό την αιγίδα του Αντόνιο Γκουτέρες. Υπό τις περιστάσεις, αυτή η κοινή συνάντηση είναι ο πλέον ώριμος προβληματισμός των διαφόρων παικτών. Σύμφωνα με τις διαρρέουσες πληροφορίες, σε περίπτωση σύγκλησης της τριμερούς εκείνο το οποίο θα τεθεί στο τραπέζι είναι γενικές αναφορές για το πώς οι δύο πλευρές προσλαμβάνουν τις εξελίξεις εντός και εκτός Κύπρου. Βεβαίως ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών θα ήθελε όπως οι πλευρές παρουσιαστούν με θέσεις τέτοιες οι οποίες δεν θα παραβιάζουν το πολιτικό πλαίσιο το οποίο έχει καθορίσει και το οποίο τηρεί με ευλάβεια.
Καμία βάση
Πάντως, όπως ο «Π» σημείωνε και στο φύλλο της Κυριακής (08/09), είναι ξεκάθαρο ότι δεν υφίστανται επί του παρόντος στοιχεία τα οποία θα συνηγορούσαν σε μια δυναμική διαδικασία εντός του τρέχοντος έτους. Όπως πληροφορείται η εφημερίδα, οι εμπλεκόμενοι στη διαδικασία έχουν ήδη κάνει δεύτερες σκέψεις ως προς τη στόχευση των χρονοδιαγραμμάτων. Αυτό δεν είναι αποτέλεσμα της έλλειψης θέλησης της Γραμματείας των Ηνωμένων Εθνών να προχωρήσει η διαδικασία και δεν είναι εν ολίγοις αποτέλεσμα υποκειμενικών παραγόντων. Αντιθέτως, αν εξαρτάτο από το χέρι και τη διάθεση του Γενικού Γραμματέα και της απεσταλμένης του στο Κυπριακό, τα πράγματα θα είχαν κινηθεί με γοργούς ρυθμούς. Εκείνο το οποία στερείται τη δεδομένη στιγμή η διαδικασία είναι την απουσία αντικειμενικών δεδομένων.
Στη βάση του ίδιου σκεπτικού, το σημαντικότερο που μπορεί να πετύχει μία τριμερής είναι τη διατήρηση μίας όποιας προοπτικής. Με λίγα λόγια, τα Ηνωμένα Έθνη εικάζουν πως θα μπορέσουν καλύτερα να αξιοποιήσουν, σε μια χαμηλών προσδοκιών συνάντηση, ένα γενικό περίβλημα από τη στάση των δύο πλευρών όπως αυτές θα παρουσιαστούν, παρά να προχωρήσουν σε προσπάθεια εμβάθυνσης στα ζητήματα τα οποία εξαρτώνται τη δεδομένη στιγμή από παράγοντες οι οποίοι θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν τα δεδομένα.
Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, η Γενική Γραμματεία των ΗΕ αναμένεται εκ των δεδομένων να μετατοπίσει την εντατικοποίηση της διαδικασίας εντός του 2025 με την ελπίδα να διαφοροποιηθεί κυρίως η στάση της Άγκυρας, σε συνάρτηση με τις επιδιώξεις της στη γεωπολιτική σκακιέρα. Κυρίως αυτό έχει να κάνει με τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού οι όποιες τουρκικές κινήσεις για το Κυπριακό είναι πλήρως εξαρτημένες από το επίπεδο και την ταχύτητα αναβάθμισης αυτών των σχέσεων.
