Η μουσική ήταν αυτή που έφερε κοντά τον Σταμάτη Κραουνάκη και τον Γιώργο Μαζωνάκη, με τη συνεργασία τους να εξελίσσεται στα χρόνια σε μια σχέση φιλίας και αμοιβαίας εκτίμησης.
Με ανάρτησή του το πρωί της Πέμπτης 10 Σεπτεμβρίου, ο γνωστός συνθέτης αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, αποκαλύπτοντας ότι οι δυο τους είχαν μιλήσει τηλεφωνικά μόλις δύο ημέρες νωρίτερα.
Όπως περιέγραψε, ο τραγουδιστής τον κάλεσε το βράδυ της Τρίτης και η συνομιλία τους κράτησε περίπου μία ώρα. Οι δυο τους γελούσαν και συζητούσαν για ενδεχόμενη νέα συνεργασία, με τον Μαζωνάκη να του προτείνει να εμφανιστεί μαζί του στην Τεχνόπολη για να τραγουδήσουν το «Ξημερώνει πάλι».
Ο Κραουνάκης ανέφερε ότι η είδηση του θανάτου του τον βρήκε εντελώς απροετοίμαστο. Όταν ενημερώθηκε αρχικά τηλεφωνικά, δυσκολεύτηκε να το πιστέψει, ακριβώς επειδή είχαν επικοινωνήσει τόσο πρόσφατα.
Στην ανάρτησή του ανατρέχει παράλληλα στη μακρόχρονη γνωριμία και συνεργασία τους, θυμούμενος περιστατικά από την εποχή που δούλεψαν μαζί σε τραγούδια και κινηματογραφικές παραγωγές του Νίκου Παναγιωτόπουλου.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου», θυμίζοντας πώς είχε προτείνει ο ίδιος τον Μαζωνάκη για συμμετοχή σε ταινία του Παναγιωτόπουλου. Περιγράφει επίσης τις ηχογραφήσεις τους στο στούντιο στον Χολαργό και τις δυσκολίες που είχαν αρχικά στην προώθηση του τραγουδιού από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Παρά τις αρχικές δυσκολίες, το κομμάτι αγαπήθηκε από το κοινό και εξελίχθηκε σε επιτυχία, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Γιώργος Μαζωνάκης προκαλούσε έντονη συζήτηση και με τις τολμηρές εμφανίσεις του.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης θυμάται τον τραγουδιστή ως έναν άνθρωπο που ήταν πάντα διαθέσιμος όταν τον χρειαζόταν, όπως και ο ίδιος ήταν δίπλα στον Μαζωνάκη όποτε του το ζητούσε.
Ιδιαίτερα συγκινητική είναι και η αναφορά του στη στενή σχέση του τραγουδιστή με την οικογένειά του, σημειώνοντας ότι χαιρόταν όταν τον άκουγε να λέει πως πήγαινε να φάει στη μητέρα του, θεωρώντας το σημάδι ότι, παρά την τεράστια επιτυχία, είχε παραμείνει ο ίδιος άνθρωπος.
Ο Κραουνάκης χαρακτηρίζει τον Γιώργο Μαζωνάκη ως μία από τις τελευταίες πραγματικά αναγνωρίσιμες φωνές του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού, υπογραμμίζοντας ότι το ιδιαίτερο ηχόχρωμά του τον έκανε να ξεχωρίζει αμέσως.
Στέκεται επίσης στην αντισυμβατική δημόσια εικόνα του, στις τολμηρές ενδυματολογικές επιλογές του και στον τρόπο με τον οποίο χειριζόταν τη σκηνική του παρουσία, θεωρώντας ότι όλα αυτά αποτελούσαν κομμάτι μιας προσωπικότητας που απολάμβανε να προκαλεί και να ανατρέπει τα δεδομένα.
Για τον ίδιο, πίσω από αυτή την εικόνα υπήρχε ένας αυθεντικός λαϊκός άνθρωπος, τον οποίο χαρακτήρισε «καθαρό» και «γνήσιο».
Κλείνοντας την ανάρτησή του, ο Σταμάτης Κραουνάκης παραδέχθηκε ότι δυσκολεύτηκε πολύ να μιλήσει δημόσια για την απώλεια του φίλου του, επαναλαμβάνοντας πως μόλις δύο ημέρες πριν είχαν περάσει μία ολόκληρη ώρα στο τηλέφωνο, συζητώντας και γελώντας.
«Μας έπεσε βαρύ αυτό», ήταν το λιτό μήνυμα με το οποίο συνόδευσε τον αποχαιρετισμό του.
