Γράφει: Παύλος Αναστασίου*
Η λύση του Κυπριακού δεν μπορεί να υπαγορευτεί από τους αρχιτέκτονες της τραγωδίας του λαού μας. Σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, οι μέχρι σήμερα μεθοδεύσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Βρετανίας όχι μόνο δεν εγγυώνται την ειρήνη, αλλά εξυπηρετούν απροκάλυπτα τα δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα σε βάρος της Κύπρου. Την ίδια στιγμή, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να περάσει από τη θέση του παρατηρητή σε ρόλο πραγματικού πρωταγωνιστή. Οφείλει να αναλάβει ηγετική πρωτοβουλία, αξιοποιώντας τις αρχές, το κεκτημένο και τους μηχανισμούς της, ώστε να πιέσει ουσιαστικά την Τουρκία, υπό ένταξη μέλος, για μια λύση βιώσιμη, λειτουργική και πλήρως συμβατή με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο.
Το Κυπριακό είναι και παραμένει ένα διεθνές πρόβλημα παράνομης εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής, ξένων επεμβάσεων και εγκλημάτων πολέμου από την Τουρκία η οποία πρέπει να επιδείξει πολιτική βούληση. Η ενιαία, ανεξάρτητη και αποστρατιωτικοποιημένη Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί τη μόνη συνεπή απάντηση που χτυπά στη ρίζα το διαχωρισμό. Η «διζωνικότητα» και η επικίνδυνη διολίσθηση προς τη λογική των «δύο συνιστώντων κρατών» δεν εξασφαλίζουν κανένα βιώσιμο μέλλον και αντιθέτως, νομιμοποιούν τη διχοτόμηση, εξυπηρετούν ξένα σχεδιάσματα και ναρκοθετούν τη λειτουργικότητα του κράτους. Στην πράξη, μια ενιαία Κύπρος σημαίνει ενιαία κρατική συγκρότηση χωρίς εθνοτικούς διαχωρισμούς, ελεύθερη διακίνηση και εγκατάσταση σε όλη την επικράτεια, καθώς και πλήρη κοινωνική ισοτιμία με σεβασμό στα δικαιώματα όλων των κατοίκων της.
Για μια βιώσιμη προοπτική, απαιτείται ένας αμετακίνητος διεκδικητικός οδικός χάρτης:
1. Διεθνοποίηση του προβλήματος μέσω της σύγκλησης Διεθνούς Διάσκεψης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ —με τη συμμετοχή των πέντε Μόνιμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, της ΕΕ, της Κυπριακής Δημοκρατίας και των εγγυητριών δυνάμεων— με αποκλειστικό αντικείμενο την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, την κατάργηση των εγγυήσεων και τον τερματισμό του εποικισμού.
2. Ενεργός εμπλοκή και πλήρης αξιοποίηση της ιδιότητας της Κύπρου ως κράτους-μέλους της ΕΕ, με παράλληλη απόρριψη κάθε λύσης που παρεκκλίνει από το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο ή επαναφέρει μοντέλα τύπου Σχεδίου Ανάν.
3. Άμεση και πλήρης αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, σε συνδυασμό με την οριστική κατάργηση των αναχρονιστικών Συνθηκών Εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων.
4. Τερματισμός του εποικισμού, η επίσημη αναγνώρισή του ως εγκλήματος πολέμου και η αποχώρηση των εποίκων.
5. Επιστροφή όλων των προσφύγων στις εστίες και τις περιουσίες τους υπό συνθήκες απόλυτης ασφάλειας.
6. Κατάργηση των Βρετανικών Βάσεων και η πλήρης εξάλειψη των αποικιοκρατικών καταλοίπων.
7. Ουσιαστική συνεχής ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της Κύπρου
8. Διασφάλιση πραγματικής κυριαρχίας για μια Κυπριακή Δημοκρατία με Μία αδιαίρετη Κυριαρχία, Μία Ιθαγένεια και Μία Διεθνή Προσωπικότητα, όπου μοναδικός αφέντης θα είναι ο ίδιος ο κυπριακός λαός στο σύνολό του.
Η λευτεριά της Κύπρου δεν χαρίζεται από αυτόκλητους «προστάτες» και ξένα κέντρα αποφάσεων. Κερδίζεται μέσα από τη λαϊκή αλληλεγγύη, την κοινωνική πάλη και τη μετωπική ρήξη με τον εθνικισμό και τον σωβινισμό και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος.
* Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΕΔΕΚ
